Verliefd, gebruikt, gedumpt, gekwetst

Je hebt er vaste, open, gefantaseerde, onbestaande, beëindigde, versmachtende, seksuele of verrijkend relatie? Deel het hier!
Plaats reactie
Eveline93
New user
New user
Berichten: 15
Lid geworden op: 26 aug 2018 18:30
Geslacht: Vrouw

Verliefd, gebruikt, gedumpt, gekwetst

Bericht door Eveline93 » 26 aug 2018 19:34

Hoi lieve WJNH-ers,

Ik wou even mijn verhaal op dit forum kwijt, in de hoop dat ik hier een soort van... luisterend oor & medeleven (?) kon verwachten.
Allereerst wil ik even vertellen dat het volgende verhaal mezelf doet voelen alsof ik een héél slecht persoon ben !
Maar veroordeel me ajb niet daarop... ik weet gewoon niet wat ik moet doen !
Oké, ik start maar gewoon bij het begin:

Mijn hele leven fantaseer ik al over meisjes. Maar om de één of andere reden was de lust er wel, maar niet voldoende om volledig voor een meisje te gaan. Ik voelde me heel mijn jonge jeugd ook alsof ik de enige holebi op deze planeet was! De enige andere holebi's die ik leek te ontmoeten waren steeds bezet, dus daar durfde ik mijn kans niet bij te wagen of uberhaupt te gaan vertellen dat ik bi ben. Wat zouden ze wel denken.. dat ik achter hun aanliep ofzo?!

Ik raakte bevriend met een mede-jobstudent op mijn toenmalig werk. We praatten, & na enkele maanden kwam het tot uiting dat zij lesbisch was. Totaal oké voor mij uiteraard, tegen haar heb ik dit dan ook verteld. Raar maar waar, is er nooit iets gebeurt. Zelfs geen kus, ... NIKS ! Ik denk dat mijn respect naar haar te groot was & dat ik zeker mijn beste vriendin niet wou verliezen indien de relatie zou mislopen. We waren wel beide verliefd op elkaar.
Ik werd ook super nerveus als ik dacht aan 'iets' doen met meisjes. Met mannen ging het allemaal vanzelf. Van scharrels op feestjes, tot seksrelaties, allemaal goed ! Vond ik ook niets vreemd aan!

In 2013 ontmoette ik een jongen, waarmee ik 4 jaar later (jep, 1 jaar geleden) zou trouwen. Hij is letterlijk de man van mijn leven. En dat meen ik ook. Het enige wat in mijn hoofd rondspookt is.... wat als ik de vrouw van mijn leven tegenkom!
En daar kwam ongeveer een half jaar geleden een antwoord op...

Je leest het goed, ik was nog geen half jaar getrouwd & daar liep ze op mijn werk binnen. Liefde op het eerste gezicht... ik voelde de aantrekkingskracht & zij ook! Ik heb ertegen proberen te vechten, in eerste instantie omdat zij een vriend had & ik was getrouwd.
Na twee weken was het uit met haar vriend. Onze gesprekken begonnen intiemer te worden, onze aanrakingen ook.
Het voelde allemaal zo goed aan, het was de eerste keer dat ik me ZO goed voelde bij een meisje.
Daar kwam het dan ook.. mijn eerste kus met een meisje. Op mijn 24 jarige leeftijd, eigenlijk best 'embarrasing' vind ikzelf :lol:
Oké, alles liep echt top. Mijn seksuele fantasieën, mijn lusten, mijn verlangens werden allemaal ingelost. Ik ben nog NOOIT zo verliefd geweest op iemand! Maar... steeds de grens van: hé je bent wel getrouwd !

Zij zei dat ze me tijd ging geven, ik deed echt mijn best om de keuze zo snel mogelijk te maken. Ik zie mijn man eerder als vriend, maar mijn leven met hem ik ZO fantastisch ! Alles wat ik met hem heb, is mijn droom! Alleen niet met hem... maar liever met een vrouw...
Ik voelde me ze zo slecht door dat ik ook emotioneel een wrak werd. Zo erg zelfs, dat ik mezelf niet meer was.
Het meisje bleek na 3 maand echt enorm veel energie te vergen omdat ze zelf met hele grote persoonlijke issues zat & ze zoog me letterlijk leeg. Ik kwam snachts pas rond 4u thuis om bij haar te kunnen zijn. Terwijl mijn man altijd op me zat te wachten.
Mijn man wou me aandacht geven, maar zij niet omdat ze zich "niet goed" voelde. & ik stak alleen maar energie in haar en niet in mijn man.

Na enkele maanden begon ze me ook te mijden. Ze stuurde geen bericht, ze wou niet afspreken, ze zei dat ze op plaatsen was waar ze later niet bleek te zijn. Ik werd ook echt paranoïde! Ik ging haar volgen, omdat ze steeds loog. Ik was letterlijk zò verliefd dat ik geobsedeerd raakte!
Na een paar weken van confrontaties dat ze niet op de plek was waar ze zei dat ze was, zei ze dat ze tijd nodig had. Ze maakte het af. Ik helemaal in de put, maar oké nevermind!
1 dag nadien stond op haar facebook & instagram 'in een relatie met...' haar vriend van in het begin.
Ik was ZO gekwetst ! Mijn vermoedens klopte dus... & ik raakte in de put.
- Nog steeds niet te vergeten dat ik getrouwd ben & mijn man maar bleef vragen wat er scheelde (hij is zo een schat! ) -
Een week heeft ze me gemeden. Een week nadien stuurde ze me opnieuw, ze miste me & wou me terug als vriendin.
Ik, domme koe, ben erop ingegaan. Maar het ging niet voor mij als 'gewoon vriendin'. Dat zei ik haar dan ook na een paar weken.
Wat was de oplossing? We beginnen een affaire !
Voor de buitenwereld bleef zij bij haar vriend, ik bij mijn man. Maar wij hadden het op afgesproken dagen naar onze zin.
Wel, dat plan duurde ook letterlijk maar een week...
Ik diende enkel om haar klaagmuur te spelen zodat zij haar 'oh zo slechte vriend' kon zwart maken tov mij.
Van een relatie was absoluut geen sprake, ik voelde ook geen aantrekkingskracht meer. Er was een barriere doordat zij continu over haar vriend aan het praten was. Buiten een vluchtige kus gebeurde er ook echt helemaal niks. Ik was vooral haar chauffeur & klaagmuur wanneer het weer niet goed ging met haar vriend. Ze begon me ook weer te mijden & de afspraakjes konden 'plots' niet meer doorgaan.
Ik ging op vakantie voor een week, ik deed de moeite van de wereld om haar de laatste dag nog te zien. Na letterlijk 5minuten binnen te zijn, stond ze al met de deurknop in haar hand. Terwijl niet haar ouders, of niet haar vriend de eerste uren zouden thuiskomen. Geen idee waarom ze zo dus deed...

Ik heb haar die avond een bericht gestuurd dat ik dit niet aankon. Dat het misschien beter was elkaar niet meer te zien.
Heb ik nooit een antwoord op gekregen. Ze heeft me verwijdert van facebook & elk ander social media.
Ik heb haar twee weken later nog een bericht gestuurd dat ik niet snap dat ze zo doet, na alles wat ik voor haar gedaan heb. Zelfs daar heeft ze het respect niet voor om te antwoorden...
Ik ben zo een wrak !

& ik voel me stom.. Ik probeer mijn leven met mijn man een nieuwe boost te geven. Maar dat lukt maar half..
De ene moment denk ik, jep ! We gaan gewoon verder geen probleem! Want ja, ik zie hem opzich nog graag. Maar niet op de manier waarop het zou moeten zijn.
De andere moment denk ik alleen maar aan haar, of aan meisjes in het algemeen...

Sorry voor de hele boterham, maar het moest eens van mijn hart tegen personen die objectief kunnen reageren.
Ik heb 2 vriendinnen die het hele verhaal kennen maar die kunnen enkel & alleen maar zeggen 'goed vanaf'...
Daar heb ik ZO geen boodschap aan eigenlijk :) ookal weet ik wat ze bedoelen.. maar mijn emotionele bui is alles behalve over !
& 'zinnen verzetten' helpt echt niet...

Alvast bedankt!
Groetjes
Eveline93

Gebruikersavatar
Florre
Moderator van het jaar 2017
Berichten: 3126
Lid geworden op: 06 dec 2015 21:44
Geslacht: Man
Locatie: Westhoek

Re: Verliefd, gebruikt, gedumpt, gekwetst

Bericht door Florre » 26 aug 2018 21:07

Hoi Eveline

goed dat je de tijd neemt om je hart te luchten,
alvast hier van harte welkom.

Ik heb zeker geen oordeel over je, vind trouwens moedig dat je je verhaal hier schrijft!
Jammer dat die andere vrouw, "vriendin" zo stom doet; ze is jouw zeker niet waard vind ik.
Van haar kant is het je echt wel aan het lijntje houden en gebruiken.

Hoe het verder moet met je vriend, kan jij enkel beslissen
enkel jij kent je gevoelens, neem je tijd zou ik zeggen en wees eerlijk tegenover jezelf en tegenover hem.

Hopelijk helpt dit je iets...

Groetjes
Florre
- De stilte ging stilletjes weg -

- Forummer van 't jaar 2016 -
- Babbelaar van 't jaar 2016 -
- Moderator van 't jaar 2017-

Eveline93
New user
New user
Berichten: 15
Lid geworden op: 26 aug 2018 18:30
Geslacht: Vrouw

Re: Verliefd, gebruikt, gedumpt, gekwetst

Bericht door Eveline93 » 27 aug 2018 22:37

Florre schreef:
26 aug 2018 21:07
Hoi Eveline

goed dat je de tijd neemt om je hart te luchten,
alvast hier van harte welkom.

Ik heb zeker geen oordeel over je, vind trouwens moedig dat je je verhaal hier schrijft!
Jammer dat die andere vrouw, "vriendin" zo stom doet; ze is jouw zeker niet waard vind ik.
Van haar kant is het je echt wel aan het lijntje houden en gebruiken.

Hoe het verder moet met je vriend, kan jij enkel beslissen
enkel jij kent je gevoelens, neem je tijd zou ik zeggen en wees eerlijk tegenover jezelf en tegenover hem.

Hopelijk helpt dit je iets...

Groetjes
Florre
Probleem is dat ik maar al te goed weet dat alleen ik die beslissig kan nemen.
Maar mijn beslissing die ik op dit moment neem is ZO verkeerd...
Ik houd van mijn man, op onze manier. Dus ik wil wel bij hem blijven. Maar daarnaast heb ik die enorme leegte in mij die verlangt naar de warmte & tederheid van een vrouw.

Ik wil niet van twee walletjes tegelijk proeven. Maar ik MOET gewoon weten hoe het voelt om oprecht met een vrouw samen te zijn.
Het enige feit blijft... hoe date je met iemand die je OOIT zal moeten vertellen dat je wel getrouwd bent?
& wie zal je geloven dat je het écht goed bedoelt en oprecht meent?
Ik ben een persoon die enkel “ja” zegt wanneer ik het echt meen. Geen losse scharrels, geen one night stands,... die fase ben ik gepasseerd! Maar probeer dat de dames maar eens aan hun verstand te brengen

Plaats reactie