Knagend gevoel van eenzaamheid

Je hebt er vaste, open, gefantaseerde, onbestaande, beëindigde, versmachtende, seksuele of verrijkend relatie? Deel het hier!
Gebruikersavatar
Pancake
Forumkoppel 2017
Berichten: 2725
Lid geworden op: 01 aug 2013 02:46
Geslacht: Man
Locatie: Gent

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Bericht door Pancake » 13 jul 2017 23:29

fabio schreef:Ik zag dit topic en deze post, en dit is me allemaal heel herkenbaar. Ik kom nu ook net uit een relatie van 1,5 jaar, en natuurlijk is dat iets dat met veel emoties en veel eenzaamheid gepaard gaat. Langs de ene kant heb ik het gevoel dat ik terug wat vrijheid heb, niemand op rekening mee te houden, doen wat ik wil. Maar langs de andere kant mis ik het net om dat niet te moeten doen. Ik kan zo niet eens vragen aan hem wat we zouden doen vandaag.
Overdag valt het meestal wel mee, je komt onder de mensen, je moet gaan werken,... Maar vooral 's avonds merk ik hoe moeilijk het is. Dan zit ik daar en lijkt het alsof ik nergens zin in heb, omdat al die dingen zoals eten, film zien enzo allemaal veel leuker zijn met twee dan alleen.
Op die momenten heb ik het gevoel dat ik maar snel iemand anders moet vinden, maar ik weet dat ik daar nog niet klaar voor ben, daarvoor is het allemaal nog veel te recent.
En het moeilijkste is voor mij ook dat ik lang echt gezocht heb naar wat affectie in mijn leven. Heb een heel moeilijke jeugd gehad, en ik was echt zo gelukkig in die relatie. Ik had me nooit eerder zo goed en zo thuis gevoeld. Nu wil ik niet terug in dat gevoel vervallen van voor mijn relatie, dat gevoeldat er niemand om me geeft, dat gewoon niet weggelegd ben voor een "lang en gelukkig" - type verhaal.
Voor de buitenwereld lijkt het allemaal alsof ik er al vrij goed over ben, alsof mijn leven terug op de rails staat, maar achter die gesloten deur is het een heel ander verhaal. Dus hoop ik dat ik een manier ga vinden om ook daarmee om te gaan.
Omgaan met de nasleep van een break-up is nooit gemakkelijk. Je gaat een ander soort leven leiden nu. Het is daarom niet per se een minder goed leven, hé. Je maakt ervan wat je zelf wil.

Schenk wat tijd aan jezelf, doe eens wat leuke dingen met vrienden, ga wat sporten. Het zijn clichés, maar hou je zo goed mogelijk bezig met andere zaken en dan lukt het wel. En wij zijn hier ook nog :D
“Be who you are and say what you feel, because those who mind don’t matter and those who matter don’t mind.”

Meest begeerde vrijgezel 2015 en 2016

Gebruikersavatar
fabio
Regular user
Regular user
Berichten: 245
Lid geworden op: 26 okt 2013 11:27
Geslacht: Man
Locatie: Sint-Niklaas, student in Gent

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Bericht door fabio » 14 jul 2017 01:46

Pancake schreef: Omgaan met de nasleep van een break-up is nooit gemakkelijk. Je gaat een ander soort leven leiden nu. Het is daarom niet per se een minder goed leven, hé. Je maakt ervan wat je zelf wil.

Schenk wat tijd aan jezelf, doe eens wat leuke dingen met vrienden, ga wat sporten. Het zijn clichés, maar hou je zo goed mogelijk bezig met andere zaken en dan lukt het wel. En wij zijn hier ook nog :D
Wel, ja. Zover ben ik nu al, de relatie met vrienden terug versterken, met een andere vriend gaan fitnessen. Zodat ik en bezig blijf, en ik ook mijzelf goed verzorg, want dat is ook belangrijk.
En dat is ook exact waarom ik opnieuw online ben hier. Ik herinnerde me hoe een toffe bende het hier is, en hoeveel steun hier gegeven wordt aan elkaar, omdat er altijd wel iemand is die hetzelfde heeft meegemaakt.
A map of the world that does not include Utopia isn't even worth glancing at, for it leaves out the one country at wich humanity is always landing. And when humanity lands there, it looks out,and, seeing a better country, sets sail.
Progress is the realisation of Utopia.

Oscar Wilde

Gebruikersavatar
vorvzie
Senior user
Senior user
Berichten: 1481
Lid geworden op: 15 mei 2010 13:43
Geslacht: Man
Locatie: Gent
Contacteer:

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Bericht door vorvzie » 14 jul 2017 15:09

Ik wil toch even aanstippen dat er volgens mij een zeer groot verschil is tussen eenzaamheid en alleen zijn. Het een geeft de ander soms de hand maar je bekijkt ze beter afzonderlijk.
Bijvoorbeeld: ik ben alleen thuis, maar ik eet niet graag alleen, ik ga bij mama gaan eten. Vroeger voelde ik me soms eenzaam in de klas op school, ik was niet alleen, ik zat in een klas, maar de groep sprak me niet aan, ik had er geen voeling mee.

In bepaalde mate is eenzaamheid een basisgegeven van ons mens zijn. Hoe goed ik met mijn lief ook opschiet, hoe veel ik ook deel. We blijven twee individuen, in een relatie is er steeds een existentiële eenzaamheid, daar leer je beter mee leven. Want net hoe beter het gaat hoe tekender dat is.

Ik denk dat je dus beter leert omgaan met eenzaamheid, zodat het dus ook geen pijnlijk gegeven meer zal zijn. Ik denk dat contact zoeken met mensen om eenzaamheid te verdrijven nogal gedoemd is. Want aangezien die eenzaamheid existentieel is zal ze niet verdwijnen door contact te zoeken. Het sust je enkel tot je weer eens alleen bent of je wat problemen hebt in de relatie. Werken aan jezelf om sterker alleen te staan en vanuit een sterke 'ik' naar (de) andere(n) gaan is denk ik een goede start voor elke (vriendschaps)-relatie die je aangaat.

Los daarvan is mensen leren kennen en buiten komen altijd een goed idee.
Datgene wat er nog te redden valt, moet gekoesterd worden met oneindig veel begrip, geduld en een uitzonderlijk grote goedheid. (Phil Bosmans)

De stilte vind je niet op de toppen van de bergen,
het lawaai niet op de markten van de steden,
beiden vind je in de harten van de mensen.

Gebruikersavatar
JFK
I have no life
I have no life
Berichten: 6574
Lid geworden op: 06 jan 2010 23:07
Geslacht: Man
Locatie: The Upper East Side of Ghent.
Contacteer:

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Bericht door JFK » 19 jul 2017 09:36

vorvzie schreef:Ik wil toch even aanstippen dat er volgens mij een zeer groot verschil is tussen eenzaamheid en alleen zijn. Het een geeft de ander soms de hand maar je bekijkt ze beter afzonderlijk.
Bijvoorbeeld: ik ben alleen thuis, maar ik eet niet graag alleen, ik ga bij mama gaan eten. Vroeger voelde ik me soms eenzaam in de klas op school, ik was niet alleen, ik zat in een klas, maar de groep sprak me niet aan, ik had er geen voeling mee.

In bepaalde mate is eenzaamheid een basisgegeven van ons mens zijn. Hoe goed ik met mijn lief ook opschiet, hoe veel ik ook deel. We blijven twee individuen, in een relatie is er steeds een existentiële eenzaamheid, daar leer je beter mee leven. Want net hoe beter het gaat hoe tekender dat is.

Ik denk dat je dus beter leert omgaan met eenzaamheid, zodat het dus ook geen pijnlijk gegeven meer zal zijn. Ik denk dat contact zoeken met mensen om eenzaamheid te verdrijven nogal gedoemd is. Want aangezien die eenzaamheid existentieel is zal ze niet verdwijnen door contact te zoeken. Het sust je enkel tot je weer eens alleen bent of je wat problemen hebt in de relatie. Werken aan jezelf om sterker alleen te staan en vanuit een sterke 'ik' naar (de) andere(n) gaan is denk ik een goede start voor elke (vriendschaps)-relatie die je aangaat.

Los daarvan is mensen leren kennen en buiten komen altijd een goed idee.
²
Volledig mee eens!
Fluctuat nec mergitur

Plaats reactie