Knagend gevoel van eenzaamheid

Je hebt er vaste, open, gefantaseerde, onbestaande, beëindigde, versmachtende, seksuele of verrijkend relatie? Deel het hier!
24 berichten • Pagina 1 van 21, 2

Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Clover » 13 apr 2017 22:06
Quote
Dag medeforummers

Ik heb lang getwijfeld om dit bericht te plaatsen, maar na Robbes moedige bericht over zijn relatiebreuk heb ik besloten om ook mijn hart hier eens te luchten en mijn verhaal neer te pennen.

De voorgaande jaren waren voor mij een emotionele achtbaan, waarbij ik spijtig genoeg in een diepe depressie sukkelde. Het afgelopen jaar ben ik, mede dankzij professionele hulp, zachtjesaan terug uit die heel diepe put gekropen. Ik heb het ‘jeugdtrauma’ dat me tegenhield om mensen te vertrouwen, eindelijk onder ogen durven zien, ik heb vrienden gemaakt van wie ik vroeger nooit had durven denken dat ze mijn vrienden wilden zijn, ik doe allerlei leuke activiteiten, ik ondervind eigenlijk nu pas dat er ook mooie zaken in het leven zijn.

Het lijkt dus één grote goednieuwsshow, maar dat is het spijtig genoeg niet. Er is iets dat al die vreugde overstemt: een knagend gevoel van eenzaamheid. Ik voel me soms zo verdomd alleen op de wereld. De afgelopen week, toen mijn ouders op reis waren en ik alleen thuiszat, ben ik het gevoel van eenzaamheid nog meer gewaar geworden. Werkelijk elke avond overvalt me een bijzonder, nauwelijks te omschrijven gevoel van leegte, dat me zelfs tot onophoudelijke tranen dwingt.

Ik ben mijn vrienden extreem dankbaar dat ze zo vaak met mij willen afspreken. Hun aanwezigheid voorkomt dat ik verder wegglijd in de diepe put die mij bekend is. Maar ja, die vrienden hebben uiteraard ook hun eigen leven… Hoe dierbaar die vriendschappen voor mij ook zijn (een leven zonder hen kan ik me niet voorstellen), ze brengen niet de geborgenheid die ik zoek.

Dat verlangen naar geborgenheid woekert meer en meer. Rond me zie ik alleen maar gelukkige mensen. Mijn ouders zijn al jarenlang gelukkig getrouwd en nog steeds dolverliefd. Hetzelfde verhaal bij de rest van mijn familie: tantes en nonkels die al vele jaren gelukkig samenzijn. Zelfs mijn vier jaar jonger neefje heeft al enige tijd een vriendin. Ook heel wat vrienden en kennissen hebben intussen een standvastige relatie. Natuurlijk ben ik blij voor hen, maar door voortdurend geconfronteerd te worden met liefdesgeluk, besef ik steeds meer wat ik mis.

Ik weet dat er geen pasklare oplossingen bestaan voor mijn gemis, maar als er iemand is die tips of raad heeft, laat gerust horen! Pb’s mogen ook als je wat wilt babbelen…

Clover

@mods: Sorry als het bericht niet in het juiste subforum staat. Ik wist niet meteen waar mijn post te plaatsen.
Avatar gebruiker
Clover
Experienced user
Experienced user

Berichten: 352
Geregistreerd: 28 jun 2013 20:57
Woonplaats: Brugge
Leeftijd: 23
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor redwings » 14 apr 2017 00:15
Quote
Lieve Clover,

Spijtig genoeg herken ik me volledig in je verhaal... al ietwat langer geleden, maar ook ik maakte de fases door die je beschrijft, ook zat ik heel diep.
Maar zoals je zelf zegt, met hulp klim je stilletjesaan uit een diep dal, maar wie ooit een berg beklom weet dat er vaak losse kiezels zijn en niet alles even steil omhoog gaat...
Die eenzaamheid is ook pijnlijk herkenbaar, want daarmee worstel ik ook nog vaak. Wat mij helpt is mij op dat moment echt niet te focussen op wat anderen hebben en wat ik mis (ook al voelt dat vaak overheersend aan), maar voor mezelf op dat moment positieve zaken te zoeken (bv. De lentezon op mijn gezicht, een mooi muziekje, een warm bad, ...).
Weet ook dat ieder huisje zijn kruisje heeft en dat gelukkige koppels even goed constant ruzie kunnen maken als ze alleen zijn...
Het is allemaal makkelijk gezegd, maar als specialist in in de steek gelaten worden door vrienden en in single-zijn kan ik je aanraden om je zo weinig mogelijk erop te focussen, al is dat niet gemakkelijk, integendeel!
Ik hoop dat je er misschien wat aan hebt :)

X
-Babbelaar van het jaar 2015-
Avatar gebruiker
redwings
Knapste vrouwelijke forummer 2016

Berichten: 4940
Geregistreerd: 11 feb 2011 19:17
Woonplaats: west-vlaanderen
Leeftijd: 23
Geslacht: Vrouw

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor VitC » 14 apr 2017 10:58
Quote
Hoi,
Redwings heeft gelijk: Het gras aan de overkant lijkt alleen maar groener, maar is het meestal niet.
Iedereen post bvb enkel hun beste momenten en hoe gelukkig hun gezin wel is op facebook, waardoor de lezers denken dat het daar zoveel beter gaat en zich slecht voelen over hun eigen situatie. Als je op bezoek gaat bij koppels gedragen die zich automatisch op hun best, maar misschien hebben ze de dag ervoor de ergst kwetsende dingen tegen elkaar gezegd.
+ Je bent helemaal niet alleen dat een jeugdtrauma meemaakte met zware invloed op je huidige leven. Het is me nog niet gelukt om hier iets over het mijne te posten uit schuldgevoel, omdat degene die het mijne veroorzaakte me zo dierbaar is.
*Eigen problemen wegen het zwaarst en zijn het ergst van de wereld in het hoofd van iemand dat depri wordt/is. Als je er in slaagt om te zien dat er nog mensen zijn met dezelfde of zwaardere problemen , dan vergroot je wereld weer en zie je dat jij helemaal niet op de bodem bent.
Ik denk dat het onder andere door dat is dat mensen gelukkig worden van vrijwilligerswerk.
"Een uitspraak kan via chat/forum afknappen, maar diezelfde uitspraak in combinatie met je geur, stem, ondeugend en speels blik, kan een BFF betekenen." -Met liefde geschreven.
x
Avatar gebruiker
VitC
New user
New user

Berichten: 72
Geregistreerd: 19 aug 2016 16:32
Woonplaats: Lennik
Leeftijd: 35
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Pillo » 15 apr 2017 17:09
Quote
hey

is herkenbaar...

Ik heb de laatste jaren niet echt vrienden gehad. Natuurlijk praatte ik wel wat met de mensen van dezelfde opleiding maar dat is ook weg eens de lessen gedaan zijn. In het middelbaar heb ik geen enkele vrienden overgehouden omdat ik met mezelf worstelde en niet durfde laten zien wie ik was.

Wanneer ik dan iemand leer kennen (online meestal) ben ik (te ?) enthousiast om hen te leren kennen. Wordt dan ook soms slecht ontvangen of verkeerd geïnterpreteerd maar ja ^^ Lijkt alsof ik verleerd ben hoe je vrienden maakt.
Avatar gebruiker
Pillo
Regular user
Regular user

Berichten: 151
Geregistreerd: 18 maart 2015 16:46
Leeftijd: 22
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor VitC » 16 apr 2017 09:55
Quote
Hoi Pillo en anderen,
Vrienden maken via internet is niet gemakkelijk omdat je niet echt weet wie je "voor" je hebt. Helemaal geen zintuigen die je twijfels over iemand wegnemen of bevestigen. Een uitspraak kan via chat afknappen, maar diezelfde uitspraak in combinatie met je geur, stem, ondeugend en speels blik, kan een BFF betekenen.
x
"Een uitspraak kan via chat/forum afknappen, maar diezelfde uitspraak in combinatie met je geur, stem, ondeugend en speels blik, kan een BFF betekenen." -Met liefde geschreven.
x
Avatar gebruiker
VitC
New user
New user

Berichten: 72
Geregistreerd: 19 aug 2016 16:32
Woonplaats: Lennik
Leeftijd: 35
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor TD163 » 16 apr 2017 10:37
Quote
Het nadeel aan vrijgezel zijn is dat je al eens eenzaam kunt zijn. De beste oplossing is een goed lief, maar die komen ook niet zomaar uit de lucht gevallen natuurlijk. Veel vrienden hebben helpt ook maar die heb je al. Misschien kan een leuke hobby een oplossing zijn. Iets wat je 's avonds bezig houdt en waardoor je niet aan andere dingen gaat denken.
En het forum is er natuurlijk ook altijd :wink:
Nothing sounds like a straight six TD.
TD163
Regular user
Regular user

Berichten: 219
Geregistreerd: 21 feb 2015 15:46
Woonplaats: Oost-Limburg
Leeftijd: 27
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor -Matteo- » 16 apr 2017 14:41
Quote
Homo zijn gaat gepaard met een eenzaamheid die hetero's nooit zullen begrijpen

Wekelijks houdt iemand een vurig pleidooi voor een hete affaire

Met de miniserie When We Rise levert Milk-scenarist en activist Dustin Lance Black een magnum opus van veertig jaar geschiedenis van de Amerikaanse homobeweging af. Hetero of homo: iedereen moet deze tearjerker zien.

Stel u voor dat VTM morgen een acht uur durende miniserie over de strijd van de Vlaamse homobeweging in de ether gooit. Is Vlaanderen daar klaar voor? Bent u daar klaar voor?

In conservatief Amerika durft tv-mastodont ABC dat commerciële risico aan. Niet een klein beetje, maar full force met acht afleveringen van telkens een uur. Op die manier vormt When We Rise eigenlijk op zichzelf al een mijlpaal voor de homobeweging. De laatste vier jaar heeft de met een Oscar bekroonde scenarist Dustin Lance Black er dag en nacht aan gewerkt.

De serie toont dat vooruitgang geen lineair proces is, maar dat het met horten en stoten verloopt

De serie volgt drie homoseksuele personages over een periode van veertig jaar, beginnend in 1971. Cleve Jones is een onschuldige student die zich ontpopt tot provocateur eerste klas ijverend voor gelijke rechten. Tweede hoofdpersonage is Roma Guy, die de eerste 'Women’s Building' in San Francisco's bekende Mission District heeft opgericht. En tot slot is er Ken Jones, een marineofficier die zich later als buurtwerker in de poverste buurten van San Fran inzet.

When We Rise toont de vele beproevingen voor de LGBT-beweging, maar ook de overwinningen. Van de radeloosheid tijdens de aidscrisis tot het terugdringen van de zogenaamde 'Defense of Marriage Act' en het binnenkapen van het homohuwelijk.

De ABC-serie toont dat vooruitgang geen lineair proces is, maar dat het met horten en stoten verloopt. Een niet mis te verstane boodschap aan de jonge generatie homo's en het Westen. Al te vaak heerst een gevoel van: 'Hoera, we hebben het homohuwelijk. Alles is in kannen en kruiken'.

Neen.

De homogemeenschap heeft nog zoveel redenen om te vechten, 'When We Rise' geeft die vechtlust
Als homo's hebben we onszelf altijd ingeprent dat wanneer we de aidsepidemie zouden overwinnen, we ons goed zouden voelen. Dat wanneer we zouden kunnen trouwen, alles in orde zou komen. Maar feit is dat holebi’s zich nog steeds erbarmelijk voelen, de cijfers rond psychisch welzijn blijven dramatisch. We blijven wachten op dat moment waarop we ons niet langer verschillend van anderen voelen. Maar feit is, we zijn verschillend.

"Homoseksualiteit is, naast het geheimzinnige en het verrukkelijke, ook een zaak van gemis, lasten en onmogelijkheden", zo heeft wijlen Nederlands auteur Gerrit Komrij het ooit treffend beschreven. Homo zijn gaat gepaard met een eenzaamheid die hetero’s nooit zullen begrijpen. Het wordt tijd dat we dat accepteren en er kracht uit putten zoals Cleve, Roma en Ken.

When We Rise is een acht uur durende rollercoaster van emoties. De serie laat u niet meer los. De concentratiekampen in Tsjetsjenië, het met een betonschaar aangevallen homokoppel in Arnhem, de homofobe vicepresident in het Witte Huis: de homogemeenschap heeft nog zoveel redenen om te vechten, When We Rise geeft die vechtlust.

bron: http://www.demorgen.be/tvmedia/homo-zij ... -b99b07ee/
-Matteo-


Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Hombie » 16 apr 2017 17:31
Quote
Het grootste advies dat ik uit iets van ervaring kan geven is bezig blijven. Hobby's, passies, creatieve bezigheden, eigenlijk doet wat er niet altijd zo gigantisch veel toe, maar ik weet dat ik zelf veel sneller terug in een dal terechtkom of merk dat ik me eenzaam voel als ik stilval en niks te doen heb. Op een mottige nacht kan het mij soms ook goed doen om even te gaan lopen, liefst met muziek en gewoon er zo voor te zorgen dat ik te moe ben om nog veel te piekeren en wat frustratie fysiek weg te werken enzo.

Natuurlijk gaan er altijd momenten zijn dat alles even stilvalt en niemand tijd heeft om iets te doen ofzo, maar daar valt er soms weinig aan te doen (maar hey, als je iemand zoekt om mee te babbelen/tegen te ranten/enz, voel je vrij een pb ofzo te sturen, en ik ben zeker dat dat bijlange niet enkel voor mij geldt hier). En dalen in het herstellen van een depressie zijn er ook altijd, maar da's normaal. Wees vooral niet bang om erover te praten tho.

Ik snap de frustratie (als ik het zo mag noemen) met het overal rond je zien van koppels ook, maar het kan ook een deel liggen aan dat je je er makkelijker op fixeert omdat je het mist enzo. Maar helaas valt er weinig aan te doen, maar probeer te onthouden dat er nog genoeg singles rondlopen, I guess?

Een trucje dat m'n broer me geleerd heeft voor als je met je gedachten wat teveel in cirkels begint te gaan, of vastgeraakt in een bepaald gedachten/piekerprocess is even afstand nemen door je ogen toe te doen en even op al je zintuigen te proberen focussen. Eerst ademhaling controleren, dan proberen 5 dingen te voelen, ruiken, horen, dan 5 dingen zien en proberen je aandacht er zo veel mogelijk op te richten. En het liefst nog dingen waar je anders niet direct op let. Zeker 's avonds kan het ook goed doen om dit met een wandeling te koppelen of even in een parkje te gaan zitten ofzo

En als je kan, probeer zeker genoeg te slapen, slaapgebrek heeft de neiging alles donkerder te doen lijken. Buitenzitten/komen kan ook helpen, vit D en zonlicht en al die dingen.

Hoop dat iets in deze gigantische rant nuttig blijkt :hugs:
"My lips and fingertips were stone, I wore my heart on my jeans
I sang the blues like the dogs, left too long in the street,
I still sing the blues with the dogs"
The Gaslight Anthem - Wherefore art thou, Elvis?
Avatar gebruiker
Hombie
Senior user
Senior user

Berichten: 841
Geregistreerd: 11 dec 2015 00:17
Woonplaats: Brugge
Leeftijd: 21
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Clover » 16 apr 2017 19:07
Quote
Bedankt iedereen voor de lieve berichtjes. :)
Avatar gebruiker
Clover
Experienced user
Experienced user

Berichten: 352
Geregistreerd: 28 jun 2013 20:57
Woonplaats: Brugge
Leeftijd: 23
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor ceke » 16 apr 2017 19:26
Quote
Hey Clover

Moedig van je om je verhaal te delen met de anderen op dit forum, want ik ben zeker dat jij niet de enigste bent die kampt met dat gevoel van eenzaamheid. Ik kan je verhaal wel ergens volgen en zeker dat over die vrienden die stilaan ook serieuzere relaties beginnen te krijgen etc maar je kan gewoonweg niet bepalen wnr je je soulmate zal tegenkomen. Ik zou zeggen wees sociaal, spreek met mensen af, leer nieuwe jongens kennen (moeten niet per se homo zijn, hetero's hebben ook homovrienden die je dan ook leert kennen) en je zal wel iemand tegenkomen waar het mee klikt :) , maar ik zou er niet teveel over piekeren want daardoor zal er helaas geen boyfriend uit de lucht komen gevallen en dat is het ook niet waard vind ik. Het is niet omdat je vrijgezel bent dat je leven daardoor niet fijn kan zijn, vrijgezel zijn heeft ook zijn voordelen, hetgeen je dan wel merkt als je samen bent met iemand. Het is eigenlijk perfect gezegd zoals VitC deed: het gras lijkt altijd groener aan de overkant, maar is het meestal niet .
ceke
New user
New user

Berichten: 45
Geregistreerd: 11 jun 2014 20:21
Woonplaats: Hasselt - Leuven op kot
Leeftijd: 21
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Clover » 17 apr 2017 14:13
Quote
Ook bedankt voor je berichtje, ceke! :)
Avatar gebruiker
Clover
Experienced user
Experienced user

Berichten: 352
Geregistreerd: 28 jun 2013 20:57
Woonplaats: Brugge
Leeftijd: 23
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Darkcrow » 21 jun 2017 09:54
Quote
Hey,

Ik kan dit volkomen begrijpen. De eenzaamheid knaagt. En ik heb een vermoeden dat het bij mij nog erger ligt. Immers ik geen werk of school heb, zit ik ganse dagen thuis. Zo'n ganse dagen alleen thuis zitten zijn zeker eenzaam. Ik weet niet wat jouw thuissituatie is, maar ik begrijp volkomen wat eenzaamheid is. Bijvoorbeeld, mijn zus en moeder zijn een weekje op vakantie nu en ik bleef alleen achter (als werkloze kan je geen vakantie betalen). De eenzaamheid is dan het harst te voelen, wat het erger maakt is dat ik slechts één vriend( kameraad) heb. Ik kan dus niet zeggen ik ga even met vrienden weg, want hij moest ook werken. En ik kan er niet elke dag mee weg. ik heb nog wel naar mijn oma kunnen gaan en ik ben met een nicht weg geweest. Maar zoals elke homo het al een keer gemerkt heeft dit vervangt niet de tederheid van een partner.

Gisteren was er op het nieuws, jongeren hebben alsmaar later hun eerste keer seks. En dan zeggen ze: "Wanneer had u uw eerste keer?"
Dit kwam hard aan, ik ben bijna dertig en ik ben nog steeds maagd. Dit is ook duidelijk een gevolg van eenzaamheid, ik heb nog nooit een lief gehad en ik ben dus al heel mijn leven alleen (ik heb wel mijn familie). Het maagd zijn is het minste van mijn zorgen, waar ik me eerder zorgen om maak is dat ik eenzaam en alleen ga sterven. Ik kan misschien hier beter over zwijgen, immers het precies zout in de wonde smeren is.

Ik heb natuurlijk al veel ondernomen om van de eenzaamheid af te geraken, zoals naar holebi verenigingen gaan (in de mate van het mogelijke), me inschrijven op datingsites (ik ben ze allemaal af geweest). Ik ben zelfs van plan om naar een grootstad te verhuizen, immers ik nu veel te afgelegen woon. Dit kan ook al veel doen. In ieder geval, blijf ondernemen en probeer voorzichtig iemand te vinden. De beste tip die ik kan geven is: Kom buiten, ze komen niet aan de deur kloppen!
Avatar gebruiker
Darkcrow
Experienced user
Experienced user

Berichten: 418
Geregistreerd: 08 mei 2014 20:44
Woonplaats: Lommel, ergens in een uithoek van België
Leeftijd: 30
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Pancake » 21 jun 2017 11:47
Quote
Darkcrow schreef:Hey,

Ik kan dit volkomen begrijpen. De eenzaamheid knaagt. En ik heb een vermoeden dat het bij mij nog erger ligt. Immers ik geen werk of school heb, zit ik ganse dagen thuis. Zo'n ganse dagen alleen thuis zitten zijn zeker eenzaam. Ik weet niet wat jouw thuissituatie is, maar ik begrijp volkomen wat eenzaamheid is. Bijvoorbeeld, mijn zus en moeder zijn een weekje op vakantie nu en ik bleef alleen achter (als werkloze kan je geen vakantie betalen). De eenzaamheid is dan het harst te voelen, wat het erger maakt is dat ik slechts één vriend( kameraad) heb. Ik kan dus niet zeggen ik ga even met vrienden weg, want hij moest ook werken. En ik kan er niet elke dag mee weg. ik heb nog wel naar mijn oma kunnen gaan en ik ben met een nicht weg geweest. Maar zoals elke homo het al een keer gemerkt heeft dit vervangt niet de tederheid van een partner.

Gisteren was er op het nieuws, jongeren hebben alsmaar later hun eerste keer seks. En dan zeggen ze: "Wanneer had u uw eerste keer?"
Dit kwam hard aan, ik ben bijna dertig en ik ben nog steeds maagd. Dit is ook duidelijk een gevolg van eenzaamheid, ik heb nog nooit een lief gehad en ik ben dus al heel mijn leven alleen (ik heb wel mijn familie). Het maagd zijn is het minste van mijn zorgen, waar ik me eerder zorgen om maak is dat ik eenzaam en alleen ga sterven. Ik kan misschien hier beter over zwijgen, immers het precies zout in de wonde smeren is.

Ik heb natuurlijk al veel ondernomen om van de eenzaamheid af te geraken, zoals naar holebi verenigingen gaan (in de mate van het mogelijke), me inschrijven op datingsites (ik ben ze allemaal af geweest). Ik ben zelfs van plan om naar een grootstad te verhuizen, immers ik nu veel te afgelegen woon. Dit kan ook al veel doen. In ieder geval, blijf ondernemen en probeer voorzichtig iemand te vinden. De beste tip die ik kan geven is: Kom buiten, ze komen niet aan de deur kloppen!

Dat lijkt me een heel goed idee om naar een grotere stad te verhuizen. Dan ben je een stuk vrijer en hoef je minder rekening te houden met het openbaar vervoer.

Hoe komt het dat je geen werk hebt? Solliciteer je voldoende? Het lijkt me gezien je leeftijd toch echt wel een prioriteit om werk te zoeken. Zoveel mogelijk solliciteren, zou ik zeggen, en misschien verder kijken dan je neus lang is en niet enkel je kandidaat stellen voor jobs die heel dicht bij je aanleunen.

Het punt is: hoe eenzaam je je ook mag voelen, dat gevoel gaat niet vanzelf weggaan. Je moet er actief aan werken. Ga maar naar holebiverenigingen, ga fitnessen, spreek af met die vriend en misschien leer je zijn vrienden en vriendinnen kennen. Enkel jij hebt je leven in de hand, niemand anders. Make the most of it.
“Be who you are and say what you feel, because those who mind don’t matter and those who matter don’t mind.”

Meest begeerde vrijgezel 2015 en 2016
Avatar gebruiker
Pancake
Knapste mannelijke forummer 2016

Berichten: 2585
Geregistreerd: 01 aug 2013 02:46
Woonplaats: Gent
Leeftijd: 21
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Valova » 21 jun 2017 12:34
Quote
Pancake schreef:Hoe komt het dat je geen werk hebt? Solliciteer je voldoende? Het lijkt me gezien je leeftijd toch echt wel een prioriteit om werk te zoeken. Zoveel mogelijk solliciteren, zou ik zeggen, en misschien verder kijken dan je neus lang is en niet enkel je kandidaat stellen voor jobs die heel dicht bij je aanleunen.
Is het nodig om als iemand zijn verhaal doet met zo'n oordeel te reageren? Niemand heeft iets aan zo'n reactie.
Avatar gebruiker
Valova
Senior user
Senior user

Berichten: 929
Geregistreerd: 10 apr 2007 11:34
Woonplaats: Antwerpen
Leeftijd: 27
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Pancake » 21 jun 2017 12:41
Quote
Valova schreef:
Pancake schreef:Hoe komt het dat je geen werk hebt? Solliciteer je voldoende? Het lijkt me gezien je leeftijd toch echt wel een prioriteit om werk te zoeken. Zoveel mogelijk solliciteren, zou ik zeggen, en misschien verder kijken dan je neus lang is en niet enkel je kandidaat stellen voor jobs die heel dicht bij je aanleunen.
Is het nodig om als iemand zijn verhaal doet met zo'n oordeel te reageren? Niemand heeft iets aan zo'n reactie.

Wat jammer dat je mijn post afdoet als spottend of oordelend, want zo was het helemaal niet bedoeld. Van iemand die bijna 30 wordt, wordt toch wel verwacht werk te hebben of al gewerkt te hebben. Dat was mijn punt.

Nu ja, als je vindt dat mijn post zo oordelend was, voel je zeker niet geremd zelf advies te geven.
“Be who you are and say what you feel, because those who mind don’t matter and those who matter don’t mind.”

Meest begeerde vrijgezel 2015 en 2016
Avatar gebruiker
Pancake
Knapste mannelijke forummer 2016

Berichten: 2585
Geregistreerd: 01 aug 2013 02:46
Woonplaats: Gent
Leeftijd: 21
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Valova » 21 jun 2017 17:54
Quote
Omdat ik denk dat mijn vorige post niet goed begrepen is reageer ik hier nog even.

Pancake schreef:Van iemand die bijna 30 wordt, wordt toch wel verwacht werk te hebben of al gewerkt te hebben.
Denk je dat hij dat zelf nog nooit gedacht heeft? Iemand van 30 jaar met autisme en in activeringsbegeleiding? Werkloosheid isoleert mensen doordat ze zich schamen en bang zijn want anderen staan klaar om een oordeel te vellen. Ik twijfel er niet aan dat je intenties goed zijn, maar toon wat empathie als zo iemand zijn verhaal doet.

Pancake schreef:Nu ja, als je vindt dat mijn post zo oordelend was, voel je zeker niet geremd zelf advies te geven.
Opnieuw: empathie. Ik zie iemand die moedig zijn moeilijke ervaringen deelt. Geen vraag om advies. Het is dan niet aan mij (of iemands anders) om ongevraagd met interpretaties of analyses te komen. Soms moet je gewoon je verhaal kwijt kunnen, je hart luchten zonder dat je daarom van de ander iets anders verwacht dan begrip.

Ik hoop dat je mijn reactie nu beter kan begrijpen. Als je hier nog verder over wil praten nodig ik je uit om dat via PB te doen, kwestie van deze topic wat, eh, on topic :awkward: te houden.

Groetjes!
Avatar gebruiker
Valova
Senior user
Senior user

Berichten: 929
Geregistreerd: 10 apr 2007 11:34
Woonplaats: Antwerpen
Leeftijd: 27
Geslacht: Man

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Eva_9 » 01 jul 2017 20:11
Quote
ik voel me ook vaak eenzaam. Door diverse zaken heb ik geen vrienden overgehouden uit het middelbaar. Aan de hogeschool is het ook misgelopen, ik volg nu wel nog les via afstandsonderwijs, maar daardoor kom ik ook niet met mensen in contact. Ik speel wel basket, maar daar ben ik de enigste zonder relatie (ik ben de jongste tussen allemaal ouderen) en dat is soms wel enorm confronterend. Ik ben wel eens graag alleen thuis, maar op zo'n momenten besef je ook hoe eenzaam een mens soms kan zijn...
Eva_9
New user
New user

Berichten: 7
Geregistreerd: 29 jun 2017 21:02
Leeftijd: 20
Geslacht: Vrouw

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Belle » 11 jul 2017 20:31
Quote
Ja, ik ken dat gevoel ook. Ookal weet ik dat er mensen om me heen zijn, toch voel ik me vaak eenzaam. Ik weet dat het vooral eenzaam in mijn gevoel is.
Ik ben omringd door hetero mensen, allemaal lieve mensen, maar ze begrijpen me niet. Op dit moment voelt het toch zo aan voor mij. Ik ben me nog niet zolang bewust van mijn gevoelens voor vrouwen en dat is soms lastig.
Soms gaat het inderdaad heel goed en kan ik alles aan. Maar op andere momenten voel ik me alleen en wil ik het liefst vanalles verdwijnen.
Maar ik geloof erin dat die gevoelens van eenzaamheid zullen verdwijnen. Daar gaat wel even tijd over. Niet elke dag is perfect, maar wel waardevol genoeg om door te gaan.
De ene dag met tranen, de andere dag met lach. Blijven geloven dat alles goed komt.
Ik vind het moedig van iedereen om deze gevoelens te delen.
Laatst bijgewerkt door Belle op 12 jul 2017 21:07, in totaal 1 keer bewerkt.
Belle
New user
New user

Berichten: 15
Geregistreerd: 18 jun 2017 21:31
Leeftijd: 31
Geslacht: Vrouw

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor Me, myself and I » 12 jul 2017 11:15
Quote
Al wat hier geschreven staat, ontroert me echt. Hoe jullie elkaar raad geven, luisteren naar elkaar ... ook al kennen jullie elkaar niet volledig. Iets mooiers is er niet want niemand geeft raad om er zijn/haar eigen voordeel uit te halen. Het is dus gewoon om elkaar te helpen.
Thuis zijn sommigen dus eenzaam, maar in ons hart zijn we dat niet.
Ondertussen heb ik hier al 'gesproken' met een paar mensen en ik weet dat als ik echt een probleem heb of met mezelf in de knoop lig, zij er zullen zijn voor mij. Op welke manier ook. Dank jullie wel allemaal!
Me, myself and I
New user
New user

Berichten: 13
Geregistreerd: 06 jul 2017 11:11
Woonplaats: Aalst
Leeftijd: 27
Geslacht: Vrouw

Re: Knagend gevoel van eenzaamheid

Berichtdoor fabio » 13 jul 2017 20:48
Quote
Ik zag dit topic en deze post, en dit is me allemaal heel herkenbaar. Ik kom nu ook net uit een relatie van 1,5 jaar, en natuurlijk is dat iets dat met veel emoties en veel eenzaamheid gepaard gaat. Langs de ene kant heb ik het gevoel dat ik terug wat vrijheid heb, niemand op rekening mee te houden, doen wat ik wil. Maar langs de andere kant mis ik het net om dat niet te moeten doen. Ik kan zo niet eens vragen aan hem wat we zouden doen vandaag.
Overdag valt het meestal wel mee, je komt onder de mensen, je moet gaan werken,... Maar vooral 's avonds merk ik hoe moeilijk het is. Dan zit ik daar en lijkt het alsof ik nergens zin in heb, omdat al die dingen zoals eten, film zien enzo allemaal veel leuker zijn met twee dan alleen.
Op die momenten heb ik het gevoel dat ik maar snel iemand anders moet vinden, maar ik weet dat ik daar nog niet klaar voor ben, daarvoor is het allemaal nog veel te recent.
En het moeilijkste is voor mij ook dat ik lang echt gezocht heb naar wat affectie in mijn leven. Heb een heel moeilijke jeugd gehad, en ik was echt zo gelukkig in die relatie. Ik had me nooit eerder zo goed en zo thuis gevoeld. Nu wil ik niet terug in dat gevoel vervallen van voor mijn relatie, dat gevoeldat er niemand om me geeft, dat gewoon niet weggelegd ben voor een "lang en gelukkig" - type verhaal.
Voor de buitenwereld lijkt het allemaal alsof ik er al vrij goed over ben, alsof mijn leven terug op de rails staat, maar achter die gesloten deur is het een heel ander verhaal. Dus hoop ik dat ik een manier ga vinden om ook daarmee om te gaan.
A map of the world that does not include Utopia isn't even worth glancing at, for it leaves out the one country at wich humanity is always landing. And when humanity lands there, it looks out,and, seeing a better country, sets sail.
Progress is the realisation of Utopia.

Oscar Wilde
Avatar gebruiker
fabio
Regular user
Regular user

Berichten: 245
Geregistreerd: 26 okt 2013 11:27
Woonplaats: Sint-Niklaas, student in Gent
Leeftijd: 22
Geslacht: Man

 
24 berichten • Pagina 1 van 21, 2

Keer terug naar Relaties



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron