Hoe vertelde je het thuis

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
slangetje

Hoe vertelde je het thuis

Bericht door slangetje » 15 mar 2004 21:34

Ik weet dat vele hier thuis reeds hun comming-out deden, maar realiseer me ook dat er een meerderheid is dat naar hier komt om steun te vinden.
Een forum om elk zijn verhaal te pennen over hoe hij/zij het thuis aan de man bracht...

slangetje

Bericht door slangetje » 15 mar 2004 21:43

Zoals meestal met mijn gevoelens goot ik ook mijn geaardheid in een gedicht. Voor ik 's avonds naar een (holebi)fuif vertrok legde ik dat mooi op me maatje's kopkussen...

Ik heb het over 1 mei '98

  • Moeke, Vake,

    In het begin wou ik het zelf niet aanvaarden,
    ik wou dat iemand me voor zot verklaarde.
    Er zijn nu reeds 18 maanden voorbij
    en nog steeds leeft dat raar gevoel in mij.
    Jullie vermoeden het al geruime tijd,
    dus ik wil het nu eindelijk kwijt.
    Ik zal nl. nooit met een jongen naar huis komen,
    maar altijd van (met) een meisje liggen dromen.
    Soms wou ik dat je er al eens over begon,
    zodat ik het mss gemakkelijker zeggen kon.
    Maar dromen komen niet altijd uit
    daarom ik ging om hulp bij lotgenoten van derUIT.
    Ik amuseerde me er best
    en voel me goed bij al de rest.
    Maar momenteel stijgt de frustratie me naar de kop
    daarom loopt de spanning thuis soms hoog op.

    Mireille blijft Mireille
    Hetero of lesbo

Falx
Experienced user
Experienced user
Berichten: 379
Lid geworden op: 13 aug 2003 14:07

Bericht door Falx » 15 mar 2004 22:44

Ik heb me geout op een manier die typisch is voor mij, kortdaad, in't gezicht, met humor en zonder twijfelen!

Ouders: zeg Nils, zie da ge deze zomer maar een kamp vind he, we zitten ni weer een heel vakantie mee ruzie tss u en onzen Tijs he :P
Ik: Oeh, oeh, ik weet er één, ik weet er één :greenthing: !
Ouders: ah, welk dan?
Ik: HOLEBIKAAAAMP, HERE I COME :rock:
Ouders: Gij kunt toch onnozel doen se :roll:
Ik: nee, serieus, ik wil echt gaan (megakalme en serieuze blik)
Ouders: Hé, meende da nu echt, ge zijt dus echt homo... of bi?(muahahaaa, verbaasde en ...rare blikken)
Ik: Jajajaaa (verveelde uitdrukking), maar nu zen'k moe, en ik ga slapen, totmorgenendaaaaaaaag! (ongeloofelijk grijnzend de trap op :mrgreen: )

Nee serieus, zo is't dus echt gegaan. Fun and simple (best parents ever!)

P.s., sry voor de emoticons, maar ik moest het verhaal de juiste nuanceringen geven, snapte?

Mootje
New user
New user
Berichten: 30
Lid geworden op: 04 feb 2004 07:29
Locatie: streek van kortrijk

Bericht door Mootje » 16 mar 2004 12:45

Ik heb het niet echt zelf kunnen vertellen.
Toen ik een jaar of 15 was, had ik veel problemen in school en zat ik veel te veel bij de directeur. Toen ik voor de zoveelste keer bij hem moest gaan, vroeg hij of mijn gedrag iets te maken had met mijm seksuele voorkeur.
Ik wist niet waar ik het had. Hij gaf mezelf de kans niet om het tegen mijn ouders te zeggen. Hij heeft ze opgebeld en alles verteld wat hij wist.
'k Ben er nu 21 en nog altijd boos op die vent. Hij moest mij tenminste de kans gegeven hebben om het zelf te vertellen. Mijn ouders hebben het gelukkig (na wat tijd) aanvaard.
' k Hoop dat andere mensen het thuis op een andere manier konden vertellen.

greetz

Mysterio

Bericht door Mysterio » 16 mar 2004 13:11

hm..ik moest het thuis vertellen van mn toenmalige vriendin. Ze had me een deadline opgesteld. Als ik het niet zou vertellen voor de paasvakantie (int 6e middelbaar) zou ze het uitmaken. En omdat k dacht da ik haar graag zag, heb ik het dus thius verteld. Het was het weekend voor we op eindreis zouden vertrekken, en het was de enige moment waarop ik ht nog zou kunnen doen. Ik was al heel de avond aan het bibberen en beven, was keizenuwachtig, steeds maar op de goeie moment aan het wachten. en toen ineens ging de mama naar de pc kamer, en had ik mn pa voor mij alleen. Ik ben dan naar het wc gegaan, om mn zenuwen onder controle te houden, ben dan in 1 ruk door naar mn pa gelopen, en heb hem gezegd da hij het wss wel al doorhad, ma da ik een vriendin had ipv een vriend.
reactie van mn pa: idioot, waarom hebt ge da nu nie vroeger verteld! Denkt ge nu echt da wij blind zijn?! :D
daarna bennek naar mn kamer gelopen, beginne wenen van pure emotionele ontlading. Dan is mn pa naar mn ma gelopen, heeft het haar verteld, en toen ik daarna beneden kwam, zei mn ma da ze het zo erg vond da ik door zo een lange moeilijke periode ben moeten gaan en da ze medelijden met me had... :roll:

nu ja, de dag daarna heeft mn pa alle familie opgebeld om dit heuglijke nieuws te melde...

zodus..tot zover de coming-out van Mysterio 8)

Boosty
Forum addict
Forum addict
Berichten: 2570
Lid geworden op: 11 aug 2003 22:30
Geslacht: Man
Locatie: Schilde

Bericht door Boosty » 16 mar 2004 15:31

ik: ik ben weg he ma :D
ma: naar waar ga je?
ik: naart stad
ma: wa gade daar doen? :-?
ik: naar EV
ma: was da?
ik: een holebi-jongerenvereniging
ma: ha, :o , tot straks dan!

en weg was ik... 8)
Honorable member of the tautology-club.

Plastiekske

Bericht door Plastiekske » 16 mar 2004 20:51

*Tijdens het eten:*

moeder: volgens mij zijt gij aan het worstelen met een seksuele geaardheid. (waarom makkelijk zeggen als moeilijk ook gaat? nah :o )

ik: Nee, ik worstel er niemeer mee, kweet het al

(moeder liet haar patat aan haar vork boven haar bord zweven en zat er ff mooi bij :) )

Teigetje07

Bericht door Teigetje07 » 16 mar 2004 21:12

Mja, ik heb mij nog niet geout of in ieder geval toch nog niet bij mijn thuis. Het zal er zo ooit wel is van komen, maar nu nog niet. En ik zou ook echt niet weten hoe dat ik dat zou moeten doen ook niet. Als ik nu al eens wist wat mijn mama over het hele holebi-zijn zou denken, dan was het misschien al iets simpeler. Want ik weet totaal niet hoe ze erop gaat reageren enzo. Dus zwijg voor de moment nog wel en doe nog wat verder in het geheim. En ooit zal er wel is een dag komen waarop ik het haar zal vertellen. Maar hoe, dat zal iets anders zijn...

slangetje

de bedoeling

Bericht door slangetje » 17 mar 2004 16:53

Dat was nu net me bedoeling van dit forum: mensen die nog niet uit de kast zijn een steuntje in de rug geven.

Ooit las ik (denk het het in 'thuiskomen' van MAyo Ryckeghem was) zwijgen is zilver, praten is goud. Zwijgen kost elke keer opnieuw moeite, praten één keer en dan is het er af.
Ik vond dat toen zo wijs :-)

Groovy Baby

Bericht door Groovy Baby » 17 mar 2004 18:02

Zondagavond net terug van VG-weekend. Net breuk met vriend achter de rug. Moeder zit aan de keukentafel. Ik kan op haar gezicht aflezen dat er iets is, en ik weet heel goed wat er is.

"Moeder, ik weet dat er iets is, ik ken je daarvoor veel te goed, en ik weet ook wat er is. Ik denk dat de tijd rijp dat we met elkaar erover kunnen praten. Na het vooral anderhalf jaar geleden, was ik noch jij daar klaar voor. Nu wel."

Twee uur later. Oprecht en eerlijk verteld wat er de laatste maanden is gebeurd, hoe ik mij voel en hoe ik mij voelde tegenover haar en ons vader. De bezorgdheid zal er altijd wel zijn bij haar en ons pa. Maar 'k ben blij dat we hebben kunnen praten, zeker omdat ons moeder degene was waar ik het moeilijkst mee zou hebben.

Aan iedereen die er schrik voor heeft: je weet nooit hoe ouders zullen reageren. Alleen weet je wanneer je er klaar voor bent om het te vertellen en wanneer zij er klaar voor zijn om het te horen.

DagDromer

Bericht door DagDromer » 17 mar 2004 18:45

awel 't eten was juist klaar en zo kweetnimmer hoe damijn ma derop was gekomen zei ze van: "ge worstelt tochni met u geaardheid?"
ik: "nee, ik weet het al :) "
ma: "ah dan zeje der al uit" *ze had't ni door*
ik: "jup 8) "
later toen da mijn ma aant strijken was..
ik: "ge reageert wel nogal goe ze :P :D "
ma: "hoeda...*hare frank valt*aaaaah ik dacht dage het omgekeerd bedoelden!"
ik: "euh...nee..."
ma: "ah ok dan...tkomt wel zo wa aan als ne shock..."
en dan nen tijd zitten babbelen :)

elfje

Bericht door elfje » 18 mar 2004 12:54

pffff

ik ben bi-denk dat ik bi ben-vermoed dat ik bi ben (hopp dat ik bi ben?)

En ik ben er zeker van, dat mijn teergeliefde moedertje dat nooit zal weten. Toch niet tot ik het huis uit ben.

Een tijdje geleden ben ik er namelijk achtergekomen dat m'n beste vriend bi was. Mijn ma is volledig beginnen flippen enzo.
We zijn ook vorige maand aagn eten in een of andere taverne in St Niklaas (voor de bekenden in die regio: de bosmuis of huotmuis
ofzo)

Nu wordt die taverne uitgebaat door 2 homo's. Mijn moeder en grootmoeder hebben de hele avond opmerkingen gemaakt in de aard van 'omg, 't is ne choco! Steek een bord in uw broek als ge naar het toilet gaat!...'

And as top of the bill studeer ik voor leerkracht. En believe me, bi leerkrachten worden zo niet aanvaard.

Dus... hopen dat ik de jongen van mijn dromen vind en hetero kan faken zeker?

Falx
Experienced user
Experienced user
Berichten: 379
Lid geworden op: 13 aug 2003 14:07

Bericht door Falx » 18 mar 2004 13:36

elfje schreef:And as top of the bill studeer ik voor leerkracht. En believe me, bi leerkrachten worden zo niet aanvaard.
Dit is nu wel ff :offtopic: , maar ik heb zelf ondertussen al 3 holebi-leerkrachten gehad, en iedereen is't erover eens (ouders incluis) dat het stuk voor stuk geweldige leerkrachten zijn! Onze leerkracht aardrijkskunde neemt zelfs dit jaar haar vriendin mee op schoolreis naar Rome voor 14 dagen, en iedereen is daar mega-enthousiast over!

Ijskonijn

Bericht door Ijskonijn » 18 mar 2004 13:40

Effe mijn post in een andere topic gecopy-pasted en een beetje uitgebreid:

Kvind het bijna belachelijk hoeveel schrik ik had als ge de reactie ziet... Maar heb dus een keiconservatieve pa die om een voorbeeld te geven een andere post opzet als in "team spirit" twee venten in pyjama naast elkaar in bed liggen te lezen omdat da degoutant is ... mja ..
Ik had me dus een paar dagen van tevoren voorgenomen om het thuis te zeggen, omdat ik wist dat mijn pa die avond thuis zou zijn (ik zie hem meestal alleen overdag als de kinderen er ook bijlopen en kwou het alleen zeggen). Die morgen zou ik naar huis vertrekken, maar omdat ik voelde dat ik al vanalles aant bedenken was om het toch maar niet te vertellen heb ik op het forum gezegd dat ik het die avond zou vertellen, en echt, een beetje externe druk kan wel helpen hoor. De uren ervoor waren gewoon een hel... Ik werd stiller en stiller, en heb me gewoon opgesloten op mijn kamer. Toen ik hoorde dat mijn pa naar zijn slaapkamer ging heb ik mezelf nog even opgepept en ben ik naar zijn kamer gegaan. Ik gezegd dat em nie moest wachten tot ik met een meiske thuiskwam ... hij zo van: "ja da wist ik" Ik natuurlijk van "uh???" Hij had dus blijkbaar al lang een vermoeden (en zijn vriendin ook) en ja als dat het enige was waar ik mee zat ... er waren ergere dingen op de wereld ... Nooit zo'n reactie verwacht ... Ik wist dan ook niet meer goed wat zeggen dus ben ik terug naar mijn kamer gegaan waar ik ongelofelijk fel begon te bibberen van de ontlading... Na een half uurke wast over en had ik zoiets van "was het dit nu?" Ondertussen hoorde ik mijn pa wel naar beneden gaan om het tegen zijn vriendin te gaan zeggen.
Volgende dag was ik ook wel zenuwachtig om terug naar beneden te gaan, maar iedereen deed alsof er niks gebeurd was. Nu zijn we een week verder en is er eigenlijk geen woord meer over gezegd. Aangezien over zulke zaken nooit veel gepraat wordt thuis denk ik wel dat dat positief is. Vanaf nu kan ik dus grootouders gaan shockeren door te eisen dat mijn vriendje (als ik er een heb :roll:) mee mag komen op familiefeesten enzo :lol:

Dus ja, zoals GB zei, je weet nooit hoe je ouders gaan reageren. Het lucht echter wel enorm op als je het er eenmaal uitgeflapt hebt. Oja en een beetje externe druk kan helpen (jezelf een deadline stellen en dan tegen vrienden zeggen dat je het die dag zegt), let echter wel op dat je er klaar voor bent. Je moet stevig genoeg in je schoenen staan, er helemààl klaar voor zijn kan je echter nooit denk ik ...

ev
I have no life
I have no life
Berichten: 5526
Lid geworden op: 22 mei 2003 12:38
Locatie: Gent
Contacteer:

Bericht door ev » 18 mar 2004 19:27

eventjes melden dat ik dit een fantastisch topic vind. Ik heb al aan vele holebi's gevraagd hoe ze het juist verteld hebben, maar nooit kreeg ik een echt antwoord met details of letterlijke verwoordingen. Altijd vaag: ik heb het hen toen verteld. maar nooit "hoe". niet dat dat per se mijn zaken zijn, maar het lijkt dan wel realistischer en niet zo eindeloos veraf en surreal...
ik heb het zelf nog niet verteld. Maar dit topic vormt inderdaad wel een steuntje in de rug. niet alleen dit topic trouwens... :wink:
Enterrando Sombras en la profunda soledad,
el viento de la noche gira en el cielo y canta.
Y mi alma baila herida,
porque sigo el camino que se aleja de todo...

slangetje

Bericht door slangetje » 18 mar 2004 19:34

ev schreef:eventjes melden dat ik dit een fantastisch topic vind. Ik heb al aan vele holebi's gevraagd hoe ze het juist verteld hebben, maar nooit kreeg ik een echt antwoord met details of letterlijke verwoordingen. Altijd vaag: ik heb het hen toen verteld. maar nooit "hoe". niet dat dat per se mijn zaken zijn, maar het lijkt dan wel realistischer en niet zo eindeloos veraf en surreal...
ik heb het zelf nog niet verteld. Maar dit topic vormt inderdaad wel een steuntje in de rug. niet alleen dit topic trouwens... :wink:
:oops: thx voor het compliment, maar ik kan me idd goed voorstellen dat dit een steun in de rug is. Ik verwonder me er eigenlijk over hoeveel reacties van ouders er zo positief zijn :-)

Falx
Experienced user
Experienced user
Berichten: 379
Lid geworden op: 13 aug 2003 14:07

Bericht door Falx » 19 mar 2004 21:53

Volgens mij zijn't gewoon de mensen waar alles goed ging die't meeste goesting hebben om hun verhaal hier te zetten, als steun voor andere dan he :) .

ev
I have no life
I have no life
Berichten: 5526
Lid geworden op: 22 mei 2003 12:38
Locatie: Gent
Contacteer:

Bericht door ev » 19 mar 2004 22:10

Falx schreef:Volgens mij zijn't gewoon de mensen waar alles goed ging die't meeste goesting hebben om hun verhaal hier te zetten, als steun voor andere dan he :) .
och, ik kan wel tegen negatieve reacties ook, hoor... Bij velen hoor je dat ze het na een tijdje toch aanvaarden... dus ja...
Enterrando Sombras en la profunda soledad,
el viento de la noche gira en el cielo y canta.
Y mi alma baila herida,
porque sigo el camino que se aleja de todo...

Zephyr
Experienced user
Experienced user
Berichten: 369
Lid geworden op: 20 feb 2004 14:04
Locatie: Antwerpen

Bericht door Zephyr » 19 mar 2004 22:23

thuis???? nee da zou ik niet durven!!!!! ik weet zelf nie hoe of wat ik zou moeten zeggen! maar k'heb er tog eens over gedacht en ik heb besloten om het te zeggen zou ik een vaste vriendin hebben! dat is een stuk gemakkelijker denk ik!

maar euh volgens mij zijn alle mensen hier(die zich ge-out hebben thuis) supermans en superwomans(zoals op tv hé die gebouwen verzetten en al!) en zitten stevig in hun schoenen!

ev
I have no life
I have no life
Berichten: 5526
Lid geworden op: 22 mei 2003 12:38
Locatie: Gent
Contacteer:

Bericht door ev » 19 mar 2004 22:25

skatedream schreef:maar euh volgens mij zijn alle mensen hier(die zich ge-out hebben thuis) supermans en superwomans(zoals op tv hé die gebouwen verzetten en al!) en zitten stevig in hun schoenen!
denk dat dat wel komt eens je het voor jezelf meer aanvaard hebt, dat hoop ik althans toch... :roll:
Enterrando Sombras en la profunda soledad,
el viento de la noche gira en el cielo y canta.
Y mi alma baila herida,
porque sigo el camino que se aleja de todo...

Gesloten