De tweede nachtmerrie reactie na al die jaren.

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Gesloten
disneylover**
Regular user
Regular user
Berichten: 140
Lid geworden op: 03 mei 2014 10:02
Geslacht: Man
Locatie: Sint-Niklaas

De tweede nachtmerrie reactie na al die jaren.

Bericht door disneylover** » 02 nov 2015 19:24

Mijn brief :

Mama,
Ik kan dit niet mondeling zeggen, want dan blokkeer ik helemaal.
Ik voel me al lang psychologisch niet goed. De gedachte dat ik niet weet op welk geslacht ik val, maakt me vanbinnen heel erg ongelukkig.
Ik zit daar nu al 3 jaar mee. Ik merk wel dat ik me in het echt meer aangetrokken voel tot jongens en dat ik daar meer naar kijk, in plaats van een meisje dat voorbij wandelt.
Ik ga er vanbinnen kapot van en het verstoort mijn dagelijkse leven.
Ik heb het ook erg moeilijk met mijn autisme. Het is voor mij erg moeilijk om nieuwe mensen in het echt te ontmoeten.
Daarom krijg ik ook geen zekerheid over mezelf.
Daarnaast heb ik sinds de vorige brief en jullie reactie daarop alleen nog maar meer in de put gezeten.
Jullie zeiden dat het in mijn hoofd zat en dat jullie het niet zouden goed vinden als ik op een jongen verliefd zou worden.
Het deed me pijn dat jullie die brief weggooiden en deden alsof het allemaal maar niks was. Maar ik merk bij mezelf meer en meer dat ik niet op een meisje , maar op een jongen verliefd zou kunnen worden.
Ik zou graag hebben dat jullie deze brief erg serieus nemen. Het heeft me ontzettend veel moeite gekost om dit te kunnen schrijven, want ik durfde het nooit meer.
De jaren na die brief zijn voor mij alleen nog maar een hel geweest. Op mijn kamer dacht ik dan ook soms aan zelfmoordgedachten.
Want ik wil jullie er niet mee teleurstellen als ik op een jongen zou vallen.
Jullie doen heel veel voor mij.
Maar ik kan het niet langer aan dat jullie niet zouden accepteren dat ik wel op een jongen verliefd zou kunnen worden.
Ik heb het daar erg moeilijk mee. Ik sleur me na die eerste brief al door iedere dag heen. Het lukt me moeilijk om me goed te concentreren op de dingen die ik doe en de dingen voor school. Al die schooljaren zijn dan ook extra zwaarder voor me geweest.
Ik kan je alleen maar smeken om deze brief serieus te nemen. Meer kan ik niet doen.
Jullie hopelijk nog zoon zijnde,
(mijn naam)

__________________________________________________________________________________


Ze zegt :
Niemand is zo in de familie. Alleen jij zou dan zo zijn. Hoe moet k dat ooit uitleggen aan iemand. Dat k eens moet denken aan later. Het kindje zou een sukkelaar zijn. Dan zou je alleen met iemand moeten zijn. En zon huishouden werkt toch niet. Dan begon k over dat k me meer aangetrokken voel tot jongens. En dat k dat in middelbaar al merkte. En toen begon ze ook over . Praat je dan met jongens? En toen zei k t ook van die jongen , maar dat k t ook moeilijk vind om te ontmoeten. En ze denkt dat k me gwn alleen voel en beetje affectie op chat me dat doet denken. En dat t geen normale situatie is. Normaal gezin is man en vrouw.
En ze zei dus omdat k niet uitga, dat k dan nog nooit iemand echt heb ontmoet
En dat als een meisje lief tegen me is, dat ook mss vr zon gevoel kan zorgen

En dat je papa dat ook niet de normale gezinssituatie vind. Dat k verstandig jongen ben en dan zo een kind op de wereld zetten. Met een eicel van vreemde waar je geen eigenschappen van weet
En toen begon ze me dingen over die jongen te vragen : foto / wat ie doet / …

Ze zei niks toen ze die foto zag
En nadien viel alles stil
Ging ze wortels raspen
En ze vroeg ook over hoe k t zelf nu zag
Dat k dus wil weten of k in echt die dingen voel
Maar daar zei ze ook niks meer op
Zei toen zelf : Hoeveel holebikoppels wonen er wel nie samen en hebben een normaal huishouden?
Maar kreeg geen positieve reactie
Zei dat k hun steun mis. Maar ook hier geen positieve reactie op.


GEEN IDEE OVER HOE K ME NU MOET VOELEN !

TD163
Experienced user
Experienced user
Berichten: 318
Lid geworden op: 21 feb 2015 14:46
Geslacht: Man
Locatie: Oost-Limburg

Re: De tweede nachtmerrie reactie na al die jaren.

Bericht door TD163 » 02 nov 2015 21:33

Je ouders leven in het stereotype beeld van man en vrouw zoals dat vroeger de normale gang van zaken was. En het lijkt dat ze niet goed weten hoe ze met jouw gevoelens moeten omgaan. Gaan ze veranderen? Misschien wel, misschien ook niet. Sommige mensen blijven aan hun stereotiep beeld vast hangen. Tijd zal het uitwijzen.
Maar eigenlijk moet jij je daar niks van aantrekken. Je moet voor jezelf uitzoeken waar je je goed bij voelt en waar je gelukkig van wordt. Als je je niet goed voelt en je doet er niks mee wordt het alleen maar erger. Als jij je goed voelt is de kans ook groter dat je ouders zich gaan aanpassen.

Hoop dat je er wat aan gehad hebt, ik ben helemaal niet goed in zulke dingen uitleggen :blush:
Nothing sounds like a straight six TD.

geeninspiratie
Forum addict
Forum addict
Berichten: 1654
Lid geworden op: 01 jun 2014 16:06
Geslacht: Man
Locatie: Merelbeke

Re: De tweede nachtmerrie reactie na al die jaren.

Bericht door geeninspiratie » 02 nov 2015 22:45

Zoals TD163 ook al zegt :) . Het is jouw leven. Zorg ervoor dat jij gelukkig bent. Je ouders draaien misschien wel bij, misschien ook niet, maar laat je leven niet al te veel leiden door hen.
But from that moment on, Hermione Granger became their friend. There are some things you can't share without ending up liking each other, and knocking out a twelve-foot mountain troll is one of them.

- J.K. Rowling

disneylover**
Regular user
Regular user
Berichten: 140
Lid geworden op: 03 mei 2014 10:02
Geslacht: Man
Locatie: Sint-Niklaas

Re: De tweede nachtmerrie reactie na al die jaren.

Bericht door disneylover** » 03 nov 2015 16:27

Vandaag kwam ik thuis.
Zijn ze alles weer compleet aan t negeren :(

Doet me zon pijn :(
Zeggen ze : wij kunnen daar echt niet inkomen dat jij zo zou zijn.

Manu
New user
New user
Berichten: 5
Lid geworden op: 14 jun 2014 20:33
Geslacht: Man
Locatie: Leuven/Roeselare

Re: De tweede nachtmerrie reactie na al die jaren.

Bericht door Manu » 04 nov 2015 01:43

Beste disneylover**,

Ik begrijp dat je je heel gefrustreerd voelt, maar ik denk dat je je het niet te veel moet aantrekken dat jouw ouders het ietwat negeren.
Dat wil daarvoor niet zeggen dat ze het helemaal niet accepteren, het wil eerder zeggen dat ze wat tijd nodig hebben om het te laten doorsijpelen.
Ik heb het mijn ouders ook al verteld (en daar reageerden ze niet echt negatief op), maar ik heb het daarover ook wel nooit meer met mijn ouders. Ik weet niet precies waarom, maar dat is een onderwerp waar we het nu niet echt over hebben. Het voelt gewoon soms een beetje ongemakkelijk aan. Maar ik vind dat ook niet echt een probleem.

Uiteindelijk zal je wel mensen leren kennen met wie je het daarover wel kan hebben. Onder andere op dit forum. Maar ook het vertellen aan andere vrienden van op school of op het werk helpt! Want zij vinden dat dikwijls allerminst een probleem (en velen vinden het ook wel tof :wink: ), dus met hen kan je daar zeker ook over praten! En op termijn zullen jouw ouders wel inzien dat dit geen probleem is en zullen ze jou aanvaarden zoals je bent.
Maar denk alstublieft nooit aan zelfmoordgedachten! Dat is zeker nooit de oplossing!
Als je jou down voelt of je weet niet helemaal hoe je de reacties van jouw ouders moet/kan plaatsen, zet dan een berichtje op dit forum of stuur mij maar een PB! Want wij allemaal steunen jou volledig! We zijn jouw belangrijkste supporters!
Veel succes met de coming out!

Darkcrow
Experienced user
Experienced user
Berichten: 426
Lid geworden op: 08 mei 2014 20:44
Geslacht: Man
Locatie: Hasselt, het hart van Limburg

Re: De tweede nachtmerrie reactie na al die jaren.

Bericht door Darkcrow » 19 nov 2015 14:09

Beste Disneylover,

Je moet jouw ouders ook de tijd gunnen om het te kunnen verwerken. Zij hebben het er even moeilijk mee als jij.
Je moet je er niet teveel van aantrekken, het is jouw leven. Het is niet dat ze jouw het huis hebben uitgestuurd als reactie. Ik zou het een normale reactie noemen in een klassiek gezin.

Maar ik vind de manier van communiceren een beetje... Ja, niet zo goed. Het is inderdaad moeilijk om te zeggen persoonlijk, maar dit was beter geweest omdat je op papier niet alle emoties kunt over brengen die daar mee gepaard gaan. Het is natuurlijk wel goed dat je je geout hebt, nu moet je de tijd zijn gang laten gaan tot jouw ouders het aanvaard hebben. Dan kun je er open over communiceren.

Hoewel dat dit een vrij emotionele brief is, moet ik erbij vermelden dat ik blij ben dat ik hier in het forum niet de enige autistische homo ben.

Nog veel succes met je coming out.

Groeten,
Darkcrow

Gesloten