Het houd me zoooo bezig :(

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Gesloten
MsSeeking
New user
New user
Berichten: 5
Lid geworden op: 22 aug 2015 17:25
Geslacht: Vrouw

Het houd me zoooo bezig :(

Bericht door MsSeeking » 22 aug 2015 18:36

Hoi allemaal,

Ik ben hier op deze site beland, en weet niet waar ik moet beginnen ...
Bij het begin? Ja, waar is dat ....

Dus ik ga mijn best doen.

Ik heb vanaf jongs af aan al vriendjes/relaties gehad.
Maar deze waren nooit van lange duur, want het werkte voor mij niet.
Ze waren altijd zoveel gekker op mij, als ik op hun.
Vlinders, verliefd? Nee, nooit gehad/geweest.
Hoe lief, leuk, of wat dan ook ze ook waren.
Er ontbrak altijd maar dat verdomde gevoel.
Dat gevoel waar iedereen over spreekt, maar bij mij dus uit blijft.

Ik ben hier nooit zo bewust mee bezig geweest, want dacht altijd "nou dan komt de juiste wel op mijn pad", als de tijd daar rijp voor is.

In 2010 begon dit wel op te spelen.
Ik kwam op nieuw werk terecht, en kwam daar voor het eerst met lesbische vrouwen in aanraking.
Ik moest er toen niks van weten, en reageerde heel afwijkend.
Ik zat toen ook in een relatie, die {goh verassend} ook stuk liep omdat ik het gevoel miste.
Ik heb in de tijd die ik daar werkte de nodige verhalen gehoord, en die bleven enigzins hangen.
Ik deed hier alleen niets mee.

Voor ik bij dit werk begon leerde ik een jongen kennen.
En vanaf de eerste keer dat we elkaar zagen en spraken, klikte het perfect.
We werden in hele korte tijd, heel hecht, en beste maatjes.
We zagen elkaar elke dag, en konden echt over alles praten.
Hij was echt alles wat ik dacht te zoeken.
Maar ook hier ontbrak voor mij het gevoel, en kon ik hem niet geven wat hij wilde, (en ik stiekem nu toch echt zelf op hoopte).
Ik besprak dit met hem, en gaf aan tijd nodig te hebben.
Nou die tijd, werd al met al 4 jaar.
En nog ontbrak het gevoel.
Wat is er toch mis met me?
Het contact is inmiddels verbroken, en gaan we beide onze eigen wegen.
Dit is wel een reden waarom het me zo bezig houd, want als hij het al niet bij me kan los maken, wie dan wel???

In de familie is de vraag al eens gesteld of ik niet toevallig op vrouwen val, dit omdat de relaties altijd stuk lopen.
En dan de kennis die ze hebben, dat ik niet van make up, rokjes en hakken hou.
Ik ben hier toen fel op in gegaan, maar waarom?
Ik zou het je niet kunnen vertellen ....
Misschien wel omdat ik gewoon dacht dat ik de juiste nog niet was tegen gekomen.

Toch als ik er zo eens over nadenk, heb ik eerder al eens signalen gekregen.
Toen ik op de middelbare school stage moest lopen, was daar een vrouw die me wel een buik gevoel gaf.
Ik was er helemaal van onder de indruk, en durfde haar niet goed onder ogen te komen.
Want wat was dat voor iets raars?
Het was toen de tijd een vrouw van rond de 25.
Recent toen ik weer in de winkel kwam en haar zag, bezorgde ze mij weer dat gevoel!

Ik ben op het internet beland, en heb hier veel gelezen en gezien.
Ik probeer het telkens weg te stoppen, maar dat gaat nu niet meer.
Het lijkt mijn leven gewoon te beheersen.
Die ene vraag "ja zou het dan toch, is dat waarom het gevoel altijd ontbrak?"
Vraag mezelf ook af of ik relaties met mannen heb gehad, omdat ik dacht dat dat hoorde?
Ik heb werkelijk geen idee.
Zit echt met mezelf in de knoop zoals je wel kunt lezen.

Een paar maanden terug raakte ik aan de praat op de computer met een oud klasgenootje.
Dit gesprek duurde 6 uur!
Ze gaf aan bi te zijn, en vertelde me de nodige verhalen.
Dit ging me niet in de koude kleren zitten, en bleef maar spoken in mijn hoofd.
Ik heb haar uiteindelijk in dat gesprek verteld wat ik des tijds had op stage.
En op mijn werk.
Zij is de eerste die ik dit vertelde, omdat ze me het gevoel gaf dat ik dr wel kon vertrouwen.
Mede doordat ze zo open was naar mij toe, en me aan het "uittesten" was.
De dagen en weken daarop bleef ze me maar mee uit vragen ....
Ik heb de boot telkens afgehouden, en ben hier dus niet serieus op in gegaan.
Ik had elke keer wel een andere smoes.
En eerlijk? Ik durfde niet, was bang voor wat er gebeuren zou.
Ze woont inmiddels samen met een man, en het contact is nog maar heel weinig.
Nu de nodige maanden verder vraag ik mezelf af "wat als ik wel was gegaan".

Ik kan mannen echt mooi vinden, maar krijg daar verder geen gevoel bij.
Daarin tegen vrouwen die ik mooi vind, daar kan ik wel een gevoel bij krijgen.
Ik kan dus ook niet opgewonden raken van een hetero stel, maar 2 vrouwen ..... Tjah ..

Het blijft me allemaal zo bezig houden, dat ik er even geen raad mee weet.
En even, even? Ach dit speelt dus al geruime tijd.

Ik heb de nodige verhalen gelezen, en plaats nu mijn verhaal.
Ik kan absoluut geen rust vinden, en nogmaals het zit de hele dag in mijn hoofd.

Ik hoop op reacties :roll:
"Je kunt je weerspiegelingen niet in stromend water zien, maar wel in stilstaand water"

pierotje13
New user
New user
Berichten: 5
Lid geworden op: 13 aug 2015 10:36
Geslacht: Vrouw

Re: Het houd me zoooo bezig :(

Bericht door pierotje13 » 22 aug 2015 18:59

Tja ik ben te jong om met grote zekerheden te stellen wat er bij je leeft. Laat het me erop houden dat ik dingen herken in je verhaal, vooral dan dat je pas bij een vrouw datgene krijgt waar het eigenlijk om draait, gevoelens,opwinding, spanning.
Vermoedelijk is het net zoals ik dat heb nog moeilijk om al voor jezelf toe te geven dat je waarschijnlijk op vrouwen valt en dat mannen kameraden voor je zijn maar niets meer. Het is ook niet altijd makkelijk zeker niet aangezien je omgeving ook vaak druk legt.

Ik ben nu toch al voor mezelf zover dat ik tot het absolute besef ben gekomen : ik val op meisjes en niet op jongens. Misschien dat je via mensen die je leert kennen of een feestje voor holebi's je gevoelens verder kan ontdekken en zo meer rust in je hoofd krijgt.

Veel meer advies heb ik ook niet vrees ik.

Succes alleszins met je zoektocht naar jezelf

Groetjes

lisabxxxxx01
Regular user
Regular user
Berichten: 111
Lid geworden op: 27 aug 2015 11:40
Geslacht: Vrouw
Locatie: Gent

Re: Het houd me zoooo bezig :(

Bericht door lisabxxxxx01 » 27 aug 2015 14:34

MsSeeking schreef:Hoi allemaal,

Ik ben hier op deze site beland, en weet niet waar ik moet beginnen ...
Bij het begin? Ja, waar is dat ....

Dus ik ga mijn best doen.

Ik heb vanaf jongs af aan al vriendjes/relaties gehad.
Maar deze waren nooit van lange duur, want het werkte voor mij niet.
Ze waren altijd zoveel gekker op mij, als ik op hun.
Vlinders, verliefd? Nee, nooit gehad/geweest.
Hoe lief, leuk, of wat dan ook ze ook waren.
Er ontbrak altijd maar dat verdomde gevoel.
Dat gevoel waar iedereen over spreekt, maar bij mij dus uit blijft.

Ik ben hier nooit zo bewust mee bezig geweest, want dacht altijd "nou dan komt de juiste wel op mijn pad", als de tijd daar rijp voor is.

In 2010 begon dit wel op te spelen.
Ik kwam op nieuw werk terecht, en kwam daar voor het eerst met lesbische vrouwen in aanraking.
Ik moest er toen niks van weten, en reageerde heel afwijkend.
Ik zat toen ook in een relatie, die {goh verassend} ook stuk liep omdat ik het gevoel miste.
Ik heb in de tijd die ik daar werkte de nodige verhalen gehoord, en die bleven enigzins hangen.
Ik deed hier alleen niets mee.

Voor ik bij dit werk begon leerde ik een jongen kennen.
En vanaf de eerste keer dat we elkaar zagen en spraken, klikte het perfect.
We werden in hele korte tijd, heel hecht, en beste maatjes.
We zagen elkaar elke dag, en konden echt over alles praten.
Hij was echt alles wat ik dacht te zoeken.
Maar ook hier ontbrak voor mij het gevoel, en kon ik hem niet geven wat hij wilde, (en ik stiekem nu toch echt zelf op hoopte).
Ik besprak dit met hem, en gaf aan tijd nodig te hebben.
Nou die tijd, werd al met al 4 jaar.
En nog ontbrak het gevoel.
Wat is er toch mis met me?
Het contact is inmiddels verbroken, en gaan we beide onze eigen wegen.
Dit is wel een reden waarom het me zo bezig houd, want als hij het al niet bij me kan los maken, wie dan wel???

In de familie is de vraag al eens gesteld of ik niet toevallig op vrouwen val, dit omdat de relaties altijd stuk lopen.
En dan de kennis die ze hebben, dat ik niet van make up, rokjes en hakken hou.
Ik ben hier toen fel op in gegaan, maar waarom?
Ik zou het je niet kunnen vertellen ....
Misschien wel omdat ik gewoon dacht dat ik de juiste nog niet was tegen gekomen.

Toch als ik er zo eens over nadenk, heb ik eerder al eens signalen gekregen.
Toen ik op de middelbare school stage moest lopen, was daar een vrouw die me wel een buik gevoel gaf.
Ik was er helemaal van onder de indruk, en durfde haar niet goed onder ogen te komen.
Want wat was dat voor iets raars?
Het was toen de tijd een vrouw van rond de 25.
Recent toen ik weer in de winkel kwam en haar zag, bezorgde ze mij weer dat gevoel!

Ik ben op het internet beland, en heb hier veel gelezen en gezien.
Ik probeer het telkens weg te stoppen, maar dat gaat nu niet meer.
Het lijkt mijn leven gewoon te beheersen.
Die ene vraag "ja zou het dan toch, is dat waarom het gevoel altijd ontbrak?"
Vraag mezelf ook af of ik relaties met mannen heb gehad, omdat ik dacht dat dat hoorde?
Ik heb werkelijk geen idee.
Zit echt met mezelf in de knoop zoals je wel kunt lezen.

Een paar maanden terug raakte ik aan de praat op de computer met een oud klasgenootje.
Dit gesprek duurde 6 uur!
Ze gaf aan bi te zijn, en vertelde me de nodige verhalen.
Dit ging me niet in de koude kleren zitten, en bleef maar spoken in mijn hoofd.
Ik heb haar uiteindelijk in dat gesprek verteld wat ik des tijds had op stage.
En op mijn werk.
Zij is de eerste die ik dit vertelde, omdat ze me het gevoel gaf dat ik dr wel kon vertrouwen.
Mede doordat ze zo open was naar mij toe, en me aan het "uittesten" was.
De dagen en weken daarop bleef ze me maar mee uit vragen ....
Ik heb de boot telkens afgehouden, en ben hier dus niet serieus op in gegaan.
Ik had elke keer wel een andere smoes.
En eerlijk? Ik durfde niet, was bang voor wat er gebeuren zou.
Ze woont inmiddels samen met een man, en het contact is nog maar heel weinig.
Nu de nodige maanden verder vraag ik mezelf af "wat als ik wel was gegaan".

Ik kan mannen echt mooi vinden, maar krijg daar verder geen gevoel bij.
Daarin tegen vrouwen die ik mooi vind, daar kan ik wel een gevoel bij krijgen.
Ik kan dus ook niet opgewonden raken van een hetero stel, maar 2 vrouwen ..... Tjah ..

Het blijft me allemaal zo bezig houden, dat ik er even geen raad mee weet.
En even, even? Ach dit speelt dus al geruime tijd.

Ik heb de nodige verhalen gelezen, en plaats nu mijn verhaal.
Ik kan absoluut geen rust vinden, en nogmaals het zit de hele dag in mijn hoofd.

Ik hoop op reacties :roll:
Hey,
Ik herken zoveel van mijn verhaal in jou verhaal. Volg wat je hart en uw gevoel je aangeeft. Leef nu dus pieker er niet te veel over maar blijf trouw aan je gevoel. Wees niet bang om te zijn wie je echt bent. Probeer en kijk wat u gelukkig maakt.

Sraa
New user
New user
Berichten: 58
Lid geworden op: 15 apr 2011 19:34
Geslacht: Vrouw

Re: Het houd me zoooo bezig :(

Bericht door Sraa » 27 aug 2015 17:37

Het gevoel is heel erg herkenbaar! Voor mij was het ook heel moeilijk om te beseffen/voelen hoe het nu precies zat. Ik heb mijn weg ondertussen gevonden, maar soms komen ook die twijfels weer naar boven. Al weet ik ondertussen met zekerheid dat ik lesbisch ben. Hopelijk vind je zelf ook snel je weg, en ontdekt je wie je echt bent.

MsSeeking
New user
New user
Berichten: 5
Lid geworden op: 22 aug 2015 17:25
Geslacht: Vrouw

Re: Het houd me zoooo bezig :(

Bericht door MsSeeking » 29 aug 2015 21:15

Hoi,

Dank jullie wel voor de reacties.
Ik vind het erg lastig om bij mijn eigen gevoel te komen.
Ik ben er echt dag en nacht mee bezig.
In het begin kon ik het nog aardig weg stoppen.
Maar nu is daar niks meer van bij.
Het beheerst mijn hele leven.
Ik hoop dat hier wel rust inkomt.
Ik zoek overal ook wat achter, en word er echt gek van.
Dat is echt niks voor mij.....
Dus ik lees graag de reacties van jullie, en de verhalen van andere.
Dit sloopt me echt .....
"Je kunt je weerspiegelingen niet in stromend water zien, maar wel in stilstaand water"

Gesloten