Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Gesloten
MEandI
Regular user
Regular user
Berichten: 110
Lid geworden op: 20 jan 2012 18:22
Geslacht: Vrouw

Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door MEandI » 14 jul 2013 03:00

Ik ben in april uit de kast gekomen voor al bijna mijn vrienden (en ongeveer de hele school). Er waren al redelijk veel vrienden die al wisten dat ik lesbisch ben maar niemand had er problemen mee. Behalve mijn beste vriendin die mij 2 maanden genegeerd had toen ik het haar zei maar ondertussen was het weer helemaal terug goed en was ze terug mijn beste vriendin, dat is ook al ongeveer 1,5 jaar geleden. Iedereen accepteerde mij en niemand behandelde mij anders, er waren al redelijk veel die het wisten (15 of zo?). Zelfs het meisje waar ik verliefd op was vond dat totaal niet erg. Dus wou ik me outen voor ongeveer iedereen behalve mijn familie dan. Ik had het gedaan en in het begin kreeg ik goeie reacties van mensen die ik niet (echt) kende en zo en ook van een paar (3 of zo) vrienden die het al wisten van daarvoor. In het begin ging het goed en ik voelde mij er goed bij. Maar mijn vrienden zeiden plots niets meer tegen mij, niemand zei nog iets tegen mij. Na een paar dagen keken ze mij zelfs niet meer aan, liepen ze tegen mij als ze voorbij liepen of ontweken ze mij net heel veel, ze kwamen minstens een meter van mij zitten als ze al "moesten" zitten naast mij. Ik had er zo veel spijt van dat ik uit de kast was gekomen want net daardoor deden mijn vrienden zo. Zelfs die vrienden die het al wisten daarvoor en er nooit problemen mee hadden. Mijn beste vriendin ook. Ik had dus niet echt meer iemand. Er waren wel een paar mensen die nog tegen mij praatten maar die weten/wisten gewoon van niets en ze zijn ook niet echt mijn vrienden, het zijn er ook maar 3 maar ik ben wel blij dat ze er zijn. Thuis kon ik ook bij niemand terecht, mijn ma en broer wisten wel dat ik lesbisch ben maar er zijn thuis veel problemen die ik nu niet ga vertellen maar daardoor was er niet veel aandacht voor mij. Ik voelde mij sowieso al een lange tijd niet goed. Sinds december ongeveer. Ik had mezelf niet echt geaccepteerd en mijn vrienden vertelden altijd door dat ik lesbisch was en daardoor dacht ik dat ze niets om mij gaven. Ik voelde mij echt slecht toen maar nooit zo slecht als nu. Mijn beste vriendin had mij veel geholpen daarmee. Ze heeft mij doen praten met een leerkracht (die ik eigenlijk helemaal niet kan uitstaan maar dat wist ze niet) en ik heb dan nog met andere leerkrachten "moeten" praten maar dat hielp eigenlijk ook niets. Vooral wat mijn beste vriendin zelf deed hielp. Ze praatte er met mij over terwijl ik weet dat ze dat niet graag doet. Ze accepteerde mij wel maar ze zal het nooit graag hebben dat ik lesbisch ben. Ze zei altijd dat ik het haar moest zeggen als er iets was en dat als er iets met mij zou gebeuren dat ze het zichzelf nooit zou vergeven omdat ze mij kon helpen dus ze hielp mij. Ze zei ook dat ze mij ging beschermen tegen slechte reacties als ik uit de kast zou komen. Maar nu is ze weg. Ze heeft mij achtergelaten samen met de rest van mijn vrienden en ze had mij echt beloofd dat ze nooit ging weggaan. Ik heb met haar proberen praten maar ze zegt niet echt iets. Het enigste dat ze zei is dat ze mijn problemen gewoon niet meer aankan en tijd nodig heeft maar dat is nu al sinds april. Het gene wat mij vooral afschrikt is dat ze mij letterlijk nog gezegd had 'We hebben echt al veel meegemaakt maar ik zou je echt al lang laten vallen hebben als ik niet van je hield.' En nu heeft ze mij laten vallen, ik denk echt dat ze nooit meer terug komt. Ik zat zo diep in de put dat er maar één uitweg mogelijk leek want thuis kon ik ook niet terecht. Tijdens de examens ben ik een dag niet naar school geweest. Ik was aan het station toegekomen en nam een tram naar een brug ergens in de buurt van mijn huis. Ik was klaar om ervan te springen of om voor een auto te springen die voorbij reed maar na een half uur daar te staan kon ik het niet. Ik was kapot en ik heb naar mijn ma gebeld en ze was me komen halen. Nu moet ik bij een psycholoog gaan en ik moet ook anti-depressiva nemen, wel een hele lichte vanwege mijn leeftijd. Maar ik kan echt aan niets anders denken dan mijn vrienden die mij hebben laten vallen doordat ik lesbisch ben. Ze kijken mij gewoon niet meer aan omdat ze waarschijnlijk zo van mij walgen. Tijdens LO kleedden ze zich allemaal om achter een muurtje bij de douches zodat ik hun niet zou kunnen zien want daarvoor deed niemand dat ooit. Wat ook zo veel pijn doet is dat mijn broer heel populair is. Hij zit op een andere school maar hij heeft echt super veel vrienden. Elke dag is hij iets gaan doen met vrienden, echt waar gewoon elke dag. En ik heb nog van niemand iets gehoord de hele vakantie en dat gaat ook niet gebeuren. Het doet zo veel pijn om te zien dat mijn gewoon elke dag bij zijn vrienden is en de mijne kijken mij niet eens meer aan. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Sorry, ik weet dat het lang is maar ik moest het nog ergens kwijt want ik kan wel praten met mijn psycholoog maar die kent het gevoel niet om holebi te zijn en vrienden te verliezen daardoor of aan jezelf te twijfelen daardoor. Zij kan het onmogelijk weten en dat is net ook zo lastig, daarom dat ik het hier post.

joske rioda
Regular user
Regular user
Berichten: 113
Lid geworden op: 09 jul 2013 10:07
Geslacht: Vrouw
Locatie: Brussel
Contacteer:

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door joske rioda » 14 jul 2013 12:21

Hallo,
Ik vind het echt zo erg dat je door iedereen rondom je wordt uitgesloten wegens je geaardheid... Zo'n mensen (sorry als ik het zeg, want het zijn je vrienden) zijn kinderachtig, egoïstisch en vooral heel rascistisch. Ik zou eerlijk gezegt (en ik weet dat het moeilijk zal zijn) om nieuwe vrienden te maken, want wil je echt bevriend zijnet mensen die je zoiets aandoen? En ik weet dat je al een psycholoog hebt, maar zou je er misschien ook met een leerkracht over hebben dat een oogje in het zeil kan houden voor wanneer ze zo gemeen bezig zijn? Ik heb het persoonlijk ook gedaan, maar dan om andere redenen en het heeft me geholpen, echt waar :) en als het dan echt niet lukt of je voelt dat je der echt kapot van wirdt zou ik misschien vragen aan je mama om van school te veranderen, maar ik zou vooral niet terug bevriend worden met mensen die een deel van u niet willen accepteren.

Ik wens je nog onwijs veel succes en moed! :)
Never be afraid to fall apart because it is an opportunity to rebuild yourself the way you wish had been all along.

MEandI
Regular user
Regular user
Berichten: 110
Lid geworden op: 20 jan 2012 18:22
Geslacht: Vrouw

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door MEandI » 14 jul 2013 22:45

joske rioda schreef:Hallo,
Ik vind het echt zo erg dat je door iedereen rondom je wordt uitgesloten wegens je geaardheid... Zo'n mensen (sorry als ik het zeg, want het zijn je vrienden) zijn kinderachtig, egoïstisch en vooral heel rascistisch. Ik zou eerlijk gezegt (en ik weet dat het moeilijk zal zijn) om nieuwe vrienden te maken, want wil je echt bevriend zijnet mensen die je zoiets aandoen? En ik weet dat je al een psycholoog hebt, maar zou je er misschien ook met een leerkracht over hebben dat een oogje in het zeil kan houden voor wanneer ze zo gemeen bezig zijn? Ik heb het persoonlijk ook gedaan, maar dan om andere redenen en het heeft me geholpen, echt waar :) en als het dan echt niet lukt of je voelt dat je der echt kapot van wirdt zou ik misschien vragen aan je mama om van school te veranderen, maar ik zou vooral niet terug bevriend worden met mensen die een deel van u niet willen accepteren.

Ik wens je nog onwijs veel succes en moed! :)
Ik vind hen ook egoïstisch en kinderachtig en zo zelfs al zijn/waren het mijn vrienden. Ik zou onmiddellijk nieuwe vrienden zoeken maar ik ben daar echt heel slecht in. Die vrienden waren mensen die in mijn klas zaten en mensen van andere klassen ken ik niet echt of ik heb er toch geen contact mee. Volgend jaar zal ik wel in een andere klas zitten en dan ga ik proberen om nieuwe vrienden te zoeken maar nu is het vakantie en zit ik hier alleen zonder vrienden. En dan kan ik ook moeilijk vrienden maken. Ik heb er al met verschillende leerkrachten over gepraat en dat deden ze wel maar veel konden ze niet doen aangezien ik niet echt gepest word of zo. Ze kunnen ook niemand dwingen om met mij te praten. Mijn mama heeft ook gezegd dat als het echt helemaal niet veranderd en/of slechter wordt dat ik van school kan veranderen maar dan moet ik wel ook helemaal opnieuw beginnen. Dan moet ik opnieuw vrienden maken. En uiteindelijk accepteerden een groot deel van mijn vrienden het wel, ik denk dat het ook te maken heeft met groepsdruk en zo. Misschien zijn ze bang om zelf uitgesloten te worden of zo. Die vrienden wil ik wel terug want ik weet dat ze mij wel accepteren, ik weet gewoon niet zeker waarom ze nu zo tegen mij doen. En dank je voor je reactie en zo! :)

Cupcakeje
Regular user
Regular user
Berichten: 174
Lid geworden op: 16 aug 2009 10:44
Geslacht: Vrouw
Locatie: West-Vlaanderen

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door Cupcakeje » 15 jul 2013 00:36

Hey!
Ik wou je even laten weten: ik zat de eerste 4 jaar van het middelbaar onderwijs in een andere school dan nu en ben daar 4 jaar ongelofelijk gepest en uitgesloten geweest, ook door mijn geaardheid. Ik ben nu veranderd van school en ben in een ongelofelijk goeie school terechtgekomen, een school waar veel wordt gedaan rond holebi's en waar het echt geaccepteerd wordt. Ik zeg niet dat ik enorm goed overeen kom met mijn klas, maar ze accepteren me én ik heb eindelijk een echte vriendengroep!

Je zegt misschien "Als ik van school verander, moet ik helemaal opnieuw beginnen", maar is dat dan niet goed? Als er niemand weet van je geaardheid kun je nog even wachten om het erover te hebben! Het is niet omdat ik van de eerste dag helemaal uit de kast was (een trutje uit mijn vorige school --'), dat jij dat moet doen hé!

Ik vertel alleen maar uit eigen ervaring, hoor :') Ik heb een hele goeie ervaring met veranderen van school en ik zou jou dat ook aanraden, maar jij moet zelf weten wat je wil natuurlijk!

Ik wens je nog veel succes, en hopelijk vind je een oplossing! Want niemand is het waard om zo gepest te worden, het doet veel te veel pijn!

knuffel!
Ier si, we gaan der allemaal aan! Heil het opperkonijn! Maar eerst nog ff boefen vo dood...

Min19'ers, mis jullie! ♥

MEandI
Regular user
Regular user
Berichten: 110
Lid geworden op: 20 jan 2012 18:22
Geslacht: Vrouw

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door MEandI » 15 jul 2013 02:39

Cupcakeje schreef:Hey!
Ik wou je even laten weten: ik zat de eerste 4 jaar van het middelbaar onderwijs in een andere school dan nu en ben daar 4 jaar ongelofelijk gepest en uitgesloten geweest, ook door mijn geaardheid. Ik ben nu veranderd van school en ben in een ongelofelijk goeie school terechtgekomen, een school waar veel wordt gedaan rond holebi's en waar het echt geaccepteerd wordt. Ik zeg niet dat ik enorm goed overeen kom met mijn klas, maar ze accepteren me én ik heb eindelijk een echte vriendengroep!

Je zegt misschien "Als ik van school verander, moet ik helemaal opnieuw beginnen", maar is dat dan niet goed? Als er niemand weet van je geaardheid kun je nog even wachten om het erover te hebben! Het is niet omdat ik van de eerste dag helemaal uit de kast was (een trutje uit mijn vorige school --'), dat jij dat moet doen hé!

Ik vertel alleen maar uit eigen ervaring, hoor :') Ik heb een hele goeie ervaring met veranderen van school en ik zou jou dat ook aanraden, maar jij moet zelf weten wat je wil natuurlijk!

Ik wens je nog veel succes, en hopelijk vind je een oplossing! Want niemand is het waard om zo gepest te worden, het doet veel te veel pijn!

knuffel!
Het probleem is natuurlijk ook dat je op voorhand niet echt weet of het op een school geaccepteerd wordt. Het valt dan ook nog te zien in welke klas je zit. Want bv dit jaar deed mijn school ook nog veel voor de nationale dag tegen homofobie en de directrice is zelf lesbisch en er zijn ook verschillende leerkrachten die ook holebi zijn dus het wordt ook geaccepteerd en zo. En van andere klassen waren er ook hele goeie reacties over mijn coming-out van mensen die ik niet eens ken. Maar in mijn klas hebben misschien 2 mensen er iets over gezegd. Misschien was het beter als ik in een andere klas zat, misschien werd ik dan wel geaccepteerd. Dus ik zou even goed in een verschrikkelijke school en/of klas terecht kunnen komen en dat wil ik dan ook niet. En ik weet ook dat het misschien goed is om opnieuw te beginnen. Maar het is ook lastig, ik ben echt slecht in vrienden maken en ik heb echt geen zin om opnieuw uit de kast te komen. Het was al zo moeilijk en nu zeker, nu durf ik het bijna niet meer. En mijn ouders willen nu ook nog niet dat ik verander van school. Alleen als het volgend jaar niet beter wordt of als het slechter wordt mag het. Maar dan gaan er ook al een paar maanden voorbij en zo. Dank je en ik hoop ook dat ik een oplossing vind. En inderdaad, het doet echt veel pijn.

Enaxor
New user
New user
Berichten: 15
Lid geworden op: 01 jul 2013 12:22
Geslacht: Vrouw
Locatie: regio Roeselare

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door Enaxor » 30 aug 2013 14:41

Deze tekst deed me bijna huilen... Ik vind het verschrikkelijk hoe mensen anderen kunnen behandelen. Sommigen lijken te vergeten dat holebi's ook menselijk zijn...
Het is zielig hoe je vrienden zich gedragen. Ik hoop echt dat dit schooljaar beter begint!
There are always shadows wherever there's light

MEandI
Regular user
Regular user
Berichten: 110
Lid geworden op: 20 jan 2012 18:22
Geslacht: Vrouw

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door MEandI » 31 aug 2013 22:15

Enaxor schreef:Deze tekst deed me bijna huilen... Ik vind het verschrikkelijk hoe mensen anderen kunnen behandelen. Sommigen lijken te vergeten dat holebi's ook menselijk zijn...
Het is zielig hoe je vrienden zich gedragen. Ik hoop echt dat dit schooljaar beter begint!
Ja, sommige mensen zijn ook verschrikkelijk. En sommigen vergeten dat inderdaad. Het zijn gewoon mijn vrienden niet meer, ik zie hen waarschijnlijk toch nooit meer. En dit schooljaar zal beter beginnen, want nu ga ik naar een andere school en kan ik helemaal opnieuw beginnen. Dankje voor je reactie! :)

Kat
Experienced user
Experienced user
Berichten: 440
Lid geworden op: 04 apr 2013 17:00
Geslacht: Vrouw
Locatie: Lede
Contacteer:

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door Kat » 31 aug 2013 23:11

Succes op je nieuwe school! Ik hoop dat het daar beter zal gaan.

Mensen die je als vies of raar beschouwen omdat je een andere geaardheid hebt dan hen zijn gewoonweg onvolwassen en kortzichtig! Ik denk ook wel dat de groepsdruk er mee te zien heeft.. Een paar pesters beginnen met te zeggen dat je 'raar' bent en de rest moet maar volgen of ze worden ook aan de kant geschoven. Zielig dat mensen blijven kiezen voor groepsdruk, ipv hun eigen mening en overtuigingen.

MEandI
Regular user
Regular user
Berichten: 110
Lid geworden op: 20 jan 2012 18:22
Geslacht: Vrouw

Re: Mijn vrienden accepteren mij niet (meer).

Bericht door MEandI » 01 sep 2013 00:58

Kat schreef:Succes op je nieuwe school! Ik hoop dat het daar beter zal gaan.

Mensen die je als vies of raar beschouwen omdat je een andere geaardheid hebt dan hen zijn gewoonweg onvolwassen en kortzichtig! Ik denk ook wel dat de groepsdruk er mee te zien heeft.. Een paar pesters beginnen met te zeggen dat je 'raar' bent en de rest moet maar volgen of ze worden ook aan de kant geschoven. Zielig dat mensen blijven kiezen voor groepsdruk, ipv hun eigen mening en overtuigingen.
Dankje! Ik hoop het ook en ik denk het ook. De school waar ik nu naartoe ga is totaal anders dan mijn vorige school. Die vorige was heel streng met veel snobs en zo en het was zelfs met uniform... Ik denk ook dat het ook de groepsdruk was, want voor iedereen het wist accepteerden mijn vrienden mij wel en het zou bijna onmogelijk zijn als dat plots veranderde. Ik vind het ook zielig, maar ja, de kans dat ik ooit nog contact met hen ga hebben is klein en daar ben ik ook blij om.

Gesloten