Kansloos zonder homowereld

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Coriolis
Regular user
Regular user
Berichten: 272
Lid geworden op: 30 sep 2011 02:04
Geslacht: Man
Locatie: Antwerpen

Kansloos zonder homowereld

Bericht door Coriolis » 28 okt 2011 22:16

Hoi,

ik zit hier al lang mee, en velen van jullie gaan zich hier waarschijnlijk in herkennen, maar deel jullie ervaring dan, any feedback is welcome.
Ik hoop dat ik me een beetje duidelijk kan maken, want sommigen van mijn vrienden snappen het niet echt en het voelt voor mezelf aan als een complex probleem.

Eerst even schetsen: ik heb twee ernstige relaties gehad, kortste 5 maanden, langste 12 maanden.
De eerste ben ik kwijtgespeeld omdat de communicatie tussen ons mank liep. Erg jammer, ik hoop dat we het ooit nog een tweede kans kunnen geven.
De tweede was een vreselijke knipperlichtrelatie. Een spel van leugens, bedrog en manipulatie in een vrij ernstige vorm. Volgens mij was hij gewoon een narcist. Ik maar steeds teruglopen naar hem uit angst om het kwijt te geraken, niet echt lang kwaad kunnen blijven voor wat hij me allemaal aandeed. Soms liep hij ook weg om kleine dingen die ik deed waar hij niet mee omkon, waarna hij weer kwam terugkruipen. Uiteindelijk heb ik na 12 maanden wel de knoop doorgehakt en daarna nog drie maanden stalking en emotionele manipulatie moeten doorstaan.
Vooral deze laatste relatie is voor mij emotioneel zeer slopend geweest. Ik had het nooit zo lang mogen volhouden.

Deze twee enige ernstige partners, heb ik gevonden via andere homovrienden. Ik heb dus nog nooit een lief volledig "zelfstandig" leren kennen.

Ondertussen ben ik nu weer 13 maanden single. Ik stel vast dat ik in die 13 maanden amper homo's heb leren kennen, waarvan vele contacten snel weer verwaterd zijn.
Of ik daar moeite voor heb gedaan? Bwa. Het internet is momenteel het enige medium dat ik aankan, maar ik heb het gevoel dat ik die mogelijkheden stilaan heb uitgeput. Profielen op diverse sites heb ik onlangs weer afgesloten omdat ik enkel gefrustreerd werd van mensen tegen te komen die zoveel populairder zijn, en eigelijk zelfs niemand waarvan het profiel mij aanstond. Dus ik dacht, dit is tijdverspilling.

Vooral na mijn laatste relatie, heb ik een zekere angst ontwikkeld om nog homo's te leren kennen (hij was een vrij populaire persoon in het Gentse homomilieu). Na alles wat ik gezien en gehoord heb over hoe homo's zich soms durven te gedragen (zowel in Gent als in Antwerpen), waarvan een algeheel gebrek aan moraal en empathie voor mij het ergerlijkste lijkt te zijn, heb ik daar echt wel een schrik van gepakt. Alsof ik de enige ben die zich gedraagt als een hetero, maar dan wel gewoon homo is. Wat mij vooral opvalt aan het homomilieu is dat er enorm veel mensen rondlopen met een masker op. En ik zie dat SUPERsnel, als mensen niet zichzelf zijn. (Mijn laatste ex was ook zo). En ik wil ten allen koste vermijden om ooit nog met een dergelijke labiele persoonlijkheid verwikkeld te geraken.
Het gebeurt zo vaak dat ik homo's zie voorbijdartelen, waar dan ook, dat ik denk "jammer dat zo'n knappe gast als gij zichzelf totaal verkloot door zo verwijfd te doen en een masker op te zetten. wie ben je eigelijk écht". Ik walg ervan, om eerlijk te zijn. Een avondje d-club op zaterdag ofzo levert mij dan ook meer frustratie en ergernis op, dan plezier - zelfs al is natuurlijk niet iedereen daar een half wijf.

Ik weet dat ik erg veralgemeen, het is kort door de bocht enzo, maar dit is gewoon wat ik voel.

Even weer over mezelf:
ik ben waarschijnlijk één van de meest straight-acting homo's die je kan tegenkomen. Niemand ziet het in de verste verte van mij aankomen dat ik homo zou kunnen zijn (het is wel leuk als je je out, dan komen de mensen zo uit de lucht gevallen :-)).
Probleem in de wereld: ik herken alleen verwijfde homo's uiteraard, dat is niet moeilijk, en daar walg ik van. Ik herken geen straight-acting homo's, wat natuurlijk ook andersom werkt: zelfs als ik dan toch eens een stapje in het homomilieu zet qua uitgaan ofzo, dan is niemand geïnteresseerd in mij en als ik dan zelf op iemand afstap lijken ze het "vreemd" te vinden dat ik homo ben.

Ook vind ik het zeer moeilijk om smalltalk te voeren met onbekenden. Ik voel me het best met het praten over welomlijnde onderwerpen, maar de gewone koetjes en kalfjes, na 2 minuten val ik stil en voel ik me daar erg ongemakkelijk bij. Terwijl de meeste homo's wel tettertantes zijn. Maar goed, dat nog tot daartoe, want ik heb dan ook een jaar lang amper mensen tegengekomen waar ik wel fatsoenlijk mee wou praten anyway.

Hoe moet ik dit nu in godsnaam aanpakken. Al mijn vrienden zeggen, ge zijt nen toffe gast, ge zijt knap genoeg om gasten te kunnen krijgen. Dat allemaal wetende maakt het eigenlijk alleen maar moeilijker, want er gebeurt niets, en dat komt ook omdat ik zelf niets onderneem, maar ik wéét gewoon niet wat ik nog kan doen. Het lijkt alsof ik elk mogelijk potentieel heb benut, en ik zit vooral te wachten op de volgende viavia-persoon die plots uit de lucht komt vallen. Maar na zo'n lange tijd twijfel ik er sterk aan of dat nog wel zou gebeuren... Weet ge, het is niet alleen per se een relatie, maar ik ben gewoon vrij eenzaam en ken weinig homo's in het algemeen.

Ik hoop dat ik het een beetje duidelijk heb kunnen uitleggen, moet er gewoon even vanaf... Ik ben waarschijnlijk eea vergeten, dus ik voeg misschien nog wel eens een bedenking toe ofzo...

Alvast bedankt om te lezen.

Mare
New user
New user
Berichten: 86
Lid geworden op: 05 feb 2011 10:00
Locatie: Gent

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Mare » 28 okt 2011 22:42

Na alles wat ik gezien en gehoord heb over hoe homo's zich soms durven te gedragen (zowel in Gent als in Antwerpen), waarvan een algeheel gebrek aan moraal en empathie voor mij het ergerlijkste lijkt te zijn, heb ik daar echt wel een schrik van gepakt
Niemand houdt je tegen het zelf anders te doen hé? Zover ik er zicht op heb is er geen regelboek. En geloof me vrij, als ik mensen wat ken gaat dat verfrissend werken, en ga je op die manier mensen aantrekken die je waard zijn. Je openhartige toelichting werkt alvast op mij vertederend (al ben ik geen homoman, ik heb wel een hart :) )

Succes!
None are more hopelessly enslaved than those who falsely believe they are free

Heftruck
Experienced user
Experienced user
Berichten: 776
Lid geworden op: 15 apr 2010 00:49
Locatie: Weg ende offline.

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Heftruck » 28 okt 2011 22:43

Als het helpt; ik wil je hersenen wel binnendraaien. Op basis van je vorige berichten weet ik dat daar wel wat lekkers zit.

Braaaaaaaainz. :love:

Tot daar mijn volledige nutteloze en irrelevante bijdrage. Verder kan ik je niet helpen. Het is een normaal probleem en ik kan alleen maar zeggen dat het loont om de aanwezige kanalen te benutten, ook al ga je voor 99% blauwtjes lopen. Als je begrijpt dat het niet loont om maskers op te zetten, ben je eigenlijk al verder geraakt dan vele anderen. En ik kan alleen maar beamen wat Mare schrijft.

Don't you ever give up.
[Heftruck is] brutaal, niet constructief, onrespectvol, agressief, redeneert zonder empathie en overduidelijk met slechte intenties. - De Paus

Coriolis
Regular user
Regular user
Berichten: 272
Lid geworden op: 30 sep 2011 02:04
Geslacht: Man
Locatie: Antwerpen

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Coriolis » 28 okt 2011 22:55

Heftruck schreef:Als je begrijpt dat het niet loont om maskers op te zetten
Goh, zeker dat het niet loont? De mensen die dat wel doen hebben meestal wel de meeste relaties en de meeste populariteit. Waar ik me bv aan erger, is dat nu mijn laatste ex samenwoont met zijn vriend, in een relatie die ikzelf nu wel vrij bedenkelijk vind - maar goed, ze zijn gelukkig, en dat maakt mij érg jaloers. En zo gebeurt dat vaak. Waarom die vuile leugenachtige smeerlap wel, en ik de eerlijke kloosternon niet? Wie van de twee verdient dat éigenlijk het meeste? Om razend van te worden.
*(Zelf)rechtvaardigheidsgevoel ><*
Mare schreef:Niemand houdt je tegen het zelf anders te doen hé? Zover ik er zicht op heb is er geen regelboek. En geloof me vrij, als ik mensen wat ken gaat dat verfrissend werken, en ga je op die manier mensen aantrekken die je waard zijn. Je openhartige toelichting werkt alvast op mij vertederend (al ben ik geen homoman, ik heb wel een hart)
Dat probeer ik wel soms. Ik dóe het ook anders, en ze zeggen tegen mij dat dat juist een troef is, maar er blijkt niet echt afzetmarkt voor te zijn. Ik heb de indruk dat als ik persoonlijke dingen begin te vertellen ze mij gewoon een depressieve zak vinden, zelfs al houd ik een positieve lichaamstaal aan en gaat het gesprek ook over luchtigere dingen. Misschien ga ik gewoon met de foute mensen om, maar zoals uit startbericht al blijkt, hoe vind je die andere categorie in godsnaam.
Heftruck schreef:ook al ga je voor 99% blauwtjes lopen.
Nee heb je, ja kan je krijgen. Maar een bevestiging van de nee, doet godverdomme veel zeer.

Stevieboy
Experienced user
Experienced user
Berichten: 388
Lid geworden op: 12 mar 2011 16:30
Geslacht: Man
Locatie: Bornem

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Stevieboy » 28 okt 2011 23:07

Goed verwoord! Ik denk dat veel jongens met hetzelfde probleem kampen (dit exemplaar incluis). Ik ben het wel niet helemaal met je eens. Voor veel homo's is hun 'masker' geen imago meer, maar bittere realiteit geworden. En dat is zeker niet enkel zo voor cliché-types. vaak zijn het net de wanna-be straight acting kerels die een schromelijk gebrek aan empathie voor de dag leggen. Voor mij is populariteit alvast een grondige turn off. Het betekent immers vaak dat je even gemakkelijk uit gratie dan in gratie geraakt.

Ook die zogenaamde 'coming in' vind ik vreselijk moeilijk, veel lastiger dan de coming out was. Op zich heb ik geen probleem meer met het homo zijn. Dat is ondertussen volledig aanvaard. Het feit dat ik er niet in slaag om gelijkgestemden op een spontane manier te ontmoeten daarentegen doet me steeds meer ernstig zorgen baren. Ondertussen heb ik zowat alle kanalen geprobeerd: datingsites die me zielig deden voelen (hoewel ik ze recent een tweede kans heb gegeven, uiteindelijk is dat de meest efficiënte manier om nieuwe contacten te leggen), deze site, jongerengroep, uitgaan etc. Je leert zo wel snel mensen kennen, maar de verwachtingen zijn altijd meteen hooggespannen. En als die niet meteen ingelost worden verwatert het contact steeds weer. Resultaat: de meeste mensen die ik ken in het 'homomilieu' (enkele uitzonderingen niet te na gesproken), wil ik eigenlijk gewoon ontwijken. Niet dat ik enkel op zoek ben/was naar een relatie. Ik wil/wou eigenlijk eerst een nieuwe vriendenkring opbouwen en dan wel zien of iemand zou opduiken met wie het 'bijzonder' zou klikken. Maar daar komt niets van in huis, en tegelijkertijd vervreemd je van je oude vriendenkring (de mensen waar je echt om geeft). Soms ben ik zo jaloers dat hetero's perfect vele vrienden kunnen maken zonder dat daar meteen andere voorwaarden tegenover staan en relaties kunnen aangaan met mensen die ze spontaan hebben leren kennen.

Mare
New user
New user
Berichten: 86
Lid geworden op: 05 feb 2011 10:00
Locatie: Gent

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Mare » 29 okt 2011 01:24

Coriolis schreef:
Mare schreef:Niemand houdt je tegen het zelf anders te doen hé? Zover ik er zicht op heb is er geen regelboek. En geloof me vrij, als ik mensen wat ken gaat dat verfrissend werken, en ga je op die manier mensen aantrekken die je waard zijn. Je openhartige toelichting werkt alvast op mij vertederend (al ben ik geen homoman, ik heb wel een hart)
Dat probeer ik wel soms. Ik dóe het ook anders, en ze zeggen tegen mij dat dat juist een troef is, maar er blijkt niet echt afzetmarkt voor te zijn. Ik heb de indruk dat als ik persoonlijke dingen begin te vertellen ze mij gewoon een depressieve zak vinden, zelfs al houd ik een positieve lichaamstaal aan en gaat het gesprek ook over luchtigere dingen. Misschien ga ik gewoon met de foute mensen om, maar zoals uit startbericht al blijkt, hoe vind je die andere categorie in godsnaam.
Woeha! Was ik maar homo ipv trans, dan had je me ZO!

Gewoon éérlijk zijn tov je eigen ziel, veel meer valt er niet te doen hoor?

Naar mijn gevoel is alvast 'DE homo' een fantasme, it does not exist. Je kan de mensen zoeken die dat spelen, maar jij gaat pas écht gelukkig worden als je je openstelt voor de mensen die niet spelen, maar ZIJN. Seksualiteit is, net als gender btw, maar een héééél klein facetje van de menselijke identiteit...
None are more hopelessly enslaved than those who falsely believe they are free

Heftruck
Experienced user
Experienced user
Berichten: 776
Lid geworden op: 15 apr 2010 00:49
Locatie: Weg ende offline.

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Heftruck » 29 okt 2011 02:08

Coriolis schreef:Goh, zeker dat het niet loont?
Ja. Veel pijn, frustratie en boosheid. Dan komt er een dag dat je aan jezelf moet toegeven dat het toneeltje dat je speelt je echt niet gelukkig maakt, ook al heb je lang volgehouden van wel. Persoonlijke ervaring. En ik zie het ook bij anderen.
Coriolis schreef:Dat probeer ik wel soms. Ik dóe het ook anders, en ze zeggen tegen mij dat dat juist een troef is, maar er blijkt niet echt afzetmarkt voor te zijn. Ik heb de indruk dat als ik persoonlijke dingen begin te vertellen ze mij gewoon een depressieve zak vinden, zelfs al houd ik een positieve lichaamstaal aan en gaat het gesprek ook over luchtigere dingen. Misschien ga ik gewoon met de foute mensen om, maar zoals uit startbericht al blijkt, hoe vind je die andere categorie in godsnaam.
Je blijft zoeken en je komt ze tegen op de meest onverwachte, meest willekeurige plekken terwijl je niet eens aan het kijken was. Ik weet ondertussen min of meer met welke mensen ik klik en dat helpt, ook al ga ik niet specifiek op zoek naar hen. Je weet het gewoon wanneer je ze tegenkomt, denk ik?
Coriolis schreef:
Heftruck schreef:ook al ga je voor 99% blauwtjes lopen.
Nee heb je, ja kan je krijgen. Maar een bevestiging van de nee, doet godverdomme veel zeer.
We know. Vanavond maar weer eens ondervonden. But we won't give up so easily! Maar fuck, ja, het doet pijn.
[Heftruck is] brutaal, niet constructief, onrespectvol, agressief, redeneert zonder empathie en overduidelijk met slechte intenties. - De Paus

Préttiggestoord
Senior user
Senior user
Berichten: 1090
Lid geworden op: 18 okt 2011 20:55
Geslacht: Man
Locatie: Rupelstreek

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Préttiggestoord » 29 okt 2011 10:19

Volgens mij kan je best eerst een basis opbouwen en als je die persoon al een hele tijd kent pas over persoonlijke dingen beginnen te vertellen. Als er iemand tegen mij ineens levensverhalen zou beginnen vertellen zou ik ook afgeschrikt zijn (hier zeg ik niet dat jij dat doet). Ik zou me ook wel een beetje gevleid voelen, die persoon kiest mij daar immers voor uit. Spijtig genoeg krijg je daar meestal van die rare momenten van waardoor het gesprek stil valt.

Als je vaker eerst over koetjes en kalfjes praat dan gaat het uiteindelijk vlotter gaan. Zo heb ik ondervonden tijdens busreizen en bij het ontmoeten van nieuwe mensen.

Veel succes! :D

Betere ideeën zijn altijd welkom.

Salomon

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Salomon » 29 okt 2011 10:48

Ik herken wel veel dingen in wat je zegt, maar een oplossing heb ik er niet voor.
Zelf zit ik op dit moment in mijn 2de ernstige relatie. Mijn eerste relatie was met iemand die ik had leren kennen in het studentenleven. Hij was vreselijk populair en veel te knap. Het heeft meer dan 2 jaar aangesleept, en uiteindelijk liep het helemaal mis. En nu heb ik iets met een getrouwde man, zoals je weet.
Het is niet gemakkelijk om mensen te leren kennen. Ik ben bijvoorbeeld helemaal niet goed in smalltalk. En ik kan ook niet doen alsof alles goed met me gaat als dat niet zo is. Dat schrikt veel mensen af, want dan ben je al snel een depressievelling of iemand die aandacht zoekt. Ik ben gewoon niet "fun" genoeg, denk ik. Ik heb me de eerste jaren van mijn studentenleven heel erg proberen aan te passen, te verbergen hoe ik me echt voelde en te zijn zoals iedereen: eerder oppervlakkig, dus. Maar dat werkt niet voor mij.
Nu heb ik in mijn vriend iemand gevonden bij wie ik mezelf kan zijn. Maar ook: hij is 20 jaar ouder. Ik heb heel vaak het gevoel dat ik zo iemand niet kan vinden in mijn eigen leeftijdscategorie, in de vijver waar je als normale 24-jarige in hoort te vissen. Ik voel me daar niet thuis. Ik heb ook heel weinig vrienden, ik heb eigenlijk alleen mijn lief. Hij is de enige die mij echt kent. Bij andere mensen laat ik af en toe wel iets los over mezelf, maar heel vaak doe ik gewoon wat er van me verwacht wordt.
Het is mijn persoonlijke overtuiging dat je die persoon wel tegenkomt, toevallig. Zoals het bij mij gegaan. Maar afwijzingen doen vreselijk veel pijn, en dat gaat op je wegen.

Mancunian
New user
New user
Berichten: 67
Lid geworden op: 05 mar 2010 16:30
Geslacht: Man
Locatie: Halle
Contacteer:

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Mancunian » 01 dec 2011 17:25

Wow, mijn frustraties perfect verwoord! Bedankt daarvoor :merci:

Maar ik heb zelf ondervonden dat zelfs als je iemand vindt die je geweldig vindt, je er nog serieus van kan schrikken hoe wispelturig die persoon kan zijn.

Zatari
New user
New user
Berichten: 1
Lid geworden op: 06 dec 2011 19:01
Geslacht: Man

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Zatari » 13 dec 2011 16:54

Je hebt er geen idee van hoe zeer het oplucht om te lezen dat er nog homo's zijn die er zo over denken. Ik ben zelf ondertussen ook een kleine 5 jaar uit de kast (ben nu 22) en voel me daar beter bij ook ! Toen ik aan mijn ouders en omgeving vertelde dat ik homo was vielen ze compleet uit de lucht... Denk dat het dus wel vrij veilig is om te stellen dat ik niet echt beantwoord aan het cliché-beeld van dé homo.

Eens de echte opluchting echter voorbij was en ik meer & meer contacten met andere holebi's probeerde te leggen liep het echter een beetje stroef (om niet te zeggen mis!). Wanneer ik naar holebi-fuiven ging, of wanneer ik andere homo's bezig zag op café, viel mijn mond werkelijk open van verbazing, een verbazing die al vrij snel om sloeg in een ergernis. Het stikte er namelijk van de homo's die er in slagen om een karikatuur ( het is hierboven reeds mooi verwoord!) van zichzelf op te hangen én bovendien nog eens verwachten van andere homo's zich ook zo te gedragen. Ik heb alle respect voor die mensen, ieder moet in mijn ogen immers doen waar hij/zij zich best en het gelukkigst bij voelt, maar het vergemakkelijkt het er voor mij persoonlijk niet op !

Ik heb het er moeilijk mee om mij bij zulke jongens op m'n gemak te voelen, laat staan me open te stellen. Ik zou zelfs durven zeggen dat ik aan een relatie met zo iemand geen behoefte heb ! Ik heb het geprobeerd, maar het lukt me niet ... Het is gewoon mijn ding niet ! Het gaat niet enkel over de relatie... Ik heb het moeilijk me met zulke homo's te identificeren als groep in het algemeen, zo sterk dat ik op den duur zelfs aan mezelf begin te twijfelen of ik wel homo ben. Ik weet voor mezelf dat ik me aangetrokken voel tot en verliefd word op jongens, maar het is als het ware een schijnbaar automatisme om daarbij een "sjakosh" in de hand te nemen en op straat rond te beginnen huppelen op zoek naar de meest roze flashy broek... (het is een overdrijving ik weet het, maar probeer een punt te maken!) Ik heb nu ondertussen voor mezelf uitgemaakt dat dat dingen zijn die ik voor mezelf gewoon niet wil, simpelweg omdat ik er ook geen behoefte aan heb! Het klinkt misschien een beetje oneerbiedig (en mijn excuses als ik hiermee iemand schoffeer!), maar voor mij is er nog altijd een duidelijk verschil tussen een homo en een "sjanet". Ja, ik ben een homo maar dat maakt me plotseling niet minder man !

Ik besef dat ik voor mezelf waarschijnlijk niet de meest gemakkelijke weg gekozen heb. Ik heb sinds ik uit de kast ben nog geen enkele serieuze relatie achter de rug met een andere jongen en ik heb maar bitter weinig holebi's in mijn directe vriendenkring, en zoals het er nu naar uitziet zit het er in de nabije toekomst ook niet direct aan te komen! Reden is waarschijnlijk, of daar ga ik nu althans van uit, dat gelijkgezinden blijkbaar niet dik gezaaid zijn. Vandaar dat ik nog eens wil herhalen wat voor een opluchting het voor mij was deze post op dit forum te lezen !

Dit alles gezegd zijnde ben ik wel trots op het feit dat ik in het leven sta zonder mezelf te verloochenen! Dat ik er mag staan zoals ik ben en zoals ik me voel ! Ook als dat betekent dat je mij nooit met een roze "sjakosh" en flashy roze broek door de winkelstraat zal zien huppelen...

Feel free to comment !
Nogmaals: het is niet mijn bedoeling andere mensen te beledigen of te schofferen ! Ik probeer gewoon mijn mening naar voor te brengen aan de hand van situaties zoals ik ze ervaar ...
" None but ourselves can free our mind "
Bob Marley

Préttiggestoord
Senior user
Senior user
Berichten: 1090
Lid geworden op: 18 okt 2011 20:55
Geslacht: Man
Locatie: Rupelstreek

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Préttiggestoord » 13 dec 2011 17:13

Aan Zatari.

Kom volgende keer anders eens naar een forummeeting (= een raad die ik zelf ook eens moet opvolgen :P). Alleszins toch al meer in jouw richting lijkt me. :wink:

BastardPriest
Senior user
Senior user
Berichten: 1334
Lid geworden op: 29 jun 2007 18:58
Geslacht: Man
Locatie: Leuven
Contacteer:

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door BastardPriest » 13 dec 2011 19:16

Ik denk dat het hier om een breder probleem gaat dat onvoldoende aangekaart wordt. Je ziet duidelijk dat er meer en meer holebi's ijveren voor doodnormale zaken (bvb. trouwen, kinderen krijgen, ...) en toenadering zoeken tot een meer mainstream heterocultuur. De holebi's zijn als het ware bezig met een heteroseksualisering met als gevolg dat velen zich niet meer kunnen identificeren met de holebibeweging. Ik denk dat een verdere integratie in een heterocultuur sowieso noodzakelijk is. Het zal ervoor zorgen dat holebi's minder in "ghetto's" vertoeven en dat je (zoals zovelen hier al hebben aangehaald) niet verplicht wordt om in zo'n ghetto te vertoeven wil je andere holebi's ontmoeten. Velen zetten dan ook een masker op om deel te kunnen uitmaken van dit milieu. Ik ben ook van mening dat een verdere integratie zal zorgen voor een grotere aanvaarding van holebi's in het algemeen.
A church in ruin...

Roots
New user
New user
Berichten: 51
Lid geworden op: 14 dec 2011 00:26
Geslacht: Man
Locatie: Sint-Niklaas / Gent

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Roots » 14 dec 2011 00:46

Ik heb net hetzelfde probleem. Ik zie er ook volledig hetero uit. Ik gedraag me hetero. Mijn interesses zijn ver verwijderd van de meeste homo's. Ik heb me vaak in het holebimilieu begeven, maar ik werd er al even ziek van. Mijn enige partners heb ik leren kennen via homovrienden, maar die heb ik niet meer. Ik heb dus een beetje het gevoel dat ik nooit nog iemand zal leren kennen. Maar je weet nooit wat er nog gaat gebeuren :)

Ik heb altijd gedacht dat ik de enige was. Misschien moeten we eens onze eigen meeting houden :D

Daluicis
Senior user
Senior user
Berichten: 1477
Lid geworden op: 30 okt 2011 18:43

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Daluicis » 14 dec 2011 00:57

Roots schreef:Ik zie er ook volledig hetero uit. Ik gedraag me hetero.
Neem dit alvast niet persoonlijk op hoor, maar ik heb problemen met dergelijke zinnen (formuleringen) omdat het juist zegt dat "homo zijn" een gedragswijze is. En laat dat juist het helemaal niet zijn.

Maar ik begrijp echter wat jij, en de OT bedoelen. Ik heb min of meer hetzelfde probleem. Flamer toestanden en al zijn niet echt mijn ding.

Roots
New user
New user
Berichten: 51
Lid geworden op: 14 dec 2011 00:26
Geslacht: Man
Locatie: Sint-Niklaas / Gent

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Roots » 14 dec 2011 01:03

Zo bedoelde ik het natuurlijk niet, maar het is moeilijk om anders te verwoorden.

Het valt me trouwens net op dat we bijna allemaal 22 zijn :p

Secret2
Experienced user
Experienced user
Berichten: 411
Lid geworden op: 28 nov 2009 21:08
Geslacht: Vrouw
Locatie: Zwevegem - Leuven

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Secret2 » 14 dec 2011 01:16

Roots schreef:Zo bedoelde ik het natuurlijk niet, maar het is moeilijk om anders te verwoorden.

Het valt me trouwens net op dat we bijna allemaal 22 zijn :p
Hier nog iemand van 22 met ongeveer hetzelfde probleem :) ! Hoewel het vertoeven in de holebiwereld wel tof kan zijn, voel ik het soms ergens als een soort van "verplichting" aan.
"Not all girls are raving, bloody lesbians, you know!"
- "That is a misfortune I'm perfectly well aware of."
(The Killing of Sister George)

Stilicho
Forum addict
Forum addict
Berichten: 4684
Lid geworden op: 10 feb 2006 00:22
Geslacht: Man

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Stilicho » 14 dec 2011 21:41

Los van het feit dat ik nog maar één homo met een sacoche gezien heb (de enige echt Falko):
Ik geef er elke week minder en minder om.

Oyobi
New user
New user
Berichten: 39
Lid geworden op: 12 apr 2011 10:35
Geslacht: Man
Locatie: Zandvliet; Gent (kot)

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door Oyobi » 15 dec 2011 19:59

Ik kan mij hier eigenlijk ook wel enorm in herkennen. Ik heb een redelijk uitgebreide vriendengroep, maar ken slechts zeer weinig holebi's. Zo is het natuurlijk niet zo makkelijk om iemand te leren kennen, en dan zeker als je dan (in mijn geval toch :P ) moeite hebt met de homo's ervan tussen te halen. Ik heb nu voor mezelf besloten om mijn vriendenkring toch wat uit te breiden, door naar activiteiten en forummeetings te gaan. Zaterdag voor de eerste keer mee geweest naar een forummeeting en me eigenlijk erg geamuseerd, en vooral veel toffe mensen leren kennen :D Nu zaterdag is er trouwens ook een pre-spunkmeeting in Gent, waar ik hopelijk veel van die toffe mensen zal terugzien en nog meer zal leren kennen :D

chillah
New user
New user
Berichten: 59
Lid geworden op: 24 mei 2006 19:13
Geslacht: Man
Locatie: Gent

Re: Kansloos zonder homowereld

Bericht door chillah » 25 dec 2011 15:31

Dag iedereen,
Ik herken me niet echt in het verhaal. Waarom moet iedereen krampachtig "op zoek gaan" naar een lief? Mijn advies is gewoon: "leef!". Steek je kop buiten, engageer je voor het één of ander, leer zoveel mogelijk mensen kennen. Dit zorgt voor twee dingen: je leven is bijzonder zonder ( :D ) lief én wedden dat de prins op het witte paard dan wel ergens passeert? En wedden dat de relatie die daaruit voortvloet niet oppervlakkig is? A nee, want je hebt mekaar leren kennen op basis van een gemeenschappelijke interesse en niet op basis van het homo-zijn alleen. Ik ben er nu 21 en ik heb het altijd al zo gedaan en ik moet zeggen: ik ben nu inderdaad vrijgezel, maar niet ongelukkig en ik heb op relationeel vlak wel een verleden waar ik alleen maar positief op terug kijk. Nee, ik ben gelukkig zonder homowereld!

Gesloten