mijn verhaal

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Gesloten
kweetetni

mijn verhaal

Bericht door kweetetni » 21 jul 2011 01:47

Hey iedereen,
Ik ga hier mijn verhaal neerzetten, en ik verwacht dat het redelijk lang zal zijn, maar ja, veel succes met het lezen in ieder geval.

Het begon allemaal, toen ik 8 jaar was. Ik was jong, en ging op kamp, en jah, ge weet da eh, daar worden zowa 'koppeltjes' gevormd. Maar ik was eigenlijk niet echt geïnterreseerd in de jongens. Dat was ik eigenlijk nooit geweest, maar, op dat moment was het wel de eerste keer dat ik kriebels kreeg van een meisje. Ik wist niet echt wat me overkwam en stopte dit weg. Er was een jongetje, dat een jaar ouder was dan mij, en die vroeg of ik met hem een koppeltje wou vormen. Ik zei nee, omdat ik eigenlijk hem niet wou.

3 jaar later, toen ik 11 was, ging ik naar een andere school, omdat ons schooltje sloot. Ik heb daar een paar nieuwe vriendinnen gemaakt, maar op 1 van hen werd ik verliefd. Weer stopte ik het weg, omdat het "niet normaal" was. Ik wou niet verliefd zijn op een meisje. Want ik wou niet gepest worden. Uiteindelijk, een half jaar later, kwam uit dat zij Bi was, iets wat ik helemaal niet van haar verwacht had mais bon ... Ze werd er om gepest, waardoor ik het nog harder ging wegsteken.

Nog een half jaar later, was ik samen met een jongen. Hij was echt lief voor mij enzo, maar ik dumpte hem na een maand, omdat ik niet met hem wou samen zijn. Dat was toen enkel door de sociale druk, dat ik met hem samen was. Ik wilde niet gepest worden, en dat kon enkel door te laten zien dak op jongens viel. Wat achteraf nogal stom en belachelijk is, maar ik was nog jong. Verder nadenken dan dat, jah, da lukte gwn nie.

Op dat moment vreesde ik dat ik Lesbo was. Waarom vreesde ik daarvoor? Awel ja, de sociale druk, ik was niet 'normaal'. En dat wilde ik wél zijn. Ik wilde niet gepest worden.

Een jaar later, ik was 13, had ik terug een relatie met een jongen. Die jongen was 3 jaar ouder. Voor hem voelde ik wel iets, waardoor ik terug begon te denken dat ik bi was, ipv lesbisch. Hij was lief voor me en beschermde me. Hij kwam voor me op. Ik was gelukkig met hem en had een relatie van 2 maanden en 8 dagen. Toen dumpte hij me, omdat hij me te jong vond. De enige relatie met een jongen waarbij ik gelukkig was, is op dat moment gwn kapot gegaan.

Na die relatie, wou ik even rust. Ik wilde gwn wat tijd voor mezelf, om na te denken over WIE ik was. Na heel die tijd gedacht te hebben Bi te zijn, had ik teruggekeken naar mijn liefdesverleden. Ik was nooit zo verliefd geweest op een jongen, als op een meisje. Dus besloot ik dat ik Lesbisch was. Ik nam vrede met wie ik was, ik dacht namelijk: “jah, mezelf veranderen, dat gaat niet”, en heb ik me ge-out tegenover mijn beste vriendin. Zij zegt dat het voor haar niks uitmaakt of ik nu Hetero, Bi of Lesbisch ben. Ze zei dat ik voor haar altijd dezelfde persoon zou blijven, en dat ze altijd mijn beste vriendin zou blijven. Dat ze me hiervoor niet zou laten vallen, of me er anders om zou gaan bekijken. Ik bleef voor haar dezelfde persoon.

Daarna heb ik me ge-out tegenover mijn ouders. Zij reageerden helemaal anders. Ze schilderden dit alles af als een fase en wilden niet geloven dat ik echt lesbisch was. Ze zeiden wel dak altijd hun dochter zou blijven en dat ze altijd achter me stonden, maar ik mocht me niet uiten tegenover mijn broer, tegenover mijn klas, tegenover niemand.

Op 17 Juli 2010, begon mijn relatie met H. Zij was een heel lief, leuk, mooi en begripvol meisje, dat me voor de relatie ook heel goed geholpen had. Het enige minpuntje aan onze relatie was, dat we 65km uit elkaar woonden. Ik woonde in Lier, en zij woonde in Wachtebeke. We hadden een hele leuke tijd samen, maar hadden (en nu ook nog hebben) voornamelijk contact via msn. We zagen elkaar pas om de 2à3 weken. Het was ook zo moeilijk afspreken, met die bussen en treinen enzo.

Uiteindelijk, begin dit schooljaar op 16 oktober 2010, heb ik me tegenover mijn klas ge-out, met een klasgesprek voorafgaand. Dit was allemaal ongeveer zo verlopen: We hadden tijdens de les Nederlands een interview gelezen over holebi’s, wat eigenlijk begonnen was als taak om soorten argumenten uit te halen. Mijn leerkracht kennende, begon te vertellen over dingen die helemaal niets met de les te maken had. Zo hebben we de rest van de les, wat op die dag een blokuur was (2 lesuren na elkaar) gewijd aan een gesprek over holebi’s. Ze begon te vertellen dat er helemaal niets mis was met holebi’s, dat ze een goede vriendin had, die getrouwd was met een andere vrouw. Ze vroeg aan onze klas of wij geen mensen kenden die holebi waren. Zo hadden een paar klasgenoten verteld over iemand die ze kenden (familie, vrienden, kennissen, …) die holebi was, en dat ze daar geen probleem mee hadden.
Uiteindelijk stak mijn beste vriendin haar hand op, en zei dat ze 2 mensen kenden die holebi waren. Ze begon met te vertellen dat haar zus lesbisch was, en dat ze daar helemaal geen probleem mee had. Dat een vriendin altijd een vriendin zou blijven als die lesbisch bleek te zijn. Ze zei ook dat ze nog een vriendin had die lesbisch was, maar dat ze niet zeker was dat ze in de klas mocht vertellen dat die lesbisch was. Dat ging dus over mij.
Uiteindelijk stak ik mijn vinger op, en begon te vertellen. Ik vertelde dat ik dus die vriendin van I. was die lesbisch was, en dat ik dus blij was dat ik altijd bij haar terecht kon, en dat ze nog altijd op dezelfde manier naar me kijkt, dat ik niet plots een ander persoon was geworden. Ook had ik verteld dat ik het er in het begin heel moeilijk mee had, en dat ik bang was er mee gepest te worden. Ook vertelde ik dat ik een lief had, en dat zij een heel leuk en tof meisje was.
De klas was heel begripvol, en sommigen zeiden dat ze het al wel verwacht hadden van me. Anderen zeiden dat ze blij waren dat ik het aan hen heb verteld. Nu ja, ik zat ook in een begripvolle klas, en dat vond ik leuk :)

Een maand geleden, op 23/06/2011 heeft H. gezegd (via msn) dat haar gevoelens voor mij waren geminderd, en dat ze gevoelens had gekregen voor iemand anders (F.). Ze zei dat ze verward was en niet meer wist wat ze voelde. Mijn wereld stortte in, ik begon te huilen en kon niet meer stoppen. Ze zei wel dat ze nog iets voor me voelde, maar ze wist niet wat. Ze wist ook niet wat ze nu juist voor F. voelde en was dus heel verward. Ze zei dat ze rust nodig had. Die rust gaf ik haar ook, maar een week later, op 29/06/2011 zei ze dat ze niet dacht dat het nog liefde was. Ze zei dat ze voor mij hoopte dat het nog goed kwam, maar dat kon ze niet met zekerheid zeggen.
Ik was er echt kapot van, en begon te flippen. Ik kon het niet meer aan. Ik ben met mijn verhaal naar een hele goede vriend gestapt, en die heeft me zowat geholpen, maar ik wil haar nog steeds terug. Het probleem is, ik flipte telkens ik met haar sprak en zei verkeerde dingen. Op een moment zei ik dat ik niet dacht dat er ooit nog een relatie in zou zitten. Wat haar heeft geknakt, omdat ze op dat moment terug gevoelens voor mij kreeg. Dat had ze ook gezegd tegen mij. Toen stortte ik in. Ik ben opgenomen in het ziekenhuis, omdat ik mijn astma op dat moment bijna mijn dood betekende …

Het enige wat ik nu wil, is haar terug hebben. Dat is het enige wat ik wil. Ik heb haar al gezegd dat het me spijt wat ik allemaal heb gezegd, en dat ik nog steeds verliefd ben op haar. Maar zei zegt dat het geknakt is, dat ze niet weet of het nog goed komt. Ze heeft tijd nodig … en die geef ik haar ook, maar het is ondertussen wel al 3 weken later … en het duurt veel te lang :’(

Ik weet echt niet meer wat ik moet doen nu. Mijn leven bestaat nog altijd uit huilen en op het werk mijn huilbuien proberen in te houden. Maar ja, dat gaat zo moeilijk :’( zelfs de klanten beginnen te vragen wat er scheelt. En ik wil niet dat mijn werk er onder lijdt …

wow, het is een heel lang verhaal geworden, ... bedankt iedereen die de moeite heeft genomen dit te lezen ...
Heeft iemand tips? Of iemand die in dezelfde situatie zit?
Grt, Sanne

metalhead94
Experienced user
Experienced user
Berichten: 678
Lid geworden op: 21 jan 2011 20:44
Geslacht: Vrouw
Locatie: Berendrecht

Re: mijn verhaal

Bericht door metalhead94 » 21 jul 2011 02:12

Hey Sanne,
Idd lang verhaal, amai ... mjah, kheb de moeite genome da te lezen, en ook nog om een aantwoord trug te sturen. kzal proberen op alles een beetje te antwoorden, mjah, dan word dit ook een lange reactie.

Het verhaal lijkt in bepaalde opzichten redelijk hard op dat van mij. ik was verbaasd toen ik het las :lol: mjah, trug tot wat ik wilde zeggen.

1) het begin (het wegstoppen)
wel, ik moet zeggen, ik had het niet door op die leeftijd (ik was 12 toen ik voor het eerst echt verliefd werd op een meisje), maar ik stopte het ook weg. ook uit schrik gepest te worden. ik heb ook nog relaties gehad met jongens (3 relaties) tijdens de periode dat ik dacht dat ik bi was. pas na de laatste relatie, tijdens de kerstvakantie van dit schooljaar (ik was toen dus 16), had ik pas beginnen nadenken of ik echt wel bi was en niet lesbisch. ik was toen ook tot de conclusie gekomen lesbisch te zijn.

2) Je ouders ...
Het is duidelijk dat ze het er moeilijk mee hebben. Je was ook redelijk jong toen je je outte tegenover hen. Misschien hebben zei gewoon schrik dat hun dochter (jij dus) gepest zal worden hierom? en dat ze je daarom 'verbieden' je te outen? Het afschilderen als een fase, heeft ook te maken met acceptatie, maar, ook met het feit dat jongeren zich op die leeftijd beginnen te ontdekken. de hormonen razen net door hun lijf, en bij sommigen kan het een fase zijn, maar bij anderen is dat niet.

3) Je beste vriendin en je klas
ik kan enkel zeggen dat je een fantastische vriendin en een fantastische klas hebt. Ze nemen het echt goed op. tof :D

4) Je ex ...
ik moet zeggen ... ik zit in ongeveer dezelfde situatie als jij. eigenlijk, bijnaa krak dezelfde, alleen, bij mij is het anderhalve week geleden dat ze zei dat ze minder voor me is gaan voelen. ook ik flipte en zei verkeerde dingen, en ook bij mij heeft ze rust nodig om alles op een rijtje te zetten. denk ik ... zegt ze ... ik weet echt niet hoe het nu zit met haar ... mjah ... da zal nog wel komen eh ... ze zal het wel vertellen. net als bij jou ...
ik heb hierover geen tips voor je, want op dat vlak benk nie zo goe ...
It doesn't do well to dwell on dreams if you forget to live.

Happiness can be found even in the darkest of times, if one only remembers to turn on the light.

wasurenai ano hi kanjita itami - I don't forget the pain I felt that day

fender1995
Regular user
Regular user
Berichten: 217
Lid geworden op: 08 jul 2011 19:44
Geslacht: Vrouw
Locatie: Ravels, Provincie Antwerpen
Contacteer:

Re: mijn verhaal

Bericht door fender1995 » 21 jul 2011 13:23

ik weet niet wat ik hierop moet zegge
maar.. eh
er zijn nog genoeg visjes in de zee meid
en dat kan nu dom klinken maar echt
je komt er over
en ik zou niet graag hebben dat je haast dood gaat door zoiets, het lijkt het einde van de wereld maar het is het niet
er zijn nog genoeg meisjes die van je willen houden.
x

Kreamcake_
New user
New user
Berichten: 83
Lid geworden op: 12 apr 2010 21:07
Geslacht: Vrouw
Locatie: Oost-Vlaanderen

Re: mijn verhaal

Bericht door Kreamcake_ » 21 jul 2011 14:41

een vraagje vooraf : kan je met de auto rijden?

zo ja.. dan zou ik voorstellen haar te vertellen dat je moeite wil doen om haar te zien.. om naar haar toe te komen.. meer dan om de 2 à 3 weken.
ikzelf heb ook een relatie die over 35 km plaats vind (het lijkt niet veel maar toch is het een hoop)..bij ons wordt dit opgelost door te bellen, sms'en, msn op dagen we niet bij elkaar kunnen zijn. en anders doen we een 'beurtrol' van om de toer bij elkaar langs te gaan in't weekend of in de vakantie in de week :).
als je er beiden aan wil werken kan ik je 'verzekeren' dat je terug meer en meer zal connecten met elkaar en mss terug dichter naar elkaar toegroeien :)
ik vind het alvast het proberen waard om jullie relatie proberen te redden of te redden wat er nog te redden valt om later mss beste maatjes te worden en van daaruit terug langzamerhand op te bouwen :).

x
"Happiness comes in many forms..in the company of good friends, in the feeling you get when you make someone else's dream come true, or in the promise of hope renewed. It's okay to let yourself be happy because you never know how fleeting that happiness might be.

fender1995
Regular user
Regular user
Berichten: 217
Lid geworden op: 08 jul 2011 19:44
Geslacht: Vrouw
Locatie: Ravels, Provincie Antwerpen
Contacteer:

Re: mijn verhaal

Bericht door fender1995 » 21 jul 2011 19:17

zou je eerst geen profiel aanmaken? da is handiger?

Darja
New user
New user
Berichten: 90
Lid geworden op: 12 mar 2009 20:33
Geslacht: Vrouw

Re: mijn verhaal

Bericht door Darja » 21 jul 2011 23:20

Ela,

Ik heb ook de tijd genomen voor jouw verhaal te lezen.

Ik kan me terugvinden in elke situatie die je beschrijft.

Al heb ik twee keer een langere relatie gehad met jongens, wat ik eigenlijk niet wou, maar het was uit sociale druk, ik heb lange tijd naast die jongen in bed gelegen en gedacht, waar ben ik mee bezig, en ja ik was ongelukkig, de hele wereld lag precies op mijn schouders.

Ik heb me uiteindelijk toch geout en het is beste wat me overkomen is.

Verliefdheid is iets raar, ik ben verliefd geworden een jaar geleden op een meisje, dat onbereikbaar is, ze zou niet lesbisch zijn, en sinds ik mijn gevoelens heb duidelijk gemaakt negeert ze mij, alleen zitten we op dezelfde countryclub, op dezelfde bus naar het werk, ... het doet nog altijd pijn om haar te zien en te weten dat ze onbereikbaar is en dromen doe ik ook nog over haar.
Maar ik weet dat liefde slijt als je lang genoeg kan wachten.

Sterkte

(ps. een profiel aanmaken is miss handiger dan kan je altijd ook een pb sturen als je wilt, om te praten ofzo...)
If You Love Someone, Set Them Free. If They Come Back They’re Yours

kweetetni

Re: mijn verhaal

Bericht door kweetetni » 22 jul 2011 20:15

hey iedereen, dankje voor de reacties allemaal :)

Gesloten