wat voel je als holebi in een heterorelatie

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Gesloten
verdwaaldehetero

wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door verdwaaldehetero » 02 jul 2011 16:27

Wat voel je precies voor je vriend of vriendin als holebi in een heterorelatie?

Het hele forum wemelt van de verhalen van homojongens en lesbische meisjes die via een omweg langs een heteropartner hun juiste geaardheid ontdekken en daar uiteindelijk om gefeliciteerd worden. Proficiat, je hebt jezelf ontdekt, nu kun je verder. En van de gedumpte hetero wordt verwacht dat hij grootmoedig probeert om vrienden te blijven. Hoe moet die verder? Op welke manier moet die terugkijken op wat er geweest is?

Waarom is het zo moeilijk om eerlijk voor jezelf te bekennen dat je op hetzelfde geslacht valt, zonder daarvoor eerst iemand anders pijn te moeten doen? Iemand die daarna met het gevoel blijft zitten gewoon deel van een show geweest te zijn maar vooral zeer sterk geloofde dat hij of zij oprecht gelukkig kon zijn. En dan is het opeens afgelopen, niet omwille van misverstanden of ruzies over fundamentele dingen, maar wel omdat je lief toegeeft de hele tijd met zijn of haar hoofd ergens anders gezeten te hebben. Het geluk was maar een illusie. Hoe kan iemand zichzelf zo´n rad voor de ogen draaien dat je niet inziet tot wie je je eigenlijk echt aangetrokken voelt? Hoe kun je seks hebben met iemand die eigenlijk niet in je geaardheid past? En meestal komt dat inzicht maar als dan eindelijk die homojongen of dat lesbische meisje opduikt op wie je lief stiekem zo lang heeft zitten wachten. (En dan die smalende opmerkingen die je moet horen van buitenstaanders, in de trant van “Heb je dan nooit iets gemerkt aan haar?” Ja natuurlijk, maar als zij maar bleef ontkennen…)

Hoe moet je als hetero verder als je zo lang bent samen geweest met iemand die daarna toegeeft dat het vanaf de eerste dag al een vergissing was. Hoe moet je dán nog iemand vertrouwen. Iedere keer dat je te horen hebt gekregen dat ze je graag zag, alle leuke dingen die je samen hebt beleefd – het was achteraf bekeken allemaal niet zoals het moest zijn. Ook al heeft niemand iets kwaads met je voorgehad, probeer nog maar eens in de oprechtheid van de volgende te geloven. En het ironische is dat je misschien pas hebt geleerd wat het is om gelukkig te zijn in een relatie met iemand die later homo of lesbisch bleek.

Eerlijk zijn tegenover jezelf kan pijn doen, en waarschijnlijk nog meer als het over geaardheid gaat. Maar je zou bijna iedere holebi gaan feliciteren die uit de kast komt zonder dat er eerst een hetero van in de war moet raken.

Jan148
Regular user
Regular user
Berichten: 202
Lid geworden op: 16 mei 2011 21:04
Geslacht: Man
Locatie: Duffel

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door Jan148 » 02 jul 2011 18:34

Auw, pijnlijk :(

Maar, ik kan je ex wel begrijpen... zelf heb ik het ook erg moeilijk gehad met het feit dat ik niet alleen op meisjes val, maar ook op jongens. Dat begint onbewust, en in het begin druk je dat weg... tot het er op een dag opeens wel uit komt.
We leven in een erg hetero ingestelde maatschappij, en dat werkt zo iets natuurlijk in de hand. O.a. daardoor moeten holebi's eerst zichzelf leren accepteren, iets wat soms erg moeilijk kan zijn.

Ik hoop dat je ook enigszins begrip kan opbrengen voor je ex en haar 'strijd' om zichzelf te accepteren...

Dat jij daar slachtoffer van bent geworden is héél erg rot en jammer dat het zo is moeten lopen :(
Sterkte ermee...
This life chose me, I'm not lost in sin. But proud I stand of who I am. I plan to go on living!

-Yannis-

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door -Yannis- » 03 jul 2011 00:44

Precies,waarom zichzelf niet gewoon aanvaarden i.p.v. de schijn hoog ophouden door men voor te doen als hetero en iemands anders leven (onbewust) kapot maken.

Stevieboy
Experienced user
Experienced user
Berichten: 388
Lid geworden op: 12 mar 2011 16:30
Geslacht: Man
Locatie: Bornem

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door Stevieboy » 03 jul 2011 13:09

verdwaaldehetero schreef:Waarom is het zo moeilijk om eerlijk voor jezelf te bekennen dat je op hetzelfde geslacht valt, zonder daarvoor eerst iemand anders pijn te moeten doen?
Dat is de reden waarom ik me in de puberteit al vrij snel had voorgenomen om nooit een heterorelatie aan te gaan of wat te experimenteren, ik was zo bang om niet alleen mezelf ongelukkig te doen voelen, maar ook om anderen daarin mee te sleuren (achteraf beschouwd heeft dat heel wat ontwikkeling stilgelegd bij mij, en had wat experimenteren juist ervoor kunnen zorgen dat ik veel sneller in het reine kwam met mezelf). MAAR, ik had dan ook vrij snel voor mezelf uitgemaakt dat ik niet hetzelfde voor het andere geslacht voelde als mijn andere leeftijdsgenoten. Voor sommigen is het veel moeilijker en veel meer complex om tot die vaststelling te komen. Er zijn mensen die jarenlang gelukkig samenzijn in een heterorelatie en dan plots of geleidelijk tot de vaststelling komen dat hun gevoelens voor hetzelfde geslacht veel intenser zijn. Dat betekent echter niet dat zo'n relaties noodzakelijk van bij het begin één grote show of bewuste cover-up operatie zijn en dat het geluk louter een illusie was, hoewel dat natuurlijk wel het geval kan zijn. In de eerste situatie kan ik zeker alle begrip opbrengen voor de holebi-partner en blij zijn met de eerlijkheid en zelfontdekking van hem of haar - dat echter niet hetzelfde is als 'feliciteren'. Dat neemt niet weg dat een breuk altijd pijnlijk is, en beide partners met vragen en verwarring blijven zitten. In de tweede situatie kan ik veel minder begrip opbrengen voor de holebipartner.

In ieder geval, veel sterkte!!

cestlaviee

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door cestlaviee » 04 jul 2011 00:47

er zijn ook gewone hetero relaties die kapot gaan omdat de één de ander minder graag zag.
als er een relatie verbroken wordt is er altijd wel iemand gekwetst,dat is nu eenmaal zo
als dat nu toevallig een holebi is in een heterorelatie,dat gebeurt ook natuurlijk
maar ik denk niet dat iemand een relatie kan aangaan zonder iemand graag te zien
de liefde zal gewoon vervaagt zijn of ze zal rationeel ingezien hebben dat ze missch liever met iemand van hetzelfde geslacht is en dan is het een vergissing van dag 1 omdat er toch het besef is dat zij liever met iemand van hetzelfde geslacht is. dat wilt niet zeggen dat ze de hetero niet graag gezien heeft.

sko'jieh (niet ingelogd)

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door sko'jieh (niet ingelogd) » 04 jul 2011 13:45

verdwaaldehetero schreef:Waarom is het zo moeilijk om eerlijk voor jezelf te bekennen dat je op hetzelfde geslacht valt, zonder daarvoor eerst iemand anders pijn te moeten doen?
Het rotste van de wereld, maar ik denk niet dat het hier gaat over ‘voor jezelf eerlijk bekennen‘. Hoe kàn je weten dat je op hetzelfde geslacht valt, hoe besef je dat? Wat is liefde? Als je ineens oprecht gelukkig bent met iemand, alles hebt waar je naar verlangde bij een persoon, is het toch maar logisch dat je een relatie aangaat, in de hoop dat het inderdaad het beste van het beste is? Natuurlijk begin je nergens aan waarvan je denkt dat het gedoemd is om te mislukken, daarom geloof ik niet dat je relatie vanaf dag één een leugen was. Je begint pas aan een relatie als je bereid bent ervoor te gaan, als je erin gelooft. Zoals Jan zegt:
Jan148 schreef:We leven in een erg hetero ingestelde maatschappij, en dat werkt zo iets natuurlijk in de hand [...] Dat jij daar slachtoffer van bent geworden is héél erg rot en jammer dat het zo is moeten lopen
Het is zo logisch dat een meisje op een jongen valt, als er zo'n goeie verstandhouding ontstaat en het klikt écht denk je automatisch dat dat toch kán, of je nu al holebigedachten hebt gehad of niet. Objectief gezien is het geslacht van iemand zo banaal, objectief wil je denken: wat maakt het allemaal uit, ik ben gelukkig. Biseksualiteit bestaat uiteindelijk ook, zelfs al heb je als holebi holebigedachten gehad vóór je heterorelatie, dan nog wil dat niet zeggen dat een heterorelatie in se onmogelijk is. Het is pas als dat holebigevoel blijft terugkeren dat het frustrerend en onhoudbaar wordt. Bovendien is in het begin alles sowieso spannend en tot, ben je helemaal overdonderd en is er minder ruimte voor twijfel. Er gaan bovendien zo veel berichten de ronde over jongeren of pubers met holebigedachten die dan uiteindelijk eigen aan de puberteit blijken te zijn. Hoe weet je als holebi dan dat jij een 'echte' bent en geen verdwaalde puber? Wat is homoseksualiteit? Waarom zou je denken dat een relatie met iemand van hetzelfde geslacht beter zou zijn dan de relatie met iemand van het andere geslacht waarmee je het zo goed kan vinden? Dat aanvaarden en beseffen is een heel moeilijk en vreemd proces, het zou gemakkelijk zijn mocht er gewoon een eenvoudige manier zijn om dat te ontdekken, maar er zijn zo veel vormen van relaties en geaardheid en dat vor jezelf uitmaken is moeilijk omdat je nooit weet hoe anderen voelen, wat er allemaal bestaat, wat je voelt of wil voelen, gelooft of wil geloven.
Het was wenselijk geweest had je liefje wat met holebirelaties ‘geexperimenteerd’ voor ze met jou begon, of de gedachte tenminste ruimte had gegeven, maar ook dat ligt niet voor de hand. (En dat wil trouwens ook niet noodzakelijkerwijs zeggen dat jullie relatie er dan nooit geweest was. Een relatie overvalt je, wat je dan ook rationeel denkt…) Ik vind het zelfs helemáál niet vanzelfsprekend om andere holebi's te ontmoeten of over homoseksualiteit te praten met anderen. Al merk ik de nood daar wel toe, het voelt soms haast als een vreemde ziekte hebben als je bewust holebimilieus gaat opzoeken. Dat overwinnen is ook niet vanzelfsprekend.
Ik snap dat je je gebruikt voelt of denkt dat jullie relatie een gemakkelijkheidsoplossing was, maar kan alleen maar concluderen dat je liefje er zelf écht in geloofde. Anders had je dat zelf wél aangevoeld.
verdwaaldehetero schreef:Iemand die daarna met het gevoel blijft zitten gewoon deel van een show geweest te zijn maar vooral zeer sterk geloofde dat hij of zij oprecht gelukkig kon zijn. En dan is het opeens afgelopen, niet omwille van misverstanden of ruzies over fundamentele dingen, maar wel omdat je lief toegeeft de hele tijd met zijn of haar hoofd ergens anders gezeten te hebben. Het geluk was maar een illusie. Hoe kan iemand zichzelf zo´n rad voor de ogen draaien dat je niet inziet tot wie je je eigenlijk echt aangetrokken voelt? Hoe kun je seks hebben met iemand die eigenlijk niet in je geaardheid past? […] Hoe moet je dán nog iemand vertrouwen. Iedere keer dat je te horen hebt gekregen dat ze je graag zag, alle leuke dingen die je samen hebt beleefd – het was achteraf bekeken allemaal niet zoals het moest zijn.
Stevieboy schreef:Dat betekent echter niet dat zo'n relaties noodzakelijk van bij het begin één grote show of bewuste cover-up operatie zijn en dat het geluk louter een illusie was, hoewel dat natuurlijk wel het geval kan zijn.
cestlaviee schreef:dat wilt niet zeggen dat ze de hetero niet graag gezien heeft.
Dat vat het zo wat samen. Je kan er toch maar in geloven, hoe kan je uitmaken wat juist is en wat fout? Hoe weet je wat je moét voelen? Hoe weet je dat je niet gewoon 'veeleisend' bent? Hoe weet je dat je niet biseksueel bent en af en toe gewoon een te verwaarlozen vlaag vlaag van vertwijfeling krijgt? Als jullie relatie lang stand heeft gehouden wil dat eerder zeggen dat jullie relatie goed zat en veel beter voelde dan het slechte gevoel van de holebitwijfel. Maar dat de holebitwijfel uiteindelijk niet overging.
verdwaaldehetero schreef:En meestal komt dat inzicht maar als dan eindelijk die homojongen of dat lesbische meisje opduikt op wie je lief stiekem zo lang heeft zitten wachten.
Dat geloof ik niet. In een relatie wacht je niet stiekem op iemand anders. Ik heb zelf een heterorelatie gehad met een jongen die ik nauwelijks zag en ik merkte dat ik in de momenten van het elkaar niet zien inderdaad voornamelijk in meisjes geinteresseerd leek, maar het feit dat ik in anderen geinteresseerd was, was er in dat geval vooral een teken van dat de relatie niet goed zat en de jongen wist dat (maar vermoedde dat dat kwam doordat we mekaar te weinig zagen en dus wel zou overgaan). Dat is iets helemaal anders en gebeurt in heterorelaties even vaak. Als er ineens een (aantrekkelijke) holebi opduikt slaat de verwarring misschien wel toe in alle hevigheid of wordt de vraag concreter, maar dat kan op zich ook gebeuren op een andere manier dan door een opgedoken persoon, bijvoorbeeld door een vereniging of dit forum. Als je liefje zichzelf de tijd niet heeft gegeven om alles voor zichzelf uit te zoeken wil dat misschien net zeggen dat ze de vraag voor zichzelf probeerde te onderdrukken omdat ze bang was te beginnen twijfelen aan jullie goeie relatie. Achteraf bekeken had net dat natuurlijk net wèl moeten gebeuren, maar je kan het maar interpreteren als dat ze je inderdaad graag zag en ervoor wou gaan. Ook daarom geloof ik niet in het stiekem wachten op een opduikende holebi, omdat de uiteindelijke omschakeling jongen-meisje zo veel aanpassingstijd vergt. Als er in jouw geval een derde persoon opdook zou ik er niet van uitgaan dat alles daar meteen gebakken en vrolijkheid is, maar net nog moeilijker werd, nog meer vragen en pijn opriep. Hoe kan je liefje in godsnaam klaar zijn voor een nieuwe relatie na zo iets, zelfs al zou ze 't nog willen? Lijkt mij héél moeilijk en complex.

Pff veel woorden, eigenlijk snap ik er zelf niks van.

Edit door Galimatias: gebruikersnaam bij deze reactie aangepast; er stond verkeerdelijk 'verdwaaldehetero', terwijl deze eigenlijk van de hand van gebruiker sko'jieh is.

sko'jieh
Experienced user
Experienced user
Berichten: 551
Lid geworden op: 24 nov 2003 00:02
Geslacht: Vrouw
Locatie: Gent
Contacteer:

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door sko'jieh » 04 jul 2011 13:47

Dat het even moeilijk is om iemand zijn hart te breken als om gebroken te worden.


En dat hierboven schreef ik ook.
Oeps.

verdwaaldehetero

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door verdwaaldehetero » 05 jul 2011 10:51

Voor alle duidelijkheid: de reactie van 4 juli hierboven op naam van verdwaaldehetero is niet van mij.

Verduidelijking door Galimatias: de gebruikersnaam bij bovenstaande reactie is bij deze aangepast; er stond verkeerdelijk 'verdwaaldehetero', terwijl deze eigenlijk van de hand van gebruiker sko'jieh is.

Oké bedankt voor de reacties. Of het nu show was of niet (en ik neig na wat ik gelezen heb naar het laatste) – ik ben gelukkig geweest, en die gelukkige herinneringen zullen blijven, ook na alle onthullingen. Een stomme vergelijking: heel veel mensen hebben goede herinneringen aan hun kindertijd, ook al was er toen zoveel dat ze niet wisten.Het is zoals "Cestlavie" hierboven zegt: eigenlijk maakt het niet uit waarom een relatie afspringt. En wat er geweest is, zal wel goed geweest zijn.

Als je lief plots zegt dat ze lesbisch is, is dat op twee manieren pijnlijk: je bent haar niet alleen kwijt, het voelt ook alsof ze zichzelf verkast heeft naar een volslagen andere wereld waar jij nooit binnengelaten zult worden, hoe graag je haar ook ziet, maar die wel klaarstaat om haar met open armen te ontvangen (wat natuurlijk goed is voor haar – beter dan dat er twee mensen ongelukkig worden van een breuk). Voor hetero’s die door een holebi gedumpt zijn, zijn er bij mijn weten helaas geen verenigingen of internetfora, en in de heterowereld zelf wordt er soms nogal vreemd op je verhaal gereageerd.

Tja, in mijn geval was het helaas wel zo dat er een lesbisch meisje opdook dat op een brutale en stalkerige manier over onze relatie heenwalste en binnen de kortste keren mijn lief had ingepalmd. En ik kon er maar op staan kijken. Alsof ik er helemaal niet toe deed, want ach, ik ben hetero (maar hetero's kunnen echt wel even intense gevoelens voor holebi's hebben als omgekeerd, of als holebi's onderling. Echt wel). Alsof ik een obstakel was dat eventjes uit de weg moest worden geruimd. (En de manier waarop ze alles kapot maakte vind ik nog altijd zo beangstigend dat ik merk dat ik volledig geblokkeerd raak als ik er ook maar heel hypothetisch aan een volgende relatie dénk. En dat gevoel haat ik zo omdat ik net geleerd heb hoe gelukkig je kunt worden van een goede relatie).

En ondertussen vliegt de tijd, maar ze doet haar werk veel te traag.

Jan148
Regular user
Regular user
Berichten: 202
Lid geworden op: 16 mei 2011 21:04
Geslacht: Man
Locatie: Duffel

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door Jan148 » 05 jul 2011 20:38

Is helemaal niet leuk als er opeens zon meid je relatie kapot maakt natuurlijk, dam :(
This life chose me, I'm not lost in sin. But proud I stand of who I am. I plan to go on living!

cestlaviee.

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door cestlaviee. » 06 jul 2011 02:21

ai maja das 't leven e. ge kunt die nog dankbaar zijn want anders had dat gewoon nog langer geduurd en dan was 't wel iemand anders geweest
dacht die dan echt zo van uit de weg ruimen was die niet gewoon verliefd? wel gemakkelijk dat je het op iemand kan steken

verdwaaldehetero

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door verdwaaldehetero » 06 jul 2011 11:28

@cestalvie:Natuurlijk was die verliefd, en wat ze precies dacht zal ik wel nooit weten.
Tja, dankbaar... ergens heb je wel gelijk, maar kijk, ik heb zelf ook andere relaties stopgezet net omdat je denkt: liever nu eerlijk zijn dan dat ik over een aantal maand geen "nee" zal kunnen zeggen tegen een ander meisje dat op mij verliefd wordt.

Zoals ik het hierboven opschreef was het nogal eenzijdig; het was natuurlijk ook zo dat mijn lief toen dat meisje in onze relatie toeliet en ik niets ander kon dan erop toekijken en uiteindelijk ZELF moest vragen wat er aan de hand was. Dat meisje kon maar proberen natuurlijk. Tuurlijk kun je zeggen: dat is het leven. Maar volgens mij blok je zolang je in een relatie zit en er in gelooft, de avances van anderen af. Of je maakt het gewoon uit op een eerder moment, als er nog niemand anders in het spel is. Dat is toch niet meer dan eerlijk? Ook al is daar moed voor nodig, omdat je dan zelf ook alleen valt. Gewoon blijven aanmodderen, met twijfels worstelen en die niet delen met je lief tot je een concrete uitweg ziet in de vorm van iemand anders vind ik gewoon FOUT. Maar ja.

sko'jieh
Experienced user
Experienced user
Berichten: 551
Lid geworden op: 24 nov 2003 00:02
Geslacht: Vrouw
Locatie: Gent
Contacteer:

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door sko'jieh » 06 jul 2011 13:43

verdwaaldehetero schreef:dat er een lesbisch meisje opdook dat op een brutale en stalkerige manier over onze relatie heenwalste en binnen de kortste keren mijn lief had ingepalmd. [...] Alsof ik een obstakel was dat eventjes uit de weg moest worden geruimd.
Een echte leeuwin dus? Lijkt me weinig waarschijnlijk dat iemand zo denkt, tenzij het echt een onmens is. En was je lief daar dan meteen hop mee samen? Kan ik me al helemaal niet voorstellen, onmens of niet. Je kan je anders in elk geval troosten met de gedachte dat de walsster waarschijnlijk ook wel bedrogen (zal) uit(ge)komen (zijn) en dan minstens evenveel pijn heeft als jij (zonder het dan nog op een holebiprobleem te kunnen steken…). Want je moet rekenen dat je lief de vertwijfeling die jij voelt over het gelukkig te zijn samengeweest met een holebi nu ook voelt maar in de omgekeerde richting. En ik blijf erbij: met die vertwijfeling en na zo een overschakeling/inzicht/vanalles is er even geen tijd voor iemand anders, zo werkte dat bij mij toch niet. Tenzij jullie relatie al een tijdje scheef zat natuurlijk, want als je het hebt over aanmodderen lijkt het mij dat je relatie toch minder goed was dan je hierboven beschreef. Hebben jullie daar dan nooit over gepraat? Je blijft niet met iemand samen voor de gemakkelijkheid, punt. Als ze dat wel deed is ze gewoon laf en had jij dat ook wel gemerkt. Maar volgens mij is het veel complexer dan dat.
Toen ik samen was met een jongen die ik graag zag ben ik mij ook verliefd voelen worden op een meisje. Over het verliefd worden op zich hebben we het toen niet gehad omdat ik dat inderdaad helemaal afblokte en het zelfs niet wou toelaten om erover te denken laat staan te praten, maar er was toen toch wel een crisis in onze relatie die lichtjes anders was dan bij het verliefd worden op iemand anders in een heterorelatie, juist omwille van die jongen-meisjevraag. Maar na lang nadenken en vanalles bleef ik erbij dat die jongen-meisjevraag banaal was in vergelijking met wat ik met de jongen had. Die relatie is dan uiteindelijk tóch gedaan geraakt, niet omwille van iemand anders, niet omdat ik de jongen niet meer graag zag, maar omdat de vraag maar bleef opduiken, mij dat onnoemelijk frustreerde en ik het gevoel had dat dat niet zou overgaan.
Oeps.

sko'jieh
Experienced user
Experienced user
Berichten: 551
Lid geworden op: 24 nov 2003 00:02
Geslacht: Vrouw
Locatie: Gent
Contacteer:

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door sko'jieh » 06 jul 2011 15:18

(Ik bedenk dat ik misschien wat teveel voor mezelf spreek. Maar hier mag dat.)
Bovendien bedenk ik ook dat het kan dat je, hoewel je in een goeie relatie zit, toch ineens de liefde van je leven ontmoet. Hoeveel huwelijken lopen er daardoor niet stuk? Niemand kan met 100% zekerheid weten of iets voor altijd zal blijven duren, ik heb dat de afgelopen maanden aan véél mensen gevraagd. Wat is dan het lafste, die gevoelens voor de derde persoon negeren uit schrik in een moeilijke situatie terecht te komen en allerlei verwijten te krijgen dat je de relatie niet meende en van de ene op de andere springt, of eerlijk zijn en erover praten en/of het gedaan maken met je lief om jezelf ten minste de tijd te geven om je af te vragen wat je wil? Of dat nu met holebidingen te maken heeft of niet, of die derde persoon nu actieve of passieve verleidingstechnieken uitoefende en of de ‘verlater’ daar nu bewust of onbewust op inging maakt allemaal niet uit, voor wie achterblijft is dat altijd even vervelend en verdomd pijnlijk maar zit er desondanks niets anders op dan te denken fuckitall en het verdriet proberen te verwerken. Anders loop je het risico te vervallen in zelfmedelijden en de ander tot in oneindigheid te blijven beschuldigen voor iets waar die op zich niets aan kan doen. En dat wil je toch ook niet?
Ik snap hoe machteloos je je voelt en het zou goed zijn mocht je een lotgenoot vinden om erover te praten, misschien echt wel een goed idee een ook zo’n forum op te richten, zeker ook met andere verhalen hier las in gedachten... Ik hoop in elk geval dat je eroverheen geraakt en serieus, zet die griet(en) uit je hoofd, ze is het niet waard dat je er je eigenwaarde door verliest en zo vertwijfeld bent, dat kan ook niet haar bedoeling zijn geweest. En er is zoals je zegt verdomd weinig aan te veranderen.
Oeps.

verdwaaldehetero

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door verdwaaldehetero » 06 jul 2011 19:29

Het minst laffe lijkt me nog altijd eerlijk zijn tegenover jezelf en je lief op het moment dat je dingen voelt die niet juist zitten. Dat vermijdt grote drama's achteraf. En dingen toegeven, ook al denk je dat je door dat toegeven je lief zult kwetsen. Latere onthullingen, zeker over geaardheid of over gevoelens voor iemand anders, komen altijd harder aan.

Ik hoop maar dat er niet teveel mensen zijn die goede relaties laten schieten omdat ze vermoeden dat voorbijganger X of Y de liefde van hun leven is. Als dat zo is, waarom zou je er dan in godsnaam nog aan beginnen. Zucht.

Ik weet niet meer waarom ik dit blijf schrijven - misschien in de hoop dat hier nog verdwaalde hetero's rondhangen, met hetzelfde probleem, of dat er nog homojongens of lesbische meisjes zijn die dit lezen terwijl ze op het punt staan om het toch eens met een hetero te proberen. Denk er nog eens goed over na.


Sage
Regular user
Regular user
Berichten: 196
Lid geworden op: 13 jul 2011 13:11
Geslacht: Man
Locatie: Antwerpen

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door Sage » 16 jul 2011 19:57

Mijn huidige vriend is ook zo iemand die er lang over heeft gedaan om zijn geaardheid te ontdekken. Ook hij had een hetero relatie, mét kinderen zelfs. Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar ik wil wel even in zijn naam spreken, voor zover ik er iets van weet.
Hij vindt zelf dat hij laf is geweest. Hij hield wel van zijn vrouw, alleen niet op de juiste manier. Maar wat is dat dan, de juiste manier? Hij kon seks hebben met haar omdat hij die gevoelens wel had. Wist hij veel hoe anders het kon zijn met een man. Toen hij dus echt verliefd werd op een man (dat was ik :roll:) besefte hij dat het niet hoorde te zijn zoals met zijn vrouw, hoeveel zij ook voor hem betekende. Met een man was het zo anders, en ineens begreep hij waarom hij altijd het gevoel had gehad dat zijn relatie niet was zoals ze moest zijn. Op dat moment was hij wel al gescheiden en van plan om de rest van zijn leven alleen te zijn, omdat hij niet begreep wat iedereen zo geweldig vond aan "de liefde". Maar het bleef even moeilijk om de vrouw waar hij kinderen mee heeft te vertellen dat hij eigenlijk op mannen valt.
If ignorance is bliss, why aren't there more happy people in the world?

captainoneye
New user
New user
Berichten: 32
Lid geworden op: 18 mei 2009 12:06
Geslacht: Vrouw
Locatie: Gent / Belsele
Contacteer:

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door captainoneye » 16 jul 2011 20:59

Ik zou hier ook hele epistels kunnen schrijven (helaas ook uit ervaring), maar ik zal het proberen kort houden :)
Wat voelde ik als holebi in een heterorelatie:
- schuldgevoel
- vééééééél twijfels (je begint er dus idd nooit aan met een zeker gevoel van "ik ben holebi", anders begin je er gewoon niet aan)
- het gevoel dat ik hem, ondanks dat er "iets" knaagde, heel graag zag (en dat zal bij jou ook wel zo geweest zijn)

Het is, zoals sko'jieh ook al schreef, echt ook heel moeilijk om iemands hart te moeten breken hoor. Zeker als je zelf het gevoel had dat buiten dat ene holebigevoel alles perfect zat. Maar beter dat dan blijven jezelf en de andere voorliegen eens je wél zeker bent...

Hopelijk lukt het om op termijn jezelf weer wat meer te kunnen openstellen! Succes.

hellyeah
New user
New user
Berichten: 87
Lid geworden op: 20 jan 2011 13:03
Geslacht: Man

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door hellyeah » 17 jul 2011 02:10

ik ben bi-seksueel..
hoe zit het dan met mij? is het dan verkeerd om een relatie aan te gaan uit schrik dat mijn mogelijk volgende lief iemand van een tegengesteld geslacht gaat zijn als mijn huidige lief? neen, dat is het niet. de te grote taboe er rond zorgt er gewoon voor dat het een probleem wordt. waarom is het een probleem als ik een punt achter een relatie zet met een meisje en iets begin met een jongen? voor mij als bi is dit volledig normaal, maar het is de maatschappij die dit niet als normaal beschouwt met als gevolg dat er veel zwaarder aan getild wordt. iedere breuk is zwaar en iedere keer zal er iemand gekwetst worden, hoe zwaar het ook is.

het probleem ligt em niet in die geaardheid, maar gewoon in het feit dat ze niet eerder eerlijk was tegen jou dat ze gevoelens kreeg voor een meisje. ze had die gevoelens verzwegen en deed dingen achter je rug. ik begrijp zeer goed dat die dingen zwaar wegen, maar stoot het niet op de geaardheid op zich. die gevoelens die ze in het begin voelde zullen wel oprecht geweest zijn. het is gewoon de hokjesmaatschappij die zegt dat ze lesbisch is nu en dat altijd al geweest was.. was ze dat altijd al? waarom zou ze dan in de eerste plaats die relatie begonnen zijn? en hoe zou je die mooie momenten dan hebben kunnen beleven?
diep vanbinnen klasseer ik me ook niet steevast als bi, hoe kan je daar nu een precies label opplakken. we spreken hier nog altijd over gevoelens en geen goederen waaraan jezelf kan kiezen hoe je ze gebruikt of toepast..
achjah, dit is mijn mening maar

grtz hellyeah
face it and embrace it..

Pink Lady -the 1&only
Experienced user
Experienced user
Berichten: 313
Lid geworden op: 22 dec 2006 09:48
Geslacht: Vrouw
Locatie: in de Vlaanders

Re: wat voel je als holebi in een heterorelatie

Bericht door Pink Lady -the 1&only » 17 jul 2011 09:38

Beste Verdwaalde Hetero,

Fijn dat je alvast de weg naar dit forum gevonden hebt.. Je bent ongetwijfeld niet de eerste en niet de enige die z'n relatie ziet eindigen doordat de partner gevoelens heeft gekregen voor iemand van 't zelfde geslacht; maar desondanks is er inderdaad misschien maar weinig aandacht / begrip voor.
verdwaaldehetero schreef:Het minst laffe lijkt me nog altijd eerlijk zijn tegenover jezelf en je lief op het moment dat je dingen voelt die niet juist zitten. Dat vermijdt grote drama's achteraf.
Ik steun je mening volledig; eerlijkheid is zo belangrijk.. Alleen wil ik er je graag op wijzen dat er vaak heel wat tijd over gaat voor mensen eerlijk kunnen zijn tegenover zichzélf. Sommige mensen weten al van jongsaf aan dat ze gevoelens hebben voor hetzelfde geslacht, maar bij velen gaat hier een lang proces aan vooraf. Misschien heeft je ex-vriendin zich vroeger wel al eens aangetrokken gevoeld tot een meisje, maar wist ze niet of dat verliefdheid was / of haar dat lesbisch maakte / of het maar eenmalig was / of ze lesbisch of bi of toch gewoon een verwarde hetero was. Of misschien was ze zich helemaal niet bewust van die aantrekking. Vroeger heb ik mezelf ook nog die vraag gesteld, weken aan een stuk: "ben ik nu verliefd op die vrouw? zoek ik een moederfiguur? ...?" Het is allemaal niet zo simpel, mensen 'wéten' niet zomaar in welk vakje ze horen. Daar gaat vaak een hele weg aan vooraf. Misschien voelde je ex wel aan dat er iets niet helemaal klopte in jullie relatie, maar kon ze er niet meteen de vinger op leggen, wist ze niet wát er scheelde of geloofde ze dat het wel zou overgaan. En ook al zegt ze nu dat ze lesbisch is, dan wil dat nog niet zeggen dat ze je niet graag heeft gezien. Misschien hield ze oprecht van jou, wilde ze graag met jou verder; tot het doordrong dat noch zij, noch jij zo gelukkig zou kunnen worden.

Op dit moment is alles heel bruusk en snel gegaan, meen ik; en blijf jij met de kater over. 't Was beter geweest als jullie erover hadden kunnen praten, maar misschien komt dat later nog wel.. Voor je ex is het vast een moeilijke zoektocht geweest, en misschien is die zoektocht zelfs nog niet ten einde.

't Is allemaal best verwarrend.. Wanneer voel je je tot iemand aangetrokken? Wanneer ben je verliefd op iemand, wanneer hou je van iemand? Soms leer je dat maar door samen met iemand op weg te gaan. Daarom heeft ze je nog niet 'gebruikt', ook al begrijp ik dat jij het misschien zo aanvoelt.

Ik wens je alleszins heel veel sterkte toe om dit een plaats te geven!
Cute... but psycho :o

Gesloten