Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
WilliamZ
New user
New user
Berichten: 73
Lid geworden op: 13 okt 2009 20:18
Geslacht: Man
Locatie: Rond Leuven
Contacteer:

Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door WilliamZ » 13 okt 2009 22:45

Ey iedereen,

Best wel vreemd, in real life durf ik tegen niemand te zegge dat ik homo ben. En hier zeg ik het ineens tegen honderden mensen tegelijk!

Sinds mijn 13de (zowat het eerste middelbaar) weet ik van mezelf dat ik homo ben. Jammer genoeg leef ik in een gezin/vriendenkring waar dat homosexualteit niet ter spraken komt. Dus vond ik het maar beter om het tegen niemand te zeggen. De laatste weken laat de gedachte van homo zijn mij niet meer los. Overal en altijd zit ik maar te denken aan dat ik homo ben. En de mooie jongens op staat/bus/school maken het niet makkelijk om even aan iets anders te denken.

Ontkennen dat ik homo was heb ik nooit gedaan, wel heb ik me vaak afgevraagd waarom nu juist ik een homo moest zijn! Ergens ben ik wel trots op het homo zijn, lekker uniek!

Ooit heeft een vriendin mij gevraagd of ik homo was, vastbesloten zei ik daar toen neen op. Eergisteren tijdens het uitgaan liep ik met diezelfde vriendin door een kalme straat in Leuven en zei ik: ‘Ik heb ooit gelogen tegen jouw en dit wil ik nu rechtzetten!’. Ze keek me aan en zei niets. Ik zei: ‘Vorige jaar vroeg ik of ik homo was, ik zei toen neen.’. Ze glimlachte en vloog me in mijn armen! Ze had het snel door. Ik moest de hele uitleg die ik had voorbereid niet geven. Dat moment was zo geweldig. Ik weet nog steeds niet goed waarom maar het was z’n opluchting.

Wat later die avond kwam een vriend naar ons toegelopen en vroeg aan mij wat er scheelde. Ik dacht het hem direct te vertellen. Maar iets hield me tegen waardoor ik gewoon zei: ‘Er is niets, we komen sebiet wel!’. De angst om die goede vriend te verliezen! Wat als hij negatief reageert?

Ik heb heel wat vrienden die ik al jarenlang ken en waarmee ik een schitterende band heb! Uitgaan, bij elkaar blijve slapen, samen iets gaan drinken, samen op reis gaan, … Ik heb schrik dat wanneer ik ze vertel dat ik homo ben ze mij helemaal anders zullen bekijken. Dat ze niet meer willen dat ik bij hun blijf slapen na het uitgaan/op reis. Of erger dat ze mij niet meer willen kennen!

Vaak krijg ik de indruk dat ik de enige ben die met dat probleem zit. Ik ken niemand anders die zich nog niet heeft geout. Ik zou zo graag eens willen praten met iemand die zich ook nog niet heeft geout. Jammer genoeg ken ik zo geen jongens.

William
williamzee@live.be

Michelangelo
Experienced user
Experienced user
Berichten: 431
Lid geworden op: 11 apr 2009 10:26
Geslacht: Man
Locatie: Leuven (kot)

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Michelangelo » 14 okt 2009 14:56

Zo vreemd is dat niet hoor. Het is idd veel gemakkelijker om het hier te zeggen dan tegen mensen die je goed kent. Maar alvast toch proficiat dat je het tegen je goede vriendin hebt kunnen zeggen.

Je kan idd nooit echt weten hoe men gaat reageren, maar in vele gevallen denk ik dat mensen het wel redelijk positief opvatten.
En als mensen niets meer met je te maken willen hebben om zo'n reden, dan zou ik me toch gaan afvragen of dat het soort mensen zijn waarmee ik virenden zou willen zijn.

En geen zorgen, je bent heus niet de enige die in zo'n situatie zit, kijk maar eens goed rond hier op het forum of in de archieven.

Zelf ben ik ook nog niet geout, dus als je nog iets bepaald wil vragen aan iemand in een soortgelijke situatie, stuur je maar eens een pb'tje.
"If Michelangelo had been straight, the Sistine Chapel would have been wallpapered."

ipod

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door ipod » 14 okt 2009 16:49

je verhaal is zoo herkenbaar voor mij. (alleen ben ik een meisje) Ik weet ook al langer dat ik op meisjes val, maar de laatste tijd begin ik daar ook meer over na te denken. Ik heb het ook nog nooit aan iemand gezegd. Soms denk ik dat het toch maar beter is dat mn vriendinnen het ni weten.
Ik denk wel dat ze het ni zo erg zouden vinden, maar ik ben toch bang dat ze zich toch wat anders zullen gedragen. Maar door het te verzwijgen krijg ik soms zo'n soort van schuldgevoel.
Dus weet je, je bent zeker niet de enige die dat probleempje heeft.

Mrl*s

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Mrl*s » 30 okt 2009 19:03

Ik sluit me er bij aan. Ben bi maar eigenlijk niemand weet dat.
Zelf weet ik het ook nog niet zo lang. Soms ben ik echt heel zeker dat ik het toch maar eens moet vertellen... maar soms twijfel ik ook, dat komt ook heel erg omdat ik geen idee heb van hoe er gereageerd gaat worden. Ik denk dat mijn vrienden het niet erg zullen vinden.. maar mijn ouders en familie?

seaking8
New user
New user
Berichten: 39
Lid geworden op: 10 jun 2008 18:01
Geslacht: Vrouw
Locatie: Kortrijk (kot)

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door seaking8 » 09 nov 2009 20:54

Ik ken het gevoel. De laatste tijd loop ik ook constant met het gevoel rond dat ik mij moet gaan outen, maar als men vraagt of ik al een vriend heb of zoiets, klap ik dicht en durf ik niet meer. Achteraf heb ik daar dan soms spijt van. 'k ben lik bang dat ik de mensen aan wie ik het vertel, ga verliezen of dat ze anders gaan doen tegen mij, misschien een beetje onterecht, maar toch. Eenmaal dat het verteld is kan je niet meer terug é. Dus zoals je ziet, ben je niet alleen. :D
Staar je niet blind op een gesloten deur,
maar kijk om je heen naar een deur die wel open gaat.

Riene

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Riene » 17 nov 2009 14:34

Ik speel bij een vrouwenvoetbalploeg. Uiteraard douchen we na de trainingen en matchen samen. Onze ploeg bestaat voornamelijk uit heteroseksuele meisjes. De enkele lesbische meisjes die er zijn, vonden het ook heel moeilijk te vertellen dat ze lesbisch zijn, juist OMDAT we samen douchen en er de schrik is dat de hetero meisjes gaan denken dat je op hun staat te geilen in de douche.

Hoe dan ook, telkens tot grote verbazing van het lesbische meisje dat zich dan toch out, heeft niemand er een probleem mee.

Alleen maar om even aan te halen de tijden tegenwoordig gelukkig op de meeste plaatsen enorm veranderd zijn en (vooral) de jongere generatie niet meer zo afstandelijk is t.o.v. holebi's. Héél vaak is onze schrik onterecht. En vrienden die je niet aanvaarden zoals je bent, ben je uiteindelijk toch liever kwijt dan rijk?

WilliamZ
New user
New user
Berichten: 73
Lid geworden op: 13 okt 2009 20:18
Geslacht: Man
Locatie: Rond Leuven
Contacteer:

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door WilliamZ » 20 nov 2009 23:09

Ey,

Eindelijk nog eens de tijd gevonden om op de site te kunnen komen. Niet echt evident wanneer de laptop meestal in de living staan en je vader informaticus is (dus geschiendenis wisse helpt ni echt veel vrees ik, ik hoop allesinds van wel).

Ik heb tegenwoordig al zo vaak op punt gestaan om het te zeggen tegen iemand. Maar ja, die reactie! En sinds deze week is het er niet echt makkelijker op geworden.

Een kennis van onze vriendengroep heeft zich geout. Iedereen was redelijk positief en was blij dat hij het vertelde. Tot de vriendengroep weg ging en we al stappend naar huis nog wat over de outing napraten. Toen kwamen reacties die ik liever niet hoorde. Reacties als: "dacht wel dat dat er ene was voor de pot!", "de choco". Het was niet echt razend negatief maar voor mij ook niet echt positief.
kweet eig ni echt wa voor iets da nu juist is. Bedoelen ze nu dat ze die persoon echt nimeer moeten hebben of is dat de normale taal van de moderne hetero.

Ik heb nu echt wel schrik dat wanneer ik het hun vertel, ze in mijn gezicht ook positief gaan reageren en achter mijne rug mij zitte zwart te maken.

Doeme he, life sucks echt op dit moment! Da houd mij echt wakker!
Ik ben homo en ik ben er super content mee ook! Meer zelf, ben er fier op!

Gistere zag ik twee oude heren op een bankje zitten, ik beseft dat ik later ook zo zal leven waarschijnlijk. Kvind da wel ma een rare gedacht, twee opa's

In inder geval merci vo de reacties iedereen,
ben blij dak mijn verhaal heb vertel op het forum.. het gaf me een opgelucht gevoel!

William
xx

Gast

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Gast » 24 nov 2009 00:04

Zoals iemand al eerder zij, vrienden die het niet accepteren ben je uiteindelijk liever kwijt dan rijk. Bij vriendschap gaat het er toch om dat je iemand mag en accepteerd om wie die persoon is, ook geaardheid is daar een onderdeel van.
Toen ik het vertelde aan mijn vriendinnen moesten ze even wennen omdat ze het niet verwacht hadden. Negatieve reacties heb ik eigenlijk niet gehad. Ik ben er ook heel open over, heb geen zin om mezelf anders voor te doen dan dat ik ben. Als ik nieuwe mensen leer kennen vertel ik het ook vrij snel en maak er vooral geen issue van, dat voorkomt dat je het later alsnog moet gaan vertellen. Hoe langer je het uitstelt hoe lastiger denk ik.
XXX

WilliamZ
New user
New user
Berichten: 73
Lid geworden op: 13 okt 2009 20:18
Geslacht: Man
Locatie: Rond Leuven
Contacteer:

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door WilliamZ » 28 dec 2009 19:32

Voor diegene die het interesseert... Heb ondertss de moed gevonden om het aan een paar mensen te vertellen. Op eentje na allemaal positieve reacties.. Hopen dat het zo positief blijft doorgaan :D

twijfelaar1987
Forum addict
Forum addict
Berichten: 2758
Lid geworden op: 01 dec 2009 10:48
Geslacht: Vrouw
Locatie: Brugge
Contacteer:

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door twijfelaar1987 » 28 dec 2009 19:56

WilliamZ schreef:Voor diegene die het interesseert... Heb ondertss de moed gevonden om het aan een paar mensen te vertellen. Op eentje na allemaal positieve reacties.. Hopen dat het zo positief blijft doorgaan :D
Super van je! Echt, dit is het beste wat je kon doen!
En goed van het hier te posten, zo kunnen andere mensen er moed uit halen.

x
Springbal schreef: Darwin for Premier!
Twijfelaar for Vice Premier!
I can't help it, I like to party, it's genetic, It's electrifying
Wind me up and watch me go, where she stops nobody knows

Mega_Timmy
New user
New user
Berichten: 62
Lid geworden op: 25 dec 2009 03:59
Geslacht: Man
Locatie: omgeving mechelen

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Mega_Timmy » 29 dec 2009 01:19

Tja, maar het is absoluut niet gemakkelijk om je zomaar te outen

Als ik naar jongens kijk in de klas/bus/cafetaria/..., dan denken die gasten dat ik kijk naar het meisje naast hen...
maar als ik hen vertel dat ik homo ben, ja, dan zijn mijn mannelijke klasgenoten er toch niet zo van overtuigd dat ik kijk naar de stoeipoezen van de klas...
Alle dromen zijn bedrog, maar als je wakker wordt naast mij dan droom je nog :p

WilliamZ
New user
New user
Berichten: 73
Lid geworden op: 13 okt 2009 20:18
Geslacht: Man
Locatie: Rond Leuven
Contacteer:

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door WilliamZ » 29 dec 2009 15:18

Mega_Timmy schreef:Tja, maar het is absoluut niet gemakkelijk om je zomaar te outen
.
Daar geef ik je 100% gelijk in! Ik heb het nu tegen een aantal mensen verteld en dan nog moet ik steeds opnieuw al mijn moed bij elkaar rapen. Steeds opnieuw wordt ik zenuwachtig. Ik denk dat dit nog wel een tijdje zal doorgaan. Mss komt er toch een bepaald moment in mijn leven wnr ik het zonder die schrik kan vertellen... Ik hoop het allesinds!

Mega_Timmy
New user
New user
Berichten: 62
Lid geworden op: 25 dec 2009 03:59
Geslacht: Man
Locatie: omgeving mechelen

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Mega_Timmy » 29 dec 2009 23:40

WilliamZ schreef:
Mega_Timmy schreef:Tja, maar het is absoluut niet gemakkelijk om je zomaar te outen
.
Daar geef ik je 100% gelijk in! Ik heb het nu tegen een aantal mensen verteld en dan nog moet ik steeds opnieuw al mijn moed bij elkaar rapen. Steeds opnieuw wordt ik zenuwachtig. Ik denk dat dit nog wel een tijdje zal doorgaan. Mss komt er toch een bepaald moment in mijn leven wnr ik het zonder die schrik kan vertellen... Ik hoop het allesinds!
ik hoop het ook voor jou dat dat moment er komt..., voor mij moet de outing nog gebeuren..., en dat zal waarschijnlijk nog even duren vooraleer de moed er is
Alle dromen zijn bedrog, maar als je wakker wordt naast mij dan droom je nog :p

The_ Future
Experienced user
Experienced user
Berichten: 728
Lid geworden op: 11 dec 2009 21:22
Geslacht: Man
Locatie: Ergens in West-Vlaanderen

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door The_ Future » 30 dec 2009 00:01

Mega_Timmy schreef:
WilliamZ schreef:
Mega_Timmy schreef:Tja, maar het is absoluut niet gemakkelijk om je zomaar te outen
.
Daar geef ik je 100% gelijk in! Ik heb het nu tegen een aantal mensen verteld en dan nog moet ik steeds opnieuw al mijn moed bij elkaar rapen. Steeds opnieuw wordt ik zenuwachtig. Ik denk dat dit nog wel een tijdje zal doorgaan. Mss komt er toch een bepaald moment in mijn leven wnr ik het zonder die schrik kan vertellen... Ik hoop het allesinds!
ik hoop het ook voor jou dat dat moment er komt..., voor mij moet de outing nog gebeuren..., en dat zal waarschijnlijk nog even duren vooraleer de moed er is

Je moet soms ook maar denken, waar tijd is, is raad.

Ik zit dan soms ook nog met dat gevoel, wanneer moet ik me nu soms outen, tegen 1 bepaalde persoon of meerdere.

Maar ooit komt dan het wel het moment, van ja nu heb ik de klik gevonden.
Je moet dan ook maar denken van wat de andere denken, dat trek ik mij niet aan. Zolang je maar gelukkig bent, dat is ook altijd wel een belangrijk stuk in je leven.
En als het echte vrienden zijn, dan laten ze je zeker niet in de steek.
Dus op dat vlak ook Good Luck. :)

WilliamZ
New user
New user
Berichten: 73
Lid geworden op: 13 okt 2009 20:18
Geslacht: Man
Locatie: Rond Leuven
Contacteer:

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door WilliamZ » 30 dec 2009 00:59

The_ Future schreef: Zolang je maar gelukkig bent, dat is ook altijd wel een belangrijk stuk in je leven.
Das waar. Het is mss vreemd om te zeggen maar van mijn 13 tot mijn 17 ben ik eigenlijk heel gelukkig geweest zonder mij te outen. Mss probeerde ik het wat te onderdrukke :-? maar ik was gelukkig. Dus ik heb geen spijt dat ik me niet sneller heb geout.
Enkel vanaf mijn 18de werd ik het liegen beu, ma echt kots beu! En wou ik het gwn zeggen! Of ze nu + of - reageerde. Ik wou nimeer liegen!

En vanaf dan ben ik ook mij langzaamaan beginne te outen. Niet dat het makkelijk was, de moed was soms ver te zoeken maar het feit dat ik het wou heeft me wel geholpe...

Dus als je gelukkig bent en je wilt je niet perse outen! Geen erg! Zit er echt niet mee in! Als je je wilt outen dan is het nog juist een kwestie van moed... Maar dan zijn wij er :wink:

The_ Future
Experienced user
Experienced user
Berichten: 728
Lid geworden op: 11 dec 2009 21:22
Geslacht: Man
Locatie: Ergens in West-Vlaanderen

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door The_ Future » 30 dec 2009 12:05

Dus als je gelukkig bent en je wilt je niet perse outen! Geen erg! Zit er echt niet mee in! Als je je wilt outen dan is het nog juist een kwestie van moed... Maar dan zijn wij er :wink:[/quote]

Ja dat is een feit!

Ik zie wel wat 2010 brengt, en dan wordt het misschien ook allemaal stukken gemakkelijker.
Naar de zoektocht.

Dus voor jou ook nogmaals Good Luck in 2010! En misschien vind je dan ook wel het juiste naar waar je opzoek bent. Daar dienen ook deze Forums voor, om andere te helpen. Hoewel het is soms wel stukken makkelijker om het neer te typen, of het te zeggen.
Dus ik denk ook altijd bij mijzelf, zolang je maar positief blijft. Dan komt ooit wel het moment, waar je lang op gewacht hebt? Het is gewoon een kwestie van geduld en misschien ook wel wat tijd!

En dat is soms ook wel het vervelenste aan de zaak.

Je moet dan maar denken, dat wordt misschien wel het jaar van de bevestiging, en uitdagingen.
Een nieuw jaar altijd een nieuwe start en begin.

GREETZ.

Mega_Timmy
New user
New user
Berichten: 62
Lid geworden op: 25 dec 2009 03:59
Geslacht: Man
Locatie: omgeving mechelen

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Mega_Timmy » 03 jan 2010 01:40

ik heb me voorgenomen om in 2010 eens mezelf te zijn en mijn eerste mannelijk vriendje te mogen ontmoeten...

ik hoop dat deze voornemens toch echt uitkomen, een vriendje moet ik nog zoeken (misschien komt er wel eentje uit de hemel gevallen) en dan kan ik misschien eens leren wat me echt gelukkig maakt.
Alle dromen zijn bedrog, maar als je wakker wordt naast mij dan droom je nog :p

Starlet
New user
New user
Berichten: 31
Lid geworden op: 21 dec 2009 11:51
Geslacht: Vrouw
Locatie: Antwerpen

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door Starlet » 05 jan 2010 22:00

Riene schreef:Ik speel bij een vrouwenvoetbalploeg. Uiteraard douchen we na de trainingen en matchen samen. Onze ploeg bestaat voornamelijk uit heteroseksuele meisjes. De enkele lesbische meisjes die er zijn, vonden het ook heel moeilijk te vertellen dat ze lesbisch zijn, juist OMDAT we samen douchen en er de schrik is dat de hetero meisjes gaan denken dat je op hun staat te geilen in de douche.
Hier net hetzelfde. Ik voetbal ook in een vrouwenploeg. Tot hiertoe nog niet gezegd dat ik eigenlijk een vriendin heb... Maar ik denk wel dat het binnenkort (na de winterstop) duidelijk zal zijn. Ik verwacht niet echt negatieve reacties, maar het is toch een beetje eng...

OT:
Riene schreef:Alleen maar om even aan te halen de tijden tegenwoordig gelukkig op de meeste plaatsen enorm veranderd zijn en (vooral) de jongere generatie niet meer zo afstandelijk is t.o.v. holebi's. Héél vaak is onze schrik onterecht. En vrienden die je niet aanvaarden zoals je bent, ben je uiteindelijk toch liever kwijt dan rijk?
Dat klopt denk ik ook wel. Misschien dat je ouders je thuis niet echt aanvaarden zoals je bent. En dat is heel hard om mee te maken. Maar je moet denken aan jezelf en je eigen leven. Je moet zorgen dat je gelukkig bent. Je bent nog jong nu. Maar toch zou ik proberen om je eigen leven op te bouwen en dat is doen wat je zelf wilt.
Als je thuis niets wilt vertellen, doe je dat niet. Maar probeer dan ondertussen ook van het (homo)leven te genieten.

In ieder geval heel veel succes!
Maybe I would have been something you would be good at.

L_iiesa

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door L_iiesa » 24 jan 2010 20:17

Hey,,

Ik ben bijna 3maand samen met een meisje :)
We zijn heel gelukkig enzo en hopen dat het nog lang gaat duren ...
Maar in het bijzijn van anderen doen we alsof er niets aan de hand.
Dat is niet gemakkelijk natuurlijk want sommige merken dat er wel iets is :d
maar hun vertellen dat we samen zijn durven niet zo goed
Alleen uit angst onze vrienden te verliezen,
ze zouden het misschien niet aanvaarden en ons ontwijken
of allerlei opmerkingen maken waardoor de onze relatie kapot gaat

Zo zie je maar dat je zelfs aan je echte vrienden kan twijfelen
Binnekort komt e toch een moment waarop we het zouden moeten vertellen natuurlijk
hopelijk komt er dan ook een goede reactie :)

groetjes L.
(L_iiesa@live.be)

NutAssBitch
Experienced user
Experienced user
Berichten: 753
Lid geworden op: 02 apr 2007 17:17
Locatie: Antwerpen

Re: Mijn verhaal: Schrik om te verliezen....

Bericht door NutAssBitch » 25 jan 2010 00:33

L_iiesa schreef:Hey,,

Ik ben bijna 3maand samen met een meisje :)
We zijn heel gelukkig enzo en hopen dat het nog lang gaat duren ...
Maar in het bijzijn van anderen doen we alsof er niets aan de hand.
Dat is niet gemakkelijk natuurlijk want sommige merken dat er wel iets is :d
maar hun vertellen dat we samen zijn durven niet zo goed
Alleen uit angst onze vrienden te verliezen,
ze zouden het misschien niet aanvaarden en ons ontwijken
of allerlei opmerkingen maken waardoor de onze relatie kapot gaat

Zo zie je maar dat je zelfs aan je echte vrienden kan twijfelen
Binnekort komt e toch een moment waarop we het zouden moeten vertellen natuurlijk
hopelijk komt er dan ook een goede reactie :)

groetjes L.
(L_iiesa@live.be)

hmm....hier heb ik mijn bedenkingen bij...

Ik ben er zeker van dat ze het wel zullen aanvaarden...echt wel...ik heb van mijn meest conservatief christelijke vrienden zelfs geen negatieve reactie gehad...dus go for it, want als ik een vriend was van jou, zou ik het je naderhand misschien wel een beetje kwalijk nemen dat je het hebt verzwegen....zoiets verzwijg je niet voor echte vrienden want dat geeft blijk van wantrouwen en onzekerheid over de vriendschap.....
denk er aub toch eens over na om het toch te vertellen

xxx
Kent u dat gevoel? Je wil niet naar buiten, maar je haar zit zo goed!

I've got a nice body, it's in my trunk!

* joy feeds life *

Gesloten