hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Salomon

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door Salomon » 03 nov 2011 09:39

Zoom schreef:Ik heb vandaag al mijn moed bijeen geraapt en het voor de eerste keer verteld tegen een goeie vriendin. Het eerste wat ze zei was 'Woow', maar daarna was ze echt positief. Ze vond het moedig dat ik het durfde te vertellen en ze had wel door dat ik de afgelopen weken niet 100% mezelf was. Een echt bevrijdend gevoel!
:greenthing:

Kletmarjet
Experienced user
Experienced user
Berichten: 318
Lid geworden op: 27 sep 2009 23:35
Geslacht: Man
Locatie: Erpe-Mere

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door Kletmarjet » 03 nov 2011 23:37

Hoja, ondertussen is het al 4 jaar geleden dat ik mij voor de eerste keer geout heb.

De reactie bij de meeste van mijn vrienden is vergelijkbaar. Eerst waren ze verbaasd maar achteraf reageerden ze zo goed als allemaal heel positief en maken ze totaal geen probleem van mijn geaardheid. Geweldige vrienden toch? :lol:

1 iemand deed er in het begin vrij lastig van. De broer van een ex-lief van mij (een meisje, ooit heb ik met haar een relatie gehad van enkele maanden in de periode dat ik serieus twijfelde over mijzelf...). Hij kon niet goed verstaan dat ik homo ben en deed een hele tijd lastig tegenover mij. Na enkele maanden is hij zich (onder lichte druk van andere vrienden :lol: ) komen excuseren en deed hij weer normaal tegen mij.

Mijn ma reageerde niet zo verbaasd, ik denk dat zij eerder al vermoedens had. In het begin kon ze het vrij moeilijk aanvaarden maar dit is verbeterd. Mijn vader heeft er nooit echt problemen om gemaakt.

Mijn broers accepteren het beiden ook zonder problemen. We gaan nog altijd elk weekend net als vroeger tezamen gaan supporteren voor onze favoriete voetbalclub, gaan tezamen uit,...
When all is said and done, the weather and love are the two elements about which one can never be sure.

CFBarton
New user
New user
Berichten: 46
Lid geworden op: 14 okt 2011 20:21
Geslacht: Man

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door CFBarton » 13 nov 2011 14:19

Als ik nu terugdenk aan de momenten waarop ik me voor de eerste keer outte, ben ik enerzijds blij dat ik het gedaan heb, omdat ik nu geweldig om kan met mezelf en m'n gevoelens. Anderzijds denk ik toch dat ik mezelf behoorlijk wat pijn en isolatie had kunnen besparen als ik misschien een jaartje of twee had gewacht (aangezien ik ook maar 13 was op dat moment).

M'n ouders reageerden over het algemeen wel positief, aangezien ze me ook altijd opgevoed hadden met de gedachte om iedereen te accepteren voor wie hij/zij is, zolang de vrijheid van iemand maar niet wordt beperkt. Ze reageerden positief, maar waren toch ongerust, en drukten me op het hart dat ik nog jong was en me best niet in een vakje plaatste tot ik echt zeker was. Ze raadden me aan om nog te wachten met het tegen anderen te zeggen. 'Riiiiight...' dacht ik. 'Als ik nu me nu al ga beginnen verstoppen, en bang moet wezen of mensen dingen gaan beginnen merken aan me, dan ben ik er liever nu al vanaf.

De week erna kwam ik uit de kast tegen 4 maten op school. Ze reageerden behoorlijk neutraal, eigenlijk en zeiden gewoon dat ze er me niet per se anders om gingen bekijken. Een paar maanden later wist m'n hele klas het (hoe dat zo gekomen is, is op dit moment een beetje wazig in m'n geheugen :P ). De meesten bleven toch wat afstand houden, en ik bleef me vasthouden aan m'n zeldzame vrienden, en er waren er uiteraard wel een paar die grappig dachten te zijn en zo ieder keer probeerden me neer te halen voor de rest van de groep, alleen om geweldig te mislukken (Frankly, I didn't give a ****). In de laatste twee jaren van het middelbaar wist de hele school natuurlijk van de enige homo die zich ooit ge-out had op desbetreffende school. Niemand kraaide ernaar: ik leek een gewone jongen, niet opvallend mannelijk, niet geweldig vrouwelijk, en ging gewoon op in de meute.

Het was eigenlijk pas later dat de rest van m'n familie het wist, en aangezien die eigenlijk allemaal zo openminded zijn als m'n ouders, reageerden die allemaal heel neutraal. Niet positief en ook niet negatief, omdat ze toch vinden dat je geaardheid iets compleet normaal is en dat het niet is van wie je houdt, dat bepaalt wie je bent.

Ik snap dat het niet bij iedereen zo gemakkelijk gaat/kan gaan als bij mezelf, en ik heb in de tijd heel veel verhalen zoals deze gelezen toen ik nog wat in de knoop lag met mezelf. De enige raad die ik over het algemeen kan geven -je moet het natuurlijk voor jezelf uitmaken- is om in je omgeving open te zijn met wat je dwarszit, want als je vindt dat je in hun bijzijn niet gelukkig bent, dan is het zelden zo dat je gelukkig kunt zijn met jezelf.
- “Genius - the ability to produce fantastic amounts of equally fantastic bullshit that all makes perfect sense”. -

KoenFrem
New user
New user
Berichten: 8
Lid geworden op: 14 nov 2011 15:04
Geslacht: Man

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door KoenFrem » 14 nov 2011 17:23

Aan al wie dit leest, ik weet niet of je het ondertussen al gelukt is om je te outen, maar als je echt niet durft dan kunnen wij je misschien helpen. Wij maken het televisieprogramma 'uit de kast', en volgen daarvoor mensen die zich outen. In Nederland is er al een reeks gemaakt. Die afleveringen kan je bekijken op http://uitdekast.kro.nl/.
Het is niet evident om zo'n gevoelig thema op TV te brengen, maar de Nederlanders zijn daar volgens mij heel goed in geslaagd. Wij willen hetzelfde doen. En dat er nood is aan zo'n programma dat zal jij ook wel begrijpen. De meeste hetero's hebben geen idee hoe groot het taboe nog altijd is.
Als je mee zou doen, dan zullen wij je steunen en dan kan je mee het taboe aanpakken.
Je kan me bereiken op uitdekast@fremantlemedia.com.
Maar of je nu meedoet of niet, alleszins veel succes gewenst.

rebelrebel
New user
New user
Berichten: 10
Lid geworden op: 28 nov 2011 14:37
Geslacht: Vrouw
Locatie: Hasselt

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door rebelrebel » 29 nov 2011 11:46

Mijn beste vrienden hadden het niet zien aankomen, maar vinden er verder ook niets mis mee. Mijn beste vriendin is een complete mannenzot, haar beste vriend is homo en haar beste vriendin (ik) lesbisch. Voor de rest heb ik het altijd direct gezegd tegen m'n medestudenten. Natuurlijk heb je wel altijd van die jongens die je willen "bekeren" maar dat is toch alleen maar grappig.

Tot nu toe ben ik maar 1 keer nageroepen geweest omdat ik met m'n vriendin hand in hand liep. Ik had het er wel ergens wat moeilijk mee, niet omdat ik nageroepen werd, maar omdat ik het soms erg vind dat er zo'n kleinzielige mensen bestaan. Ook zat eens een groepje kakwijven naar ons te kijken alsof we van een andere plantee kwamen. Zo'n dingen moet je met een korreltje zout nemen en er een grappige draai aan geven!

Mijn ouders hebben ook super gereageerd, waren wel even in shock, maar zijn ondertussen gehegt aan m'n vriendin. Zelfs m'n oma van 82 vraagt constant naar haar. Als ik het in zijn geheel bekijk heb ik wel ontzettend veel geluk gehad met m'n coming out. Het enige jammere is dat ik bij m'n gewone vrienden mezelf niet meer thuis voel. Ze doen niet afkerend, maar ze zijn er ook niet naar geïnteresseerd; ze zullen niet eens vragen van "hé hoe gaat het met jullie?". En wat dat betreft voel ik me eerder een praatpaal dan een vriendin.


Ik heb nergens spijt van en besef dat ik veel geluk heb (gehad), als jij van plan bent om je echte geaardheid met anderen te delen, denk dan vooral aan je eigenwaarde, blijf jezelf en diegenen wat echt met je inzitten, zullen (mss na wat rare gesprekken) aan je zijde blijven staan!
Those who believe in telekinetics, raise my hand.

cosmic_girl
Regular user
Regular user
Berichten: 110
Lid geworden op: 28 dec 2011 23:40
Geslacht: Vrouw
Locatie: Wervik

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door cosmic_girl » 30 dec 2011 13:06

k heb het onlangs verteld aan mijn beste vriendin, en die reageerde er heel goe op, veel beter dan ik had verwacht, ze stelde zelfs voor dat ze es wou meekomen naar een holebicafé.. nu of ze dat uiteindelijk ook zal doen, dat weet ik nog ni zeker.. we zien wel..
ik zou het graag aan mijn andere beste vriendin ook vertellen, en hun lieven.. en denk dat ik dat miss morgen wel doe, tijdens oudejaar, miss es vermelden dat er als er volgend jaar nog iemand meer aan tafel zit, het miss wel nog een meisje zou kunnen zijn (tegen mijn oudste zus zal ik het ook zo es zeggen denk ik, dat ze eerder een schoonzus bij zal hebben, dan nog een schoonbroer ;))
Graduated Fool.. that is what I am

malu
Regular user
Regular user
Berichten: 155
Lid geworden op: 21 nov 2010 21:06
Geslacht: Vrouw

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door malu » 20 jan 2012 22:17

Bij mij is het ondertussen zo'n vijf jaar geleden dat ik het thuis verteld heb. Mama en papa vonden het best, zolang ik maar gelukkig ben. Mijn broer daarentegen... Hij heeft het niet aanvaard en zal dat ook nooit doen. Ik weet nu al zeker dat als ik ooit alleen woon, hij nooit bij mij op bezoek zal komen. En dat vind ik wel jammer en doet ook best een beetje pijn.
Travel is the only thing you buy, that makes you richer.

FlorianS
New user
New user
Berichten: 12
Lid geworden op: 11 aug 2011 22:19
Geslacht: Man
Locatie: Brecht

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door FlorianS » 03 feb 2012 21:29

Ik heb van niemand vervelende reacties gekregen tot nu toe :) kheb echt geluk met m'n vrienden! M'n mama reageerde er best grappig op. Ze begon gewoon direct over soa's te praten :lol: achja...
'Death in cadence, striking a tomb with his heel...'

alainvandam
New user
New user
Berichten: 1
Lid geworden op: 24 jan 2012 16:37
Geslacht: Man

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door alainvandam » 18 feb 2012 03:21

Ik heb het ongeveer twee weken geleden gezegd tegen goeie vrienden waarmee ik op weekend was. In totaal zo'n 25 man, waarvan ik het tegen 10 man ongeveer rechtstreeks heb gezegd.Zoals ik reeds verwacht had, hebben zij er helemaal geen problemen mee, maar toch bleef het moeilijk om het te zeggen en om het erover te hebben met hen.
De dag erna heb ik via sms aan mijn ouders gemeld dat ze op mijn kamer een brief moesten vinden met de uitleg erin. Mijn mama sms'te erin terug dat ze het niet erg vonden, maar toen ik terug thuis kwam zag ik toch dat er het wat onwennig vonden. Enigzins te begrijpen, dacht ik in mezelf. Eigenlijk is er sindsdien niet veel meer over gesproken, al zag ik wel in het begin dat mijn vader het er wat moeilijk mee had om 'gewoon' tegen mij te doen. Ik zag wel dat hij probeerde 'normaal' te doen, maar het ging hem niet goed af. Ik voelde dat hij zich wat forceerde. Mijn moeder zei eerst "dat ik het mezelf moeilijk maak, maar dat ze er het beste van gingen maken." (alsof je geaardheid een keuze is, dit had ik nochthans duidelijk genoeg gemaakt in de brief die ik hag geschreven :-? ). Ik heb hier niet op gereageerd omdat ik in eerste instantie niet wist hoe het te interpreteren.
Na die eerste dag hebben we het er eigenlijk niet meer over gehad, maar dat vond ik goed om het te laten bezinken bij hen en het een plaats te geven. Na een tijd zouden ze het wel gewoon worden (en ikzelf ook, toch iets wat ik wat onderschat heb, dat het op mezelf ook impact zou hebben. Je moet het toch wat gewoon worden dat iemand anders het weet).
Een week geleden zei mijn pa dan, toen we onder ons waren, (opnieuw) dat ik niet de gemakkelijkste keuze had gemaakt. En hij vroeg zich af hoe ik zo zeker kon zijn, als ik nooit eens een relatie met een meisje heb gehad (wat ook al een tegenstrijdigheid is, aangezien het feit dat ik homo ben wil zeggen dat ik niets met meisjes te doen heb). Maar op het einde van het gesprek leek hij wel te beseffen dat het is wat het is. Met betraande ogen zei hij dat ik "mijn best moest doen, want dat ik het niet gemakkelijk zal hebben".
Ietwat overdreven vind ik dat, maar ik apprecieer het wel dat hij met mij inzit.

Bij mijn vrienden hoop ik vooral dat het stelselmatig wat wordt doorverteld aan de rest van mijn kameraden, zodat ik het zo weinig mogelijk elf moet zeggen, want daar blijf ik het voor mezelf nog steeds niet gemakkelijk mee hebben. Ik heb me in ieder geval voor de eerste keer heel wat moed moeten indrinken. Hopelijk betert dit mettertijd.
En voor mezelf wordt het nu eindelijk tijd om een vriendje te zoeken. Ik heb altijd voor mezelf gevonden dat ik geen vriend kan zoeken voordat ik uit ben tegen mijn vrienden en ouders. Dus nu voel ik me er klaar voor en kan ik eindelijk aan een zoektocht beginnen. Heel blij dat ik er vanaf ben nu, want de behoefte om het te vertellen kwam ineens op, tijdens een van de meest stressvolle periodes van het jaar, namelijk de examens. Nooit zoveel stress op 1 hoop gevoeld. Ik heb echt een paar keer vrij diep gezeten, tranen wenen met tuiten, alleen in mijn bed... Tot het moment dat ik besliste dat ik het ging zeggen.

Aan iedereen die het er moeilijk mee heeft om het te vertellen, alvast deze raad. Stel in jezelf een planning op en overloop deze honderden kerern in jezelf, totdat je weet dat je 100 % zeker bent dat het zo zal moeten lopen en niet anders. Bij mij heeft de film van die planning twee weken lang door mijn hoofd gespeeld, en uiteindelijk is ze ook uitgevoerd en ik ben er blij om. Het bestaat erin exact te plannen wat je voor, tijdens, en na je coming out doet, zonder er een milimeter van af te wijken. Dan lukt het zeker.

Alvast veel succes en moed aan anderen!! Als je raad wil of wil praten stuur gerust een pb.

Neska
New user
New user
Berichten: 95
Lid geworden op: 08 dec 2011 17:10
Geslacht: Vrouw
Locatie: West-Vlaanderen

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door Neska » 09 mar 2012 19:32

Mijn eerste coming-out was tegen mijn beste vrienden. Zij heeft er heel positief op gereageerd. Ze zei: "Het is nu niet dat je zegt dat je op meisjes valt, dat ik je plots anders ga bekijken, het is ook niet dat je daardoor veranderd, je blijft nog altijd dezelfde persoon". Ondanks dat ze er positief op gereageerd heeft, hebben we het er eigenlijk niet zoveel over gehad, wat ik eigenlijk wel een beetje jammer vond. Tijdens de examens heb ik het verteld tegen mijn lerares die lesbisch is omdat zij mij misschien beter kon helpen aangezien ze lesbisch is. Ze heeft gezegd dat als ik met problemen of vragen zat dat ik haar altijd mocht contacteren en dat heb ik dan ook gedaan. In het begin is alles nog zo nieuw en dan kan zo iemand best wel handig zijn. Ondertussen weten het er toch al redelijk veel dat ik op meisjes val. Mijn ouders weten het nog niet, en zou ook niet weten hoe ik hen dit zou moeten vertellen.
Heeft iemand ideetjes/tips?

DifferentHeart

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door DifferentHeart » 10 mar 2012 09:13

ik heb me al een tijdje geleden ge-out bij een aantal vrienden en kennissen, ik had bijna allemaal positieve reacties, één ervan had al vermoedens dat ik lesbisch was, een ander wou psychiater spelen omdat hij het moeilijk het moeilijk had met zijn homoseksualiteit en hij dacht dat ik het daar ook moeilijk mee had. slechts één vriend kon het in het begin niet geloven, maar nu heeft hij het aanvaard. onlangs vertelde ik het aan mijn moeder, en ze zei zulke dingen als: ' je bent niet lesbisch', 'je twijfelt gewoon' en 'je hebt gewoon even geen nood aan jongens' terwijl zij altijd had gezegd dat als ik ooit met een meisje naar huis zou komen, ze daar geen probleem van zou maken. Ik ben diep teleurgesteld door die reactie :cry: .

Cryol
New user
New user
Berichten: 15
Lid geworden op: 12 mar 2012 19:33
Geslacht: Man

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door Cryol » 12 mar 2012 22:23

Het is eigenlijk bijna een mirakel maar bij mij heeft werkelijk iedereen erop gereageerd alsof het niets is. Mijn familie maakt er niets van en mijn vrienden aanvaarden me allemaal zoals ik ben. Misschien komt dat ook omdat ik er zelf weinig van maak: ik zie mezelf eigenlijk niets eens als 'homo'. Ik ben gewoon wie ik ben en jah, 't zal een man zijn waar ik mee oud word.

'k vind het altijd jammer dat er nog steeds situaties zijn waarin slecht wordt gereageerd...

MilkChocolate
New user
New user
Berichten: 14
Lid geworden op: 13 apr 2012 22:39
Geslacht: Vrouw
Locatie: Putte

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door MilkChocolate » 14 apr 2012 12:12

Voor ik het wist had ik een vriendinnetje (Dit is uiteindelijk niet zo goed afgelopen) .. Het ging allemaal heel snel. We waren op reis met school (verschillende richtingen onder elkaar) en zo leer je dus ook anderen beter kennen. Hopeloos verliefd kwam ik thuis en nog voor ik echt eens deftig had kunnen nadenken hadden anderen het al aan mijn mama laten weten. Ze was boos, omdat ik niets had gezegt. Ik vroeg me de hele tijd af of het nu beter was dat ik een smsje had gezonden 'Hoi mams, ik ben lesbisch!'. Na dit alles even te laten bezinken reageerde ze echter wel positief (wat een enorme opluchting was) !

Enkele reageerde dus niet zo positief (zij die het 'grote' nieuws hadden laten weten 'Uw dochter doet domme dingen en gaat hier spijt van krijgen') maar de meesten waren supergoed .. ze steunde me en ookal hadden ze dit niet gedacht probeerden ze echt om me te begrijpen.

Mensen (vrienden of anderen) zullen me niet naroepen. Ik zie er uit als een meisje-meisje, ik hou van rokjes dragen, ballerina's en heb lang haar .. Er zijn er zo wel meerdere maar (ik snap niet goed waarom) worden aanzien als lesbisch .. dan moet je vast een mannelijke vrouw zijn!
Even if there was a hurricane .. There will come a butterfly out of it !

JillK
Regular user
Regular user
Berichten: 227
Lid geworden op: 04 jan 2012 23:40
Geslacht: Vrouw
Locatie: Kempen

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door JillK » 14 apr 2012 14:09

MilkChocolate schreef:Voor ik het wist had ik een vriendinnetje (Dit is uiteindelijk niet zo goed afgelopen) .. Het ging allemaal heel snel. We waren op reis met school (verschillende richtingen onder elkaar) en zo leer je dus ook anderen beter kennen. Hopeloos verliefd kwam ik thuis en nog voor ik echt eens deftig had kunnen nadenken hadden anderen het al aan mijn mama laten weten. Ze was boos, omdat ik niets had gezegt. Ik vroeg me de hele tijd af of het nu beter was dat ik een smsje had gezonden 'Hoi mams, ik ben lesbisch!'. Na dit alles even te laten bezinken reageerde ze echter wel positief (wat een enorme opluchting was) !

Enkele reageerde dus niet zo positief (zij die het 'grote' nieuws hadden laten weten 'Uw dochter doet domme dingen en gaat hier spijt van krijgen') maar de meesten waren supergoed .. ze steunde me en ookal hadden ze dit niet gedacht probeerden ze echt om me te begrijpen.

Mensen (vrienden of anderen) zullen me niet naroepen. Ik zie er uit als een meisje-meisje, ik hou van rokjes dragen, ballerina's en heb lang haar .. Er zijn er zo wel meerdere maar (ik snap niet goed waarom) worden aanzien als lesbisch .. dan moet je vast een mannelijke vrouw zijn!

Jij had lang haar :D
Never stay in bed , unless you can make money in it.

-Het verleden intresseert me niet , ik ben benieuwd naar de toekomst want daar denk ik de rest van mijn leven door te brengen.

ikzoutniewete
Regular user
Regular user
Berichten: 156
Lid geworden op: 18 mar 2012 13:04
Geslacht: Man
Locatie: Limburg

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door ikzoutniewete » 14 apr 2012 17:12

gisteren nog 2 vrienden die wat aan het gissen waren. (weten ze iets of niet dat weet ik niet) en op een of andere manier hierover begonnen. een moment twijfel je van had ik het beter gezegd maar we waren met een groep van 8 en al de rest weet ook van niets en zo iets tegen iedereen gelijk zeggen is denk ik niet te doen. als er dan iemand slecht reageert of zo.
maar ieder die het tot nu weet reageerde wel goed, er zijn er zelfs die het beter aanvaard hebben dan dat ik het tot nu aanvaard of verwerkt heb van mezelf.

ik
life is short break the rules forgive quickly kiss slowly love truly laugh uncontrollably.

metalhead94
Experienced user
Experienced user
Berichten: 678
Lid geworden op: 21 jan 2011 20:44
Geslacht: Vrouw
Locatie: Berendrecht

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door metalhead94 » 19 apr 2012 11:22

mijn beste vriendin: en dan? wat is daar mis mee?
mijn ma: ge zijt wie ge zijt. ik wil alleen maar da ge gelukkig zijt, of da nu me een jonge of een meisje is
mijn pa: had tranen in zijn ogen, maar zei ongeveer hetzelfde als mijn ma.

klas: so be it. (aleja, die van vorig jaar toch. Ik heb nu iemand in mijn klas die daar precies wel wat problemen mee heeft mja das haar probleem eh, nie het mijne)
It doesn't do well to dwell on dreams if you forget to live.

Happiness can be found even in the darkest of times, if one only remembers to turn on the light.

wasurenai ano hi kanjita itami - I don't forget the pain I felt that day

cosmic_girl
Regular user
Regular user
Berichten: 110
Lid geworden op: 28 dec 2011 23:40
Geslacht: Vrouw
Locatie: Wervik

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door cosmic_girl » 13 mei 2012 09:38

Mijn vrienden reageren er veel beter op dan mijn ouders.. nu ja, die naderen dan ook de 70 .. mss ligt het daaraan.. maar ze hebben het er moeilijk mee, mijn ma nog meer dan mijn pa.. alhoewel hij het ook moeilijk wilt/kan vertellen aan iemand anders.. gisteren ook nog .. waren ze bezig over schoonzoons, (ik ben dus de derde van 3 meisjes, en de enige die nog alleen is) we zaten op een klein familiefeestje.. en ze waren daarover bezig.. mijn zussen weten nochtans da ik lesbisch ben , maar de schoonzus en schoonbroer van mijn zus niet.. en ipv da mijn pa dan zegt, ja nee ze is ni op zoek naar een man (want k heb al gezegd da ik het ni erg vind als hij het tg iemand vertelt; vooral als het zo goe als familie is, en we ni in een supergrote groep zitten) zegt hij van ja, die derde schoonzoon zal mss ook geen gemakkelijke zijn.. nu ja, ik durfde der wel op repliceren en zeggen da ik liever voor een schoondochter zou zorgen.. maar omda ik weet da mijn ma er nog zo moeilijk mee heeft, heb ik da dan ook ni gezegd :confi: pffff, tis allemaal ni simpel hé.. ma we komen er wel, denk da mijn ma het pas helemaal gaat aanvaarden en beseffen, eens ik iemand ontmoet heb en ze ziet dat ik gelukkig ben met haar
Graduated Fool.. that is what I am

Angel
New user
New user
Berichten: 45
Lid geworden op: 03 jun 2012 00:44
Geslacht: Vrouw
Locatie: Antwerp

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door Angel » 03 jun 2012 02:00

In begin was men school wat geshockeerd (maar hoe zou je zelf zijn als je hoort dat een kind van amper 10 al verklaard lesbisch te zijn :P) en zeiden ze van 'hoe kan je dat nu al weten? je bent nog een kind, later zul je wel de jongen van je leven tegenkomen' en blablabla..
5 jaar geleden ging ik met men toenmalige vriendin naar een schoolfeest daar en verschoten ze toch wel weer een beetje dat die Kleine 10 jarige Angel later ook echt wel voor de vrouwen ging :P.
Maar opzich zelfs toen deden de klasgenoten er niet raar om. Wel een paar die het niet woude geloven, en enkele die me wel eens scheef bekeken. Maar dat deerde me niet :)

In het middelbaar heb ik ook nooit de moeite gedaan het te verzwijgen. Er deden een paar mensen belachelijk, maar over het algemeen heb ik dus tot nu toe nooit problemen gehad op school daarmee. Toen we er tijdens de les NCZ over bezig waren ofzo kreeg ik er respect voor omdat ik er zo voor uit kwam zonder schaamte of angst. Vond het wel grappig, een van de jongens ging eens verklaren waarom hij problemen had met homos maar niets had tegen lesbische.. (gezegt door een jongen he: ) "wel, ne naakte man, jakkes daar wil ik ni aan denken, en 2 mannen het dan met elkaar zouden doen, yuk dat wil ik me dus niet voorstellen. Maar bij lesbische mensen, 1 vrouw is goed, dan is 2 vrouwen bij een toch alleen maar beter zeker" :P

Buiten schoolse vrienden en kennissen vatten het ook allemaal goed op, niemand van men vrienden of kennissen doen er moeilijk om. Al doen sommige vreemde op straat wel belachelijk.
Vorige keer toen het prachtig weer was gingen we wandelen met de hondjes. Ik en men vriendin liepen hand in hand. Kwamen daar paar marrokanen aan (voor de duidelijkheid, ik ben NIET racistisch) die echt belachelijk deden. Een van de honden (een rottweiler van zus) begon zich beschermend op te stellen voor mij en men vriendin.. kwamen die marrokanen nog dichter en ze begonnen ook boertiger te doen, plots probeert mijn eigen hond aan te vallen (een Tibetaanse mastiff). Waren ze dan bezig dat lesbische mense me honde gevaarlijk zijn en da we allemaal gestuurd zijn door de duivel en blablabla..
Echt belachelijke mensen.
Of ik heb zo ook een sukkel achter me lopen, die wil dat ik met hem ga, hij weet dat ik niet echt zo voor de manne ben, dan zit meneer bezig 'je weet niet wat je mist, ik zal u eens laten voelen hoe goed de liefde bedrijven met een man wel kan zijn' maar echt op zo een dreigende manier precies.. Echt een creepy gastje.

En familie.. Mijn mama heeft mij er eerst voor buitengesmeten, ondertussen heeft ze zich er bij neergelegd. Half zus had niet anders verwacht, en zus was er wel eve van geschrokken maar die heeft er nooit problemen mee gehad.

klainester
New user
New user
Berichten: 46
Lid geworden op: 06 jun 2012 15:59
Geslacht: Vrouw

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door klainester » 07 jun 2012 12:03

Ik heb het nog maar tegen 1 vriendin gezegd. Ze reageerde heel goed, heel normaal, hoewel ze het niet had verwacht en dus een beetje met haar mond vol tanden stond :D (En ik die dacht dat het vrij obvious was...)

Soms kan ik echt niet wachten om het te vertellen tegen mijn vriendinnen. Ik wil dat pas doen als ik iets zekerder ben over alles, of wanneer ik daadwerkelijk een vriendin zou hebben. Het zou me al héél erg verbazen als mijn vriendinnen slecht zouden reageren, eigenlijk zie ik dat zelfs niet gebeuren.
Maar in ieder geval, als het zover is, wil ik het gewoon van de daken schreeuwen. En ga ik sowieso alles doen waar ik me bij andere mensen aan erger: lekker 'plakkerig' zijn, kussen waar andere mensen bijstaan,...
(Dit is de relatie-gedepriveerde in mezelf die spreekt. 19 jaar lang single zijn doet niet goed voor mij. :roflmao: )
Love is Love, man.

Potmonster94
New user
New user
Berichten: 5
Lid geworden op: 18 mar 2012 13:44
Geslacht: Vrouw

Re: hoe reageerde je omgeving, vrienden?

Bericht door Potmonster94 » 07 jun 2012 20:44

men vrienden weten het al 2 jaar dat ik zo ben en men ouders nu net maar ze beschouwen het als een ziekte -.- ze zijn niet kwaad maar ook is het neit acceptable voor hen.. x

Gesloten