Hoe moet dit alles verder?

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Gesloten
JustMe_
Experienced user
Experienced user
Berichten: 595
Lid geworden op: 15 sep 2009 19:58
Geslacht: Vrouw
Locatie: Antwerpen

Hoe moet dit alles verder?

Bericht door JustMe_ » 15 sep 2009 20:17

Hoi allemaal, na lang twijfelen heb ik me hier uiteindelijk toch geregistreerd en hoop ook wat vaker online te zijn om mee op dit forum te kunnen kletsen. Ik zal jullie even mijn verhaal vertellen:
Zo'n jaar geleden leerde ik een leuk meisje kennen, we schoten eigenlijk meteen goed op maar ik had er wel een raar gevoel bij. Ik werd snel verlegen bij haar en wist dan niet wat te zeggen, terwijl ik eigenlijk erg spontaan ben en sociaal van karakter. Na een tijdje (zo rond november) had ik door dat het verliefdheid was, ik had het erg moelijk om het te aanvaarden. Ik probeerde ook alles om mezelf hetero te 'maken'. Ik leerde een jongen kennen en maakte mezelf wijs dat ik van hem hield, uiteindelijk heb ik zijn hart gebroken, iets wat ik mezelf nooit zal vergeven. Maar daarna heb ik wel een beslissing genomen: ik moest ervoor uitkomen dat ik niet alleen op jongens val. Zo ongeveer rond maart heb ik het toegegeven aan een erg goede vriendin van me, als zij niet zo goed had gereageerd was waarschijnlijk alles heel anders verlopen. Beetje bij beetje heb ik me ge-out, mijn ouders, mijn vrienden,... Nu nog weet niet iedereen er iets van, de helft van de klas denkt dat ik gewoon hetero ben. Rond mei heb ik dan uiteindelijk al mijn moed bijeen geraapt en alles verteld aan 'het' meisje. Ondertussen waren we erg close, we wisten dingen van elkaar die niemand anders wist, ook daarom wilde ik eerlijk zijn over mijn gevoelens. Al een geluk reageerde ze erg goed, en na een tijdje zei ze me ook dat er voor haar helemaal niets veranderd was.. Maar op een bepaalde dag, we gingen samen naar een pretpark gebeurde er zo iets raar. Ik kon plots mezelf zijn bij haar (want dit kon ik na al die maanden nog steeds niet), ik kon haar iets zeggen zonder er eerst over na te denken. Het was een zalige dag, en zeker toen ze mij later via sms vertelde dat ze ook gevoelens voor mij begon te krijgen. Dit was iets te vroeg gejuigd want na 2 dagen kwam ze me al zeggen dat het toch niets was. Ook daardoor werd ik weer verlegen en stil bij haar. Ik denk nog steeds dat ze het niet durfde toe te geven door het feit dat ze meer dan de helft van haar vriendinnen zou verliezen als ze most toegeven dat ze verliefd is op een meisje. Uiteindelijk gingen we gewoon verder als vrienden.
Nu, na dat ik haar 2 maanden niet heb gezien (ivm schoolvakantie) is mijn gevoel nog steeds niet weg, ik ben zelfs nóg verliefder. Maar ik spreek er niet meer over met haar, we zijn gewoon 'goede' vrienden. Maar het probleem is dat ik mezelf nog steeds geen houding weet te geven. Ik heb het gevoel alsof ik toneel speel, me anders voordoe dan ik echt ben, één dagje met haar is echt zo verschrikkelijk vermoeiend omdat je over ALLES moet nadenken.. en ik weet niet meer hoe het verder moet. Ik kan haar niet uit mijn hoofd zetten, écht niet. Iemand die weet wat te doen nu? xx
Let's meet somewhere with a pale blue sky and a warm summer breeze, a place where the leaves keep changing colour without falling down!

Genner
Experienced user
Experienced user
Berichten: 783
Lid geworden op: 01 okt 2007 16:50
Geslacht: Vrouw
Locatie: Waregem
Contacteer:

Re: Hoe moet dit alles verder?

Bericht door Genner » 15 sep 2009 21:35

Dat je na die 2 maanden het gevoel hebt nog verliefder te zijn, is heel normaal. Je ziet haar niet, maar denkt wel over haar na. Alleen word je bij dat denken niet meer geconfronteerd met de realiteit en sluipt er steeds meer fantasie in, waardoor je een ideaalbeeld creeërt. Dat is dus, zoals gezegd, wel normaal.

Ik snap wel dat het moeilijk is voor jou als je nog zo goed overeen komt. Het is misschien het beste dat je er niet meer met haar over spreekt, anders zou het de relatie die jullie nu hebben waarschijnlijk niet ten goede komen. Je kan het er natuurlijk wel eens over hebben als je het er echt heel moeilijk mee hebt.
Aangezien zij weet hoe je je voelt, denk ik niet dat je toneel speelt. Jij hebt immers nooit gezegd dat de gevoelens over zijn, dus ben je heel eerlijk. Dit klinkt nu waarschijnlijk heel cliché en op het moment onmogelijk, maar wat afstand nemen is echt het beste. Het is idd heel vermoeiend en energievergend om constant bij haar te zijn en bij alles op te passen.
Ik ga je niet aanraden om andere mensen in het holebimilieu te leren kennen om zo een ander meisje te leren kennen, daar staat je hoofd waarschijnlijk niet naar op dit moment. Probeer nu gewoon je te concentreren op school, je te amuseren met je andere vriendinnen en haar af en toe eens te zien, als je dat echt wilt.
Ik weet dat je nu denkt 'makkelijker gezegd dan gedaan', maar veel keuze heb je niet. Iig, been there, done that. En zo waarschijnlijk nog heel veel mensen op dit forum.

Ik wens je veel succes toe!
And since the roof fell in, I'll lean on what matters
Caught in the slightest wind, everything else unravels
You're standing in my doorway, seven cities ago
The days are racing, but you come back too slow
Mr Johansson schreef:Hoera voor Genner!
perfect verwoord

Gesloten