Het meisje

Zoek je iets met al veel stof op? Dan is dit the place to be. (Tip: de zoekfunctie is een handige tool om hier je weg te vinden.)
Gesloten
FloatingFaceDownInTheLies

Het meisje

Bericht door FloatingFaceDownInTheLies » 03 jul 2009 15:47

Al vier lange jaren ben ik stapelverliefd op een schijnbaar onbereikbaar meisje.
Het begon allemaal toen ik veranderde van school en bij haar in de klas kwam te zitten. Al na enkele maanden was ze zo ontzettend bijzonder voor me geworden en begon ik stilletjesaan te aanvaarden dat ik verliefd op haar was. Zo nu en dan had ik via msn contact met haar, waarbij we over verschillende dingen babbelden. Ik voelde toen al een verbintenis met haar, het gevoel dat ze mijn gelijke was.
De twee daaropvolgende jaren verwaarloosde ons contact een beetje, alhoewel we meestal samen les hadden. Mijn liefde werd echter steeds groter, iedere dag opnieuw besefte ik hoeveel ik eigenlijk van haar houd. Niemand had en heeft ook maar iets door. Ik ben redelijk gesloten, waardoor ik niet echt met haar durfde te praten. Zo nu en dan had ik een kort moment dat ik dacht dat het over was, dat ik haar kon vergeten. Vakanties waren toen nog relatief eenvoudig, na enkele moeilijke dagen slaagde ik erin haar uit mijn hoofd te zetten. De klap na die rustpauzes was telkens des te groter. Ik zag haar nog altijd even graag.
Dit schooljaar is alles nog veel dieper geworden. Zelfmedelijden laat ik niet toe, omdat ik vind dat ik mezelf op andere vlakken héél erg gelukkig mag prijzen, maar ik lijd hier vreselijk onder. Haar elke dag weer zien, haar schoonheid bewonderen, elke keer een schok krijgen als ik haar zie lachen. Toch heeft niemand het door.
Eén van mijn beste vriendinnen vroeg me op een dag of ik nog nooit verliefd was geweest. Daarop antwoordde ik erg vaag "dat er wel eens iemand geweest was, maar dat het snel overging". Enkele weken later begon ze erover op msn, tot ze uiteindelijk zelf vroeg of het een meisje was. Heel aarzelend heb ik geantwoord. Toen ze ook de naam van het bewuste meisje noemde (ze had eerst twee andere meisjes gegokt), kon ik niks anders dan bekennen. Gelukkig reageerde ze enorm goed en was er eindelijk iemand tegen wie ik nu en dan over haar kan babbelen. Toch heb ik sterk het gevoel dat die vriendin niet kan begrijpen hoe diep dit allemaal zit, hoeveel ik eigenlijk echt van dat meisje houdt.
Diezelfde vriendin vertelde me dat ze altijd al gedacht had dat het meisje waarop ik verliefd ben biseksueel is. Natuurlijk was ik hierdoor geschokt, maar ik laat mezelf toe niet beginnen te hopen. Mij zou ze toch nooit willen en ze heeft tot nu toe enkel relaties gehad met jongens, waardoor ik totaal niet zeker ben of ze wel echt biseksueel is. De laatste maanden hebben we een veel hechter contact, vooral op msn. Ik kan ontzettend goed met haar praten, onnozel doen. Maar in het "echte leven" klap ik dicht, kan ik niet spontaan zijn, geen grapjes maken. Hoe zou ze mij dan ooit leuk vinden.
Het komt er eigenlijk op neer dat die liefde zo diep zit dat ik het niet meer aankan. Ik houd zoveel van dat meisje, maar durf en wil het haar niet zeggen. Een afwijzing zou me nog veel dieper de grond in boren en ik ben vooral bang die kleine vriendschap te verliezen. Daarvoor betekent ze veel te veel voor me. Ik mis haar nu al enorm, alhoewel ik haar slechts enkele dagen niet heb gezien. Ik fantaseer voortdurend over haar, geen seconde is ze uit mijn hoofd. Bijna elke nacht droom ik over haar. Ik ben geobsedeerd en weet dat het misschien beter is om haar te vergeten, maar dat is wel het laatste wat ik wil. Zonder haar ben ik niks meer, ook al beteken ik waarschijnlijk niks in haar leven.
Nog nooit heb ik een relatie gehad, nog nooit heb ik iemand gekust. Het is onmogelijk om iemand anders te hebben terwijl ik die perfectie die zij is, ken. Vaak ben ik bang dat iemand me vragen zal stellen, dat iemand zal merken dat ik zo vaak naar haar kijk. Ik wil haar echt niet kwijt.
Zij is al al die jaren permanent in mijn hoofd aanwezig, zij leerde me hoe het voelt om verliefd te zijn. Tegelijkertijd weet ik nu al hoe onnoemelijk hard liefde kan zijn. Ik kan echt niet meer, niet tegen mijn gedachten en niet tegen mijn eenzaamheid. Het enige wat ik denk is zij. En ze beseft het niet eens.
Wat ik van jullie verwacht, weet ik ook niet. Misschien hoop ik gewoon dat alles wat helderder wordt, dat jullie me op de een of andere manier een beetje kunnen helpen. Alvast bedankt als je dit gelezen hebt.

Genner
Experienced user
Experienced user
Berichten: 783
Lid geworden op: 01 okt 2007 16:50
Geslacht: Vrouw
Locatie: Waregem
Contacteer:

Re: Het meisje

Bericht door Genner » 03 jul 2009 17:34

Ik weet heel goed hoe je je voelt en ik ben er zeker van dat er hier nog zo'n mensen zitten. Wat ik nu kan zeggen is misschien voorspelbaar en ik ga ook niet beweren dat ik de beste raadgever ben - ik heb zelf nog nooit een relatie gehad (en net als jij zou ik het toch niet kunnen/willen met iemand anders dan zij).

Ik weet niet in je hoeveelste middelbaar je nu zit of je al in het hoger zit? In ieder geval, het enige wat je kan doen is er met haar over praten. Dat moet niet irl zijn, het kan ook op msn zijn of per mail gebeuren, misschien een brief schrijven. Als ze daar slecht op reageert, dan kom ik natuurlijk met het cliché dat het geen goede vriendin is als ze er kwaad om zou zijn of niet meer met je zou willen omgaan. Het zou pijn doen, een klap zijn, maar je zou het in ieder geval wel weten.
Ze kan trouwens best biseksueel zijn, maar nog nooit iets met een meisje gehad hebben omdat ze de stap niet durft zetten.

Ik denk dat je het er gewoon op moet wagen en het haar vertellen, misschien is haar reactie wel zeer positief? Dan weet je ook wat je aan haar hebt.
And since the roof fell in, I'll lean on what matters
Caught in the slightest wind, everything else unravels
You're standing in my doorway, seven cities ago
The days are racing, but you come back too slow
Mr Johansson schreef:Hoera voor Genner!
perfect verwoord

FloatingFaceDownInTheLies

Re: Het meisje

Bericht door FloatingFaceDownInTheLies » 04 jul 2009 11:11

Bedankt voor je reactie!
Na de vakantie begin ik aan mijn laatste jaar middelbaar.
Ik besef wel dat het beter zou zijn om het haar te vertellen, gewoon om te weten wat ik aan haar heb. Maar ik ben zo ontzettend bang dat ik haar daarna nooit meer zou durven aankijken of dat ze mij veracht en me niet mee zou willen zien. Hoewel ik haar vertrouw, heb ik ook schrik dat ze het misschien zou doorvertellen, wat me geen goed idee lijkt aangezien naast die ene vriendin niemand dit weet.
Ik wil het (misschien) laatste jaar dat ik met haar kan doorbrengen niet verpesten door de verkeerde keuze te maken, maar aan de andere kant houd ik dit niet lang meer vol. Ik ben zeker dat ik mezelf verwijten zal blijven maken als ze plotseling een relatie met een ander meisje zou hebben. Het is een enorm groot dilemma en ik ben er nog lang niet aan uit. Als ik het dan al zou vertellen, zou ik liefst haar directe reactie zien, omdat je bij een msngesprek of een brief de reactie niet echt kan zien. Ik weet nu echter al dat ik daarvoor te laf zal zijn (om het haar rechstreeks te zeggen).
Het lijkt zo'n beetje een voortdurende strijd waar ik niet aan uit geraak.

Genner
Experienced user
Experienced user
Berichten: 783
Lid geworden op: 01 okt 2007 16:50
Geslacht: Vrouw
Locatie: Waregem
Contacteer:

Re: Het meisje

Bericht door Genner » 04 jul 2009 12:05

FloatingFaceDownInTheLies schreef:Bedankt voor je reactie!
Na de vakantie begin ik aan mijn laatste jaar middelbaar.
Ik besef wel dat het beter zou zijn om het haar te vertellen, gewoon om te weten wat ik aan haar heb. Maar ik ben zo ontzettend bang dat ik haar daarna nooit meer zou durven aankijken of dat ze mij veracht en me niet mee zou willen zien. Hoewel ik haar vertrouw, heb ik ook schrik dat ze het misschien zou doorvertellen, wat me geen goed idee lijkt aangezien naast die ene vriendin niemand dit weet.
Ik wil het (misschien) laatste jaar dat ik met haar kan doorbrengen niet verpesten door de verkeerde keuze te maken, maar aan de andere kant houd ik dit niet lang meer vol. Ik ben zeker dat ik mezelf verwijten zal blijven maken als ze plotseling een relatie met een ander meisje zou hebben. Het is een enorm groot dilemma en ik ben er nog lang niet aan uit. Als ik het dan al zou vertellen, zou ik liefst haar directe reactie zien, omdat je bij een msngesprek of een brief de reactie niet echt kan zien. Ik weet nu echter al dat ik daarvoor te laf zal zijn (om het haar rechstreeks te zeggen).
Het lijkt zo'n beetje een voortdurende strijd waar ik niet aan uit geraak.
Als ze een vriendin van je is, lijkt het me heel onwaarschijnlijk dat ze je zou verachten of haten. Als dat wel zo is, wat voor een persoon is ze dan? Is ze jouw liefde dan wel waard? Het zal lastig zijn om het nog een compleet schooljaar voor jezelf te houden en ik snap wel hoe moeilijk dat is, maar als je het echt niet wilt vertellen... Maar denk je niet dat je het jezelf zou verwijten als je na volgend schooljaar afscheid van haar nam en het haar nooit verteld heeft?
Als je het vertelt, kan je jezelf verwijten, maar dan heb je tenminste vertéld. Als je zekerheid hebt over een situatie is het ook makkelijker om het achter je te laten, geloof me.
Ik hoop dat je er uit komt!
And since the roof fell in, I'll lean on what matters
Caught in the slightest wind, everything else unravels
You're standing in my doorway, seven cities ago
The days are racing, but you come back too slow
Mr Johansson schreef:Hoera voor Genner!
perfect verwoord

SOFTANDTRAGIC_
New user
New user
Berichten: 9
Lid geworden op: 14 mar 2009 12:49
Geslacht: Vrouw
Locatie: Hemiksem (Antwerpen)

Re: Het meisje

Bericht door SOFTANDTRAGIC_ » 04 jul 2009 15:04

Ik weet hoe je je voelt,
ik zit zo ongeveer met hetzelfde probleem.
Alleen ken ik haar wel iets minder lang, maar dat wil zeker niet zeggen dat de liefde niet even groot is. Zij is wel homoseksueel, maar dat maakt het er niet echt makkelijker op om het te zeggen.
Soms denk ik ook dat vertellen het beste is, maar hoe doe je dat toch ?
Ik dacht altijd dat de reden waarom ik het niet durfde was dat ze al een vriendin had.
Maar dat bleek niet waar te zijn, want nu zit ze zonder vriendin en durf ik het nog steeds niet. <_<
Ik kan je dus niet echt vertellen wat je eraan moet doen, want ik weet het voor mezelf ook niet, maar ik kan wel zeggen dat je niet alleen bent, en ik wens je echt succes. ^^

Groetjes Raven.
"No matter how far in or out of the closet you are, you still have a next step."

nl.netlog.com/SOFTANDTRAGIC_

Youreyes
New user
New user
Berichten: 32
Lid geworden op: 03 jul 2009 00:11
Geslacht: Vrouw
Locatie: Nederland

Re: Het meisje

Bericht door Youreyes » 06 jul 2009 02:52

Hee,

weetje, ik heb eigenlijk hetzelfde als jou maar dan bijna een jaar.
Ik herken het wel, ik heb ook mijn verhaal pas op deze forum gezet
en ik begrijp erg goed hoe je je voelt.
Ik ben ook ongelukkig door die lange verliefdheid waar ik gewoon niks mee kan.
Maar weetje, ik vind het erg knap dat je dit 4 jaar kan volhouden.
Ik vind 10 maanden al erg, ik vind dat je toch het er eens met haar over moet hebben,
ook al is het moeilijk. Misschien reageert ze negatief maar dan heb je eens je hart
aan haar gelucht. En voel je je uiteindelijk wel beter.
Het zal moeilijk zijn en spannend maar ik zou er toch voor gaan.
Misschien reageert ze wel positief of wilt ze jou ook en bekend ze dat ze zelf misschien bi is.
Je weet maar nooit..
Ik denk dat als je het nooit aan haar zal vertellen dat je dan al maar ongelukkiger wordt.
Ik merk het bij mezelf ook, het is zeker alleen maar fantaseren en missen en denken aan haar. Maar dat houd je uiteindelijk echt niet vol, zeker niet nog langer dan die 4 jaar.

Ik zou het toch proberen wat ik net zei, je weet maar nooit wat er gebeurt.

Succes!

x
there's nothing I could say to you.
nothing I could ever do to make you see,
what you mean to me.

FloatingFaceDownInTheLies

Re: Het meisje

Bericht door FloatingFaceDownInTheLies » 06 jul 2009 11:32

Erg bedankt voor de reacties, het doet deugd dat jullie dit lezen en de moeite nemen om raad te geven.
Op de een of andere manier voelt het ook "fijn" dat er nog andere mensen dit meemaken, dat ik niet alleen ben met dit probleem. (hoewel ik nooit gedacht heb dat ik de enige was, maar dit maakt het toch een beetje werkelijker).
Al bij al vinden jullie dus dat ik het haar moet vertellen. Het probleem is dat ik zo ongelooflijk laf en bang ben. Ik wil het wel, maar heb voor zoveel dingen schrik. Volgende maand gaan we enkele dagen weg met vrienden (zij gaat ook mee), en misschien kan ik daarna makkelijker een beslissing maken. Ik ben er van overtuigd het haar ooit te zeggen, maar wanneer.. Ik zal het mezelf verwijten als ik het "te laat" zal vertellen. Ik wil ook graag haar reactie zien, eindelijk eens weten wat ze van de écht ik vindt.
Maar waar ik die moed zal halen blijft me een raadsel.
Hebben er hier al mensen ervaring mee ("het" vertellen tegen een andere persoon)? En op welke manier doe je dit dan best? (zeg je kortweg: ik zie je graag, of hoe kleed je zoiets in?)
En aan diegenen die al reageerden, nogmaals bedankt voor de raad!

SheForce

Re: Het meisje

Bericht door SheForce » 06 jul 2009 14:09

Hoi Floating,
Zoals ik het hier lees lijkt het mij alsof je dat meisje eigenlijk niet goed kent - vat dit niet verkeerd op, ik wil je verhaal niet afbreken! Wat mij opvalt is dat je zegt dat je vaak fijne msngesprekken hebt met haar, maar irl klap je dicht. Wat slecht is aan msn, is dat je nooit elkaars gelaatsuitdrukkingen kan zien, en dat je soms wel 5 minuten kan nadenken over wat je zegt. Dat kan soms vertekenende beelden opleveren!
Gezien je soms tijd met haar doorbrengt zou ik je dan ook aanraden om toch eens irl proberen een lang gesprek aan te knopen, eerst over koetjes en kalfjes en nadien kan je dan eens overschakelen op meer persoonlijke zaken. Misschien levert dat wel een ander beeld van haar op? Bijvoorbeeld, wanneer ik met iemand praat en merk dat we elkaar totaal niet verstaan :roll: of totaal andere meningen hebben over doorsnee zaken, veel genante stiltes vallen enzovoorts, dan besluit ik daaruit dat het misschien niet zo goed klikt.
Maar dat is een angst die je moet overwinnen, natuurlijk.

Voorts vraag je of iemand ervaring heeft met het vertellen? Ik kan je daar alvast mijn ervaringen over vertellen. Een 4 tal jaren geleden werd ik head over heels verliefd op een meisje uit mijn klas, dat ik toen net had leren kennen. Omdat ik al een geschiedenis van verliefd zijn op een meisje en niet vertellen achter mij had, besloot ik toen niet te lang te wachten. Na ongeveer een maand gingen we toevallig samen iets eten, met vrienden. Toen we even alleen waren (in het toilet of zo :P ) heb ik het er dan maar uitgeflapt: ik voel iets voor u.
Wat volgde was een reactie van verbazing, begrip en nog meer verbazing, maar uiteraard niet de reactie die ik gehoopt had - ik wil je er dan ook meteen op wijzen dat de kans dat een meisje waarvan je niet weet of ze anders geaard is, met wederzijdse gevoelens tegenover jou zit, zeer klein is. Dat is niet om je te ontmoedigen, maar om je voor te bereiden.
Dat meisje waaraan ik het gezegd heb, is een vriendin geworden, eerst een hele goede, toen een goede, en nu gewoon een vriendin. Een beetje mijn verwerkingsproces denk ik. Nu na 4 jaar kan ik eindelijk zeggen dat ik 'over haar heen' ben.
Enerzijds is het goed om je gevoelens tegen haar te vertellen, maar verwacht er tegelijk niet te veel van. Wees voorbereid op minder goede reacties. Anderzijds kan een minder goede of slechte reactie ook goed zijn om verder te kunnen. Ik zou het dan ook aanraden.
Succes ermee!

FloatingFaceDownInTheLies

Re: Het meisje

Bericht door FloatingFaceDownInTheLies » 08 jul 2009 11:32

Bedankt voor je reactie!
Het is inderdaad zo dat we de fijnste gesprekken hebben op msn omdat ik dan opener ben, beter kan praten. Als is haar in het echt zie, lijkt alles veel moeilijker te gaan, misschien ook omdat ik bang ben iets fout te doen en omdat ik altijd onder de indruk ben van haar.
Toch komen we ook irl overeen, gewoon als een vriendin, maar we hebben niet echt een heel hechte relatie (terwijl we die op msn wel hebben).
Ik zal zeker proberen eens goed met haar te praten, nadat ik mezelf lang moed heb ingepraat :D .
Verder wéét ik ook wat ik mag verwachten, en dat is zeker geen positief antwoord. Het lijkt me hoogst onwaarschijnlijk dat ze voor mij zou vallen. Daarin ben ik erg nuchter, dus een negatief antwoord verwacht ik zeker. Ik zou gewoon zekerheid willen, niet steeds die gedachte hebben van "zou ze héél misschien toch?" of me later verwijten dat ik te laf ben om het haar te vertellen. Waar ik wel schrik voor heb is een negatieve reactie.
Ik ben al de hele tijd zo'n beetje gesprekken aan het voorbereiden in mijn hoofd, mogelijke reacties, maar aan de mogelijkheid dat we totaal geen vriendschap meer zouden hebben wil ik niet eens denken.
Ik blijf twijfelen, ik zie wel wat er van komt denk ik dan maar..

FloatingFaceDownInTheLies

Re: Het meisje

Bericht door FloatingFaceDownInTheLies » 15 aug 2009 16:54

En hier ben ik nog maar een keer.
We zijn dus met een hele vriendengroep enkele dagen "op reis" geweest en het was zo onbeschrijfelijk zalig om de hele tijd bij haar te zijn. Ik heb haar ook een pak beter leren kennen, heb lange tijd met haar alleen gepraat en gezeverd. We hebben echt exact dezelfde humor en kunnen ons volledig "smijten" om de meest onzinnige uitspraken. Ook heeft ze me zo enkele keren over het hoofd gewreven en per ongeluk aangeraakt, en dat was zo elke keer van "waauw". Nooit gedacht dat het zo moeilijk kan zijn om je eigen lichaam te verplichten iemand niet aan te raken die vlak naast je zit..
Ondertussen weet ik ook dat ze absoluut niks tegen holebi's heeft, aangezien ze dat onderwerp best vaak aanhaalt (en daar probeer ik dan zo goed als mogelijk niks achter te zoeken). Ik blijf maar dromen en alle hoop onderdrukken. Toch blijft de drempel om het haar te zeggen net iets te hoog, omdat ik haar in geen geval wil verliezen.
Ik voel me gewoon zo onbeschrijfelijk goed bij haar! Het enige nadeel aan die versterkte band is dat ik haar nu nòg meer mis als ik niet bij haar ben.
En nog het wonderbaarlijkste van alles: ik ben met haar weggeweest, met haar alleen, en dat was zo'n onbeschrijfelijke avond!
En dit berichtje slaat eigenlijk nergens op maar ik wilde dit gewoon ergens vertellen, aangezien die ene vriendin die het weet alles en iedereen laat vallen sinds ze een vriendje heeft :roll: en ik dus niemand meer heb met wie ik over haar kan praten.
Het is wel fijn om mijn gevoelens er eens uit te smijten omdat ik echt het gevoel heb dat ik op ontploffen sta. De ene dag ben ik zielsgelukkig, de andere functioneer ik niet normaal doordat ik haar onmenselijk veel mis.

miske

Re: Het meisje

Bericht door miske » 23 aug 2009 11:17

hallo,

Ik zit met ongeveer hetzelfde probleem, ben al 3jaar en 10maanden verliefd op m'n collega.
Het probleem: zij is al meer dan 10 jaar getrouwd met een man.
Sinds kort weet ze dat ik voor de meisjes ben. Haar commentaar: "ik vind het enorm moedig dat je eindelijk uit de kast komt, leuk voor jou, zolang je ons maar niet lastigvalt!" :-?
't ja, daar was m'n antwoord zonder het ooit te moeten vertellen.
Nu heb ik het gevoel dat ze me niet meer vertrouwd, ze spreekt nog nauwelijks, alleen het hoognodige ivm het werk.

Ik wil haar vergeten , maar HOE?
Help?
groetjes Miske

Gast

Re: Het meisje

Bericht door Gast » 16 sep 2009 16:05

hey,
ik ken dat, ben al meer as een jaar op een meisje dat 1 jaar hoger zit op myn school.
nu ze voetbalde met myn beste vriendin, dus heb ik het nie veel derna tege die vriendin die vond da nie erg ma ze wist ni of die voor de meisjes was. een paar weke daarna op de badminton zy een klasgenote van haar tege iem vn onze groep is da waar da die voor de meisjes is? en die andere zei da ze da nie wist en toen begonne ze over het feit da die met een meisje had gekust op en fuif enz. nu ik kwam haar overal tege en werd alleen maar meer verliefd op haar. na een paar maande heb ik heeft myn beste vriendin het tege haar gezegd. ze reageerde da ze het nie erg vond enz ma da ze toen al een vriendin had enz. toen heb ik enkele maanden veel met haar gesmst en ook een paar keer gepraat (hoe moeilijk ook). nu hoor ik vn een vriendin in haar jaar da het al enkele kere uit is geweest, en nu is het (defnitief) uit. Maar ben ik te laf om te zegge da ik nog op haar ben. dat ze nu de hele tyd nr my kykt maakt my da ook nerveus.
Hoop dat als je het zegt je ook een goede reactie krygt.

Xxx

Suomi

Re: Het meisje

Bericht door Suomi » 29 sep 2009 14:51

Hei,
Bij jouw zit het net zo diep als bij mij. Het zit diep.

Ik zat in het 3e middelbaar toen ik haar leerde kennen. Ik heb het lijdzaam ondergaan,3 jaar lang. Ik wou het zo graag vertellen, maar was zo bang om har te verliezen dat ik gewoonweg niet dierf. Ik heb haar na ongeveer 1 jaar verteld dat ik lesbisch ben; Niet zonder problemen want zij was de eerste. Zij is het die me overtuigd heeft om naar een wjnh activiteit te komen trouwens.

Mijn laatse dag in het zesde jaar en ik ben 100% zeker dat ik het haar zeg. Ik weet echt heel erg zeker dat ik het gedaan zou hebben moest ze er geweest zijn. Ze was ziek. Ik helemaal telleurgesteld, want ik weet dat ik ze nu voor een jaar moet missen. De liefde zat zo diep dat ik helemaal met mezelf in de knoop zat en ik echt weg moest, dus nu zit ik een jaar in Finland met AFS.

Ik voelde me alsf ik op barsten stond, dus heb ik haar diezelfde avond nog een e-mail geschreven. Nu heb ik al bijna 3 maand niets meer van haar gehoord en ik denk ook niet dat dat nog zal komen. Ik ben telleurgesteld, natuurlijk. Ik kan me geen ander meisje voorstellen dan zij. Zij is gewoon perfect. Maar aan de andere kant is het ook een hele opluchting. Ik voel me 10 kilo lichter.

Ze spookt nog steeds vaak rond in mijn gedachten. Het verschil is dat het nu gewoon herinneringen zijn. Dit slijt met de tijd. Dat maak ik mezelf toch wijs.

Mijn advies: Doe het voor het te laat is, zie haar reactie! Ik heb zoveel spijt dat ik tot het laatste moment gewacht heb.

x

FloatingFaceDownInTheLies

Re: Het meisje

Bericht door FloatingFaceDownInTheLies » 21 nov 2009 15:55

Hey allemaal, ik kom hier nog maar eens wat van me afschrijven...
Ik het besloten dat ik het haar ga vertellen. Op deze manier kan ik niet verder, onmogelijk. Mijn leven wordt beheerst door haar. Alles wat ik doe, alles wat ik voel, alles wat ik droom.. altijd vormt zij de hoofdlijn van mijn gedachten. Ik wil zo graag terug onbezonnen worden, vrij, de mogelijkheid hebben om op iemand anders verliefd te worden. Na meer dan 4 jaar is het genoeg geweest. Nu ben ik vaak erg gesloten, ben ik ook vaak stil, hoofdzakelijk omdat ik dan (alwéér) met haar in mijn hoofd zit.
Ik ben vastbesloten te veranderen en hoop dat dit zal gebeuren door haar mijn geheim te vertellen. De angst voor haar reactie, de angst voor de reacties van anderen indien ze het zou doorvertellen, die angst is nog steeds even groot als voorheen en op dit moment heb ik er nog geen flauw idee van hoe ik dit ga aanpakken. Maar ik heb een besluit genomen, het staat vast dat ze het te weten komt.
Hoe ze ook reageert, wat er daarna ook gebeurt, ik hoop alleen dat ik dan eindelijk terug "vrij" zal kunnen zijn.
Alle tips om het haar op een zo goed mogelijke manier te vertellen zijn zeer welkom, maar ik ben al dankbaar als je dit tot hiertoe gelezen hebt :) .

L.

Re: Het meisje

Bericht door L. » 22 nov 2009 15:10

heej!
ik weet echt precies wat je bedoelt ... op 25 februari zal het precies 4 jaar zijn dat ik verliefd ben op dat ene meisje. Ongeveer 2 jaar geleden heb ik het haar verteld,ik kon gewoon niet meer verder zo. Ik heb nog nooit iemand zoo graag gezien, en ik ben bang dat ik ook nooit meer iemand zoo graag ga kunnen zien. Maandenlang heb ik mezelf ervan proberen te overtuigen om het haar te vertellen,en toen was het eindelijk zover. Haar eventjes apart genomen in het jeugdhuis en met knikkende knieën verteld dat ik haar eigenlijk mega graag zag.. Eigenlijk was het al veel te laat,ze had al een jaar een relatie met een jongen. Toen ze begon na te denken over ons vroeger gaf ze toe dat ze soms dacht dat het ook van haar kant meer dan vriendschap was.. dat moment zal voor eeuwig in mijn geheugen gebrand staan. Na ons gesprek was het heel erg moeilijk om nog normaal te doen tegen haar, ik kon niet met haar leven maar ook niet zonder. Zij wist ook niet goed hoe ze moest doen tegen mij, er volgde een periode van verwardheid,ruzie en afstand. Beetje bij beetje herstelde onze vriendschap zich. In september zijn we samen met vrienden op reis geweest,en daar is het precies trg allemaal van vooraf aan begonnen. Nachtelijke gesprekken die uren duurden,een dronken kus,... sinds de reis ben ik weer helemaal verkocht. Ik zie haar meerdere keren per week en dat is echt soms niet makkelijk. Ze zit op kot met haar vriend waarmee ze al bijna 3 jaar samen is. Op feestjes staan we te flirten, we liggen tegen elkaar aan in de zetel, onze knuffels duren altijd nét ietsje langer. Ik kan echt niet geloven dat alles trg opnieuw begint,vroeger heb ik er zoveel van afgezien. Ik dacht het hoofdstuk af te sluiten door het haar te vertellen maar dat is dus anders uitgedraaid.
Toch ben ik blij dat ik het gedaan heb, nu kunnen we er tenminste soms over praten. Iedere keer als we het erover hebben is ze super lief en begrijpend; maar de laatste tijd word ik wel heel vaak herinnerd aan onze innige vriendschaps/net geen,soms net wel liefdes relatie van vroeger.
Vertel het haar zo snel mogelijk,ik heb net iets te lang gewacht,en daar heb ik nu wel heel veel spijt van.
Heel veel succes!

Fully-alive
New user
New user
Berichten: 28
Lid geworden op: 16 nov 2009 19:03
Geslacht: Vrouw

Re: Het meisje

Bericht door Fully-alive » 22 nov 2009 17:23

FloatingFaceDownInTheLies schreef:Hey allemaal, ik kom hier nog maar eens wat van me afschrijven...
Ik het besloten dat ik het haar ga vertellen. Op deze manier kan ik niet verder, onmogelijk. Mijn leven wordt beheerst door haar. Alles wat ik doe, alles wat ik voel, alles wat ik droom.. altijd vormt zij de hoofdlijn van mijn gedachten. Ik wil zo graag terug onbezonnen worden, vrij, de mogelijkheid hebben om op iemand anders verliefd te worden. Na meer dan 4 jaar is het genoeg geweest. Nu ben ik vaak erg gesloten, ben ik ook vaak stil, hoofdzakelijk omdat ik dan (alwéér) met haar in mijn hoofd zit.
Ik ben vastbesloten te veranderen en hoop dat dit zal gebeuren door haar mijn geheim te vertellen. De angst voor haar reactie, de angst voor de reacties van anderen indien ze het zou doorvertellen, die angst is nog steeds even groot als voorheen en op dit moment heb ik er nog geen flauw idee van hoe ik dit ga aanpakken. Maar ik heb een besluit genomen, het staat vast dat ze het te weten komt.
Hoe ze ook reageert, wat er daarna ook gebeurt, ik hoop alleen dat ik dan eindelijk terug "vrij" zal kunnen zijn.
Alle tips om het haar op een zo goed mogelijke manier te vertellen zijn zeer welkom, maar ik ben al dankbaar als je dit tot hiertoe gelezen hebt :) .
Ik ben blij dat je deze beslissing voor jezelf hebt gemaakt! Het is normaal dat je bang bent voor de reacties enzo omdat je niet weet wat je moet verwachten, maar hoe het ook loopt, ik denk dat het uiteindelijk beter zal worden. Je zal je opgeluchter voelen na zo'n lange tijd te zwijgen. Het is erg moedig dat je voor jezelf zegt dat het vast staat dat ze het teweten komt, het is niet simpel omzoiets te vertellen. Je bent nu al teweten gekomen dat ze positief staat tegenover holebi's dus zou ik toch een goed oog hebben in haar reactie :wink: in ieder geval veel succes!!

Voor de rest heb ik het zelf ook verteld aan een vriendin een tijdje geleden. Ik had het nooit echt verborgen gehouden waardoor ze het me zelf vroeg. We praatten hier ook altijd heel open over, we hadden geen geheimen voor elkaar en ook hierover dus niet.... Maar om op voorhand toch al een beetje te vissen naar hoe ze zou reageren, vroeg ik hoe ze het zou vinden áls ik op meisjes zou vallen en of ze er een probleem moe zou hebbe om bij mij te slapen etc. Ze reageerde hier goed op waardoor ik dus niet heel bang was voor haar reactie.

Langs de andere kant, heeft onlangs een goede vriendin van mij me verteld dat ze mij graag ziet. Maar ik heb al een relatie met een meisje waarvan zij op de hoogte was dus weet ze dat het tussen ons niets kan worden. We waren samen iets gaan drinken en als ze al wat losser was, heeft ze het mij verteld. Ik heb hier zelf helemaal geen problemen mee. Het is en blijft een goede vriendin. Als zij met mij wil praten of weggaan is dat voor mij geen probleem, ik snap niet waarom ik afstand zou moeten houden of iets dergelijks.

Ik hoop voor jou ook op een goede reactie! Hou ons op de hoogte... :wink:

Farfalla
Forum addict
Forum addict
Berichten: 2299
Lid geworden op: 19 nov 2009 12:50
Geslacht: Vrouw
Locatie: Midden-Limburg

Re: Het meisje

Bericht door Farfalla » 24 nov 2009 14:58

FloatingFaceDownInTheLies schreef:Alle tips om het haar op een zo goed mogelijke manier te vertellen zijn zeer welkom, maar ik ben al dankbaar als je dit tot hiertoe gelezen hebt :) .
Wanneer ik iemand iets moet vertellen waarvan ik het bijna niet over m'n lippen krijg, of schrik heb dat ik het uiteindelijk niet gezegd krijg of het er helemaal verkeerd uit gaat komen, dan schrijf ik die persoon een brief. Een brief die ik tien keer herlees, zodat ik zeker ben dat er p r e c i e s in staat wat ik wil zeggen. Dan vraag ik aan de persoon in kwestie of we eens kunnen praten en zeg ik ook gewoon dat ik niet precies wist hoe ik het moest vertellen maar dat ik het in een brief heb gezet. Al naargelang de situatie lees ik de brief dan voor of laat ik de persoon de brief zelf lezen, waar ik bij ben. Zo hoef je op dat moment niet naar je woorden te zoeken, zie je toch de reactie van de persoon in kwestie en kan er toch een gesprek uit voortvloeien...

Succes meid!
You can either agree with me, or be wrong...
Don't be sad cause roses have thorns, be glad thorns have roses!
http://anima-farfalla.blogspot.com

Gesloten