aanvaarding

Tips and tricks, verhalen of angsten over uit de kast komen? Zorgen of (onverwachte) reacties? Hier is plaats om deze vragen te stellen en te beantwoorden!
Gesloten
Ellen
New user
New user
Berichten: 7
Lid geworden op: 13 sep 2014 14:48
Geslacht: Vrouw
Locatie: Leuven (kot)

aanvaarding

Bericht door Ellen » 03 mar 2016 23:28

Hey,

Ik ben 22 jaar en ben ondertussen al 1,5-2,5 jaar geleden uit de kast gekomen tegenover mijn beste vriendinnen en ouders. Nu is het probleem dat het daarbij dan ook gebleven is. In het begin was ik nochtans heel gemotiveerd: ik probeerde in contact te komen met andere lesbische meisjes, ging af en toe naar een café-avond van &of in Leuven, hield dit forum goed in de gaten en ben 2 keer naar en gay-fuif geweest. Jammergenoeg leidden die activiteiten tot niets en ben ik op de duur de moed wat kwijtgeraakt.
Het probleem dat hierachter zit is volgens mij dat ik mezelf nog altijd niet aanvaard heb als lesbisch zijnde. Ik had vanaf het 2de middelbaar al vermoedens, maar totdat ik het aan mijn beste vriendin heb verteld heb, 2,5 jaar geleden, deed ik er alles aan gedaan om 'niet lesbisch' te zijn door alleen maar naar de negatieve kanten ervan te kijken. Nadat ik het dan aan haar verteld had (en ze er geweldig op reageerde) was ik helemaal klaar om er voor te gaan en die negatieve kijk op het lesbisch zijn volledig uit mijn hoofd te bannen. Beetje bij beetje begon ik mezelf (dacht ik) beter te aanvaarden. Totdat ik merkte dat dat eigenlijk helemaal niet het geval was. Bij de mensen die ik via dit forum en die café-avonden heb leren kennen ging het outings/aanvaardingsproces duidelijk veel sneller en effectiever dan bij mij. Waarschijnlijk zal dat ook met toeval te maken hebben, en iedereen doet zoiets op zijn eigen tempo. Maar toch heb ik het gevoel dat het niet normaal is dat mijn leven nu al een jaar stilstaat op aanvaardingsvlak net zoals het feit dat ik eerder het gevoel heb dat ik achteruit ga en mezelf precies terug minder begin te aanvaarden.
Ik weet dat het er niet toe doet wie je bent of op wie valt, maar waarom is het dan zo moeilijk om die klik dan ook echt te maken? Als ik rationeel nadenk vind ik het zelfs helemaal niet erg, maar helaas zijn mensen geen rationele wezens en is er diep in mezelf duidelijk iets dat er toch een groot probleem mee heeft. Ik wil het dus echt heel graag aanvaarden, maar hoe doe je dat?

adarr91
Senior user
Senior user
Berichten: 1323
Lid geworden op: 28 aug 2011 15:45
Geslacht: Vrouw
Locatie: Gent
Contacteer:

Re: aanvaarding

Bericht door adarr91 » 04 mar 2016 12:40

Hey Ellen,

Ik vind het boeiend om te verhaal te lezen. Eerst en vooral, ik sluit mij volledig aan bij wat je zegt "Iedereen doet zoiets op zijn eigen tempo". Ieders situatie is uiteindelijk ook anders. De ene heeft een ruime LGBTQI-vriendengroep waarin op regelmatige basis open gepraat wordt over relaties terwijl een ander dat misschien niet heeft. Bovendien gaan we er natuurlijk ook allemaal op een andere manier mee om.

Ik denk wel dat ik begrijp wat je bedoelt, maar 'jezelf niet aanvaarden' is volgens mij iets dat vrij vaag is. Wat bedoel je precies? Welke gedachten gaan er precies in je om? Voel je schaamte, ben je bang van confrontaties, bang voor de toekomst,...? En waarom dan?

Het zijn misschien moeilijke vragen... (En je moet natuurlijk ook niet op alles een antwoord hebben, ik denk maar wat luidop.) Maar wat ik eigenlijk wil zeggen; Weten dat het oké is en dat het er allemaal niet toe doet is 1 ding. Het echt geloven is een ander. En hoe vaker je zal horen dat het oké is en dat tegen jezelf zal zeggen, hoe meer je het ook zelf zal gaan geloven. Ik denk ook dat hoe vaker je (al dan niet bewust) voorbeelden ziet, hoe normaler alles ook zal worden in je hoofd.

Er wordt vaak gezegd: "It doesn't define you". Je mag niet alle holebi's naast elkaar plaatsen, je hoeft je niet te associëren met typische (stereotype) denkbeelden. Jij bent jij op je eigen manier en dat je op vrouwen valt verandert daar niets aan. Ik weet dat het soms allemaal erg speciaal of anders lijkt, maar dat is het eigenlijk niet. En ik ben er zeker van dat je het zelf ook ooit zal geloven. :wink:
- The journey of a thousand miles begins with one step -

Ellen
New user
New user
Berichten: 7
Lid geworden op: 13 sep 2014 14:48
Geslacht: Vrouw
Locatie: Leuven (kot)

Re: aanvaarding

Bericht door Ellen » 04 mar 2016 16:31

Hey adarr91,

Dankje voor de reactie :)

Met niet aanvaarden bedoel ik vooral dat ik een beeld had van mezelf dat niet blijkt te kloppen: nl. dat ik ooit verliefd ging worden op een man en daarmee lang en gelukkig zou leven. Hierbij blijkt 'man' veranderen door 'vrouw' heel moeilijk te zijn. Waarom dat zo is, weet ik niet.

Ergens vind ik het moeilijk om af te wijken van het 'normale' pad en ben ik bang voor reacties en roddels. En toch zijn het niet écht reacties waar ik schrik voor heb want de belangrijkste mensen weten het al en ze reageerden allemaal zoals verwacht (vrij goed).

Maar zoals je zegt is er een verschil tussen weten dat het niets uitmaakt en het echt geloven. Ik weet heel zeker dat ik het nog niet geloof, dat merk ik aan de hoeveelheid twijfels en gedachten die in mij opkomen als het onderwerp holebi's ter sprake komt. Ik weet ook dat ik mij ervoor schaam. En ik schaam me misschien zelfs nog meer voor het feit dat ik mij schaam omdat ik weet dat die schaamte nergens voor nodig is en ook voor het feit dat ik iets niet kan geloven waarvan ik wéét dat het waar is :)

Gesloten