Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Tips and tricks, verhalen of angsten over uit de kast komen? Zorgen of (onverwachte) reacties? Hier is plaats om deze vragen te stellen en te beantwoorden!
49 berichten • Pagina 2 van 31, 2, 3

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor staecyvanloock » 05 feb 2016 21:00
Quote
Ik ben thuis uit de kast gekomen alleen bij mijn ouders..
Ik had HEEL VEEL STRESS!! Maar mijn beste vriendin en nog een paar vrienden zeiden dat ik het gewoon moest doen..
Dus op een gegeven moment stond ik heel de tijd rond te lopen in huis en mijn ouders wisten denk ik dat ik iets wou zeggen..
Dus mijn mama vroeg of er iets was en ik zei : 'Ja', en begon dan te huilen en zei :' Ik val op meisjes.' Mijn ouders dachten da al een tijdje.
En ze vonden het totaal ni erg..
Ben ook al bij goeie vrienden uit de kast , maar nog niet bij iedereen..
staecyvanloock
New user
New user

Berichten: 1
Geregistreerd: 05 feb 2016 20:48
Woonplaats: Schoten (Antwerpen)
Leeftijd: 16
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor fabio » 05 feb 2016 21:20
Quote
Om heel eerlijk te zijn was het voor mij moeilijker om bij vrienden uit de kast te komen dan thuis. Natuurlijk is er altijd die stress voor het "grote" moment, en het dan blijven uitstellen heeft ook niet echt geholpen.
Uiteindelijk was mijn zus de eerste aan wie ik het durfde vertellen, aangezien we wel goed overeenkomen en ze mij ook veel durft te zeggen, had ik het gevoel dat die stap misschien kleiner was dan zo voor het verzamelde gezin...
Het bleek ook wel een goede stap te zijn van mij, want ik kreeg meteen de volledige steun van haar en dat geeft je wel meteen een vertrouwensboost. Daarna heb ik zo casual mogelijk geprobeerd om de rest van mijn gezin op de hoogte te brengen, maar ik wou dit per se individueel doen, dat neemt dan toch die druk weg van al die ogen die op je gericht zijn.
Iedereen reageerde goed, en mijn stiefma (die mij trouwens al kent van bij mijn geboorte, mijn ouders zijn al evenveel jaar gescheiden dan dat ik jaren oud ben) zei zelfs dat ze al lang vermoedens had, hoewel het niet echt "te zien" is aan mij.

Dus, zoals gezegd, voor mij geen al te grote problemen thuis, vooral op school (ik zat toen nog in het middelbaar) was het voor mij een grote stap. maar ook daar heb ik veel steun gehad en ben ik vrij probleemloos uit de kast kunnen komen.
A map of the world that does not include Utopia isn't even worth glancing at, for it leaves out the one country at wich humanity is always landing. And when humanity lands there, it looks out,and, seeing a better country, sets sail.
Progress is the realisation of Utopia.

Oscar Wilde
Avatar gebruiker
fabio
Regular user
Regular user

Berichten: 245
Geregistreerd: 26 okt 2013 11:27
Woonplaats: Sint-Niklaas, student in Gent
Leeftijd: 22
Geslacht: Man

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor PerfectlyDifferent » 11 feb 2016 00:28
Quote
Ik zag het topic en dacht meteen: ik ga mijn verhaal hier doen.

Ikzelf weet al sinds mijn 12e dat ik niet (alleen) op jongens val. Ik voelde me nooit echt aangetrokken tot hen, maar heb daar nooit echt bij stil gestaan. Maar daar kwam verandering in toen mijn vrienden liefjes begonnen krijgen.
Ik joelde me slecht in mijn vel want ik had niet iemand waarbij ik een wauw gevoel had, ik wilde ook graag een jongen graag zien, maar dat lukte niet. Nadat mijn oma overleed, zat ik er helemaal door en heeft mijn toenmalige leerkracht me apart genomen om een gesprek te houden. Zij was de eerste die ik het vertelde en het kwam er langzaam en onzeker uit, maar ze had alle begrip en reageerde enthousiast.

Pas na die coming-out begon ik 1 voor 1 mijn vrienden in te lichten, de meeste reageerden positief, andere dan weer niet. Voor mij was het een schifting van wie mijn echte vrienden waren op dat moment.
Niet veel later lichte ik mijn zus in. Ze reageerde positief, maarr zei van te wachten om het aan onze ouders te vertellen. Zij zouden volgens haar niet zo goed reageren.
Pas een jaar later vertelde ik het mijn pa, die letterlijk zei: "Als het da ma is." En er verder niet veel aandacht aan besteedde. Het heeft me dan nog een half jaar gekost om mijn moeder via een brief in te lichten. Ze reageerde verontwaardigd omdat ze de laatste was die het wist, ze zei dat ze het niet goed snapte dat ik dat toen al wist (ik ging net 16 worden), maar zei er verder niets over.

Al bij al viel alles dus goed mee! :)
"Life isn't sweet, that's why everyone want sweet things."
PerfectlyDifferent
New user
New user

Berichten: 20
Geregistreerd: 18 jan 2016 20:40
Leeftijd: 19
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor TylerXD » 18 feb 2016 21:39
Quote
Ik wilde al lang mijn coming-outverhaal hier posten, dus ga ik dat meteen doen!

Een van de eerste keren dat ik dacht dat ik wel eens homo zou kunnen zijn, was op het einde van het 2de middelbaar (ik was zo'n 14 jaar). Een vriend uit de Chiro had zich net geout en ik vroeg me af: “Wat als ik ook homo ben?”
Ik was niet de meest typische jongen: allesbehalve sportief, ik kwam goed overweg met meisjes, ik was zeker geen brute kerel en was een ongelooflijke fan van Lady Gaga. Niettegenstaande dat ik meer dan een jaar een crush had op een meisje uit m'n klas en qua uiterlijk er ook niet homo uitzag. Ik dacht toen nog erg stereotiep over die dingen.

Ongeveer een jaar lang dacht af en toe daar over na, maar een kantelmoment kwam na reacties van een aantal personen. Ze vroegen me of ik homo was, wanneer ik me zou outen... Ik kreeg dat steeds vaker te horen en ik begon te denken dat dat misschien wel eens waar zou kunnen zijn.
Ook keek ik heel vaak naar een jongen uit mijn jaar en besefte ik dat ik een crush op hem had.
Ik begon steeds meer te twijfelen; “Ben ik echt homo?” “Ik heb nog nooit iets gehad met jongens of meisjes, hoe zou ik dat dan kunnen weten?”
Heel stiekem maakte ik hier een account aan, postte mijn situatie en keek af en toe of ik een reactie had. Na enkele maanden begon ik steeds meer actief te worden op het forum. Ik kwam in contact met andere forummers; bij de een voelde ik me al wat meer op m'n gemak dan bij de ander. Dankzij hen werd het me eindelijk duidelijk: ik ben homo.

Op een dag ontdekte een van mijn zussen een chatgesprek met een forummer op mijn laptop. Ze stuurde me daarna een bericht en zei dat ze het totaal niet erg vond. Die avond heb ik het samen met haar tegen mijn andere zus verteld. We hebben ook besloten dat het beter was om even te wachten met onze ouders (ze hadden een boel andere problemen aan hun hoofd).
Maarja, het lot besloot daar anders over. Ik werd verliefd op een medeforummer en kreeg een relatie met hem. Dat heeft het hele outingsproces bij mijn ouders versneld.
In een brief vertelde ik hen mijn verhaal en ze reageerden vrij positief. Maar toen ik een tijd later mijn mama vertelde dat ik een vriend had, reageerde ze met “Oké.” Ik wilde niet dat ze een vreugdedansje zou maken, omdat haar jongste kind een lief had, maar ik had meer interesse verwacht. Die toonde ze ook nauwelijks tijdens de rest van de relatie. Ook mijn papa vroeg er nooit naar.
Dat legde uiteraard een druk op mijn relatie. Mijn lief mee naar huis nemen, leek geen verstandig idee. Daarom spraken we altijd of in de stad. We aten en dronken iets en gingen opzoek naar een rustig plekje. Zo verliepen de meeste afspraakjes. Altijd hetzelfde doen is op den duur ook niet meer leuk én ik was nog behoorlijk onzeker. Ik keek altijd rond wanneer ik mijn lief kuste of knuffelde, ook al was er bijna geen volk; ik schrok voor het minste geluid; duwde hem weg, wanneer er iemand aankwam.
Zoiets houd je niet vol. Ik besefte dat, maar ik was te koppig om dat toe te geven. Ik was bang dat ik hem zou kwetsen en ook dat ik me zelf slecht zou voelen. Want, al die negatieve dingen weggelaten, ik voelde me goed bij hem.
Het was uiteindelijk op Chirokamp dat ik besefte dat het niet goed zat. Ik werd verliefd op een jongen die eenmalig meeging. Gelukkig is er nooit is gebeurd tussen ons (en de kans was klein dat er iets zou gebeuren), maar ik schaamde me enorm. Toen besefte ik dat er iets mis was met mijn relatie. Waarom zou ik dan anders verliefd worden op iemand?
Kort na het kamp heb ik dat aan mijn lief verteld. Toen restte er nog de vraag of we verder zouden gaan? Op vakantie heb ik vaak nagedacht en mijn lief/ex polste vaak wat nu mijn besluit was. In plaats van rechtuit de zeggen dat ik hem niet meer graag zag en eigenlijk nog niet klaar was voor een relatie, vertelde ik hem andere ('zachtere') redenen waarom het niet meer verder kon: ik zou een druk jaar hebben, mijn ouders staan er niet volledig achter, …
Uiteindelijk hebben we dat uitgepraat en gingen we elk onze eigen weg.

Mijn beste vriend, ook homo en die toen al een tijdje op de hoogte was, moedigde me aan om het ook aan anderen te vertellen. Ik zou me dan veel zekerder voelen. Uiteindelijk heb ik het nog verteld aan twee vriendinnen, die allebei zeer goed gereageerd hadden.
De laatste maanden gaat het beter met me. Ik heb mensen waarmee ik vrijuit kan praten. Samen met mijn beste vriend en een vriendin praten we over jongens, onze gevoelens... Het voelt goed en dat heeft onze band alleen meer versterkt.
Ondertussen heb ik opnieuw een vriend. We kunnen open zijn met elkaar en we hebben een adres waar we terecht kunnen, zonder bang te zijn dat we vieze blikken zouden krijgen. De relatie zit goed en ik hoopte dat mijn ouders nu veel positiever zouden reageren (Ze weten ondertussen al een jaar dat ik out ben). De reactie van mijn moeder was al iets beter, maar ik vrees nog steeds dat ze er zogezegd nog aan moeten wennen. Al ben ik van mening dat dat zo zou blijven zolang ik mijn lief niet mee naar huis breng. Dus er zal een nog serieus woordje gepraat moeten worden.

In de outings naar de toekomst toe ben ik redelijk gerust. De leiding in de Chiro zou al blijkbaar gewed hebben om een bak bier, wanneer ik me zou outen. Een medeleider is trouwens ook homo. De vrienden aan wie ik het nog wil vertellen, zouden er totaal geen probleem mee moeten hebben.
Alleen voor de reacties van mijn school ben ik een beetje bang, omdat ik weet dat niet iedereen even positief staat tegenover holebi's. Over zo'n 4 maanden ben ik toch weg, dus daarover zou ik me niet te veel zorgen moeten maken!
Men vangt meer vliegen met een lepel stroop dan met een vat azijn.
Avatar gebruiker
TylerXD
Senior user
Senior user

Berichten: 1239
Geregistreerd: 02 nov 2013 16:17
Woonplaats: Antwerpen
Leeftijd: 19
Geslacht: Man

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor Yannick D » 20 feb 2016 15:19
Quote
Ik ben gisteren uit de kast gekomen bij mijn ouders. Mijn zus en twee vrienden wisten het al van daarvoor en zij steunden en steunen me nog altijd. Ik plande eigenlijk al een week om het te zeggen, maar ik durfde nooit echt, maar gisteren moest het er uit. Mijn ouders reageerden zoals ik gehoopt en verwacht had: goed. Het was wel even een schok voor hen, maar ze accepteren me. Ik zou deze week ook graag bij mijn andere vrienden en bij mijn klas uit de kast komen. Ik had heel veel zenuwen en ik zal er deze week waarschijnlijk nog heel veel hebben, maar daarna voelde ik me echt opgelucht. Als ik helemaal uit de kast ben, kan ik eindelijk overal mezelf zijn.
Yannick D
New user
New user

Berichten: 9
Geregistreerd: 19 feb 2016 00:09
Woonplaats: Aalst
Leeftijd: 18
Geslacht: Man

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor redwings » 20 feb 2016 18:16
Quote
Yannick D schreef:Ik ben gisteren uit de kast gekomen bij mijn ouders. Mijn zus en twee vrienden wisten het al van daarvoor en zij steunden en steunen me nog altijd. Ik plande eigenlijk al een week om het te zeggen, maar ik durfde nooit echt, maar gisteren moest het er uit. Mijn ouders reageerden zoals ik gehoopt en verwacht had: goed. Het was wel even een schok voor hen, maar ze accepteren me. Ik zou deze week ook graag bij mijn andere vrienden en bij mijn klas uit de kast komen. Ik had heel veel zenuwen en ik zal er deze week waarschijnlijk nog heel veel hebben, maar daarna voelde ik me echt opgelucht. Als ik helemaal uit de kast ben, kan ik eindelijk overal mezelf zijn.

Goed zo! Keep on going, de zenuwen zullen er inderdaad zijn, maar zoals je zelf zegt, het zak opluchten!
-Babbelaar van het jaar 2015-
Avatar gebruiker
redwings
Knapste vrouwelijke forummer 2016

Berichten: 4940
Geregistreerd: 11 feb 2011 19:17
Woonplaats: west-vlaanderen
Leeftijd: 23
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor Brogan314 » 21 feb 2016 22:45
Quote
Bijna vier jaar geleden uit de kast gekomen als Homoseksueel tegen mijn ouders en de wereld. Het was tijdens de krokusvakantie op een stralende woensdagnamiddag. Mama kwam thuis en tijdens de koffie aan mijn mama verteld dat ik op mannen val. Paar mensen in de familie hadden er vrij moeilijk mee, maar nu is alles op hun pootjes gekomen.

Except ...
Nu vier jaar later begin ik meer en meer te twijfelen. Ik heb in drie jaar niemand speciaals (niemand waar ik bij denk, dit kan iets worden). De afgelopen weken, heb ik meer en meer over mijn gevoelens zitten denken (Lots of sadness), en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik niet op het geslacht val, maar op de persoon.

I hope I'll find someone like me to share the rest of my life..
"Not all those who wander are lost;"
~I Don't Fall In Love With A Gender, But With A Person~
Avatar gebruiker
Brogan314
New user
New user

Berichten: 32
Geregistreerd: 27 okt 2014 01:20
Woonplaats: Oudenburg / Kortrijk
Leeftijd: 23
Geslacht: Man

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor redwings » 14 maart 2016 14:00
Quote
Brogan314 schreef:Bijna vier jaar geleden uit de kast gekomen als Homoseksueel tegen mijn ouders en de wereld. Het was tijdens de krokusvakantie op een stralende woensdagnamiddag. Mama kwam thuis en tijdens de koffie aan mijn mama verteld dat ik op mannen val. Paar mensen in de familie hadden er vrij moeilijk mee, maar nu is alles op hun pootjes gekomen.

Except ...
Nu vier jaar later begin ik meer en meer te twijfelen. Ik heb in drie jaar niemand speciaals (niemand waar ik bij denk, dit kan iets worden). De afgelopen weken, heb ik meer en meer over mijn gevoelens zitten denken (Lots of sadness), en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik niet op het geslacht val, maar op de persoon.

I hope I'll find someone like me to share the rest of my life..

Ach, ik denk dat je daar niet zo hard mee moet inzitten. We willen onszelf veel te graag in hokjes duwen (en ik ben daar ook vaak schuldig aan hoor), maar eigenlijk maakt dat helemaal niet uit... En als je familie al accepteerde dat je op mannen valt en je komt plots thuis met een meisje, dan kan je gewoon uitleggen dat je ontdekt hebt dat je op een persoon valt en niet op geslacht?
Maar ik begrijp dat het wat verwarrend is na je coming-out als homo dat je dan toch plots op een vrouw verliefd zou kunnen worden, maar ik ben er zeker van dat je wel iemand vindt om de rest van je leven mee te delen, dat komt wel! :)
-Babbelaar van het jaar 2015-
Avatar gebruiker
redwings
Knapste vrouwelijke forummer 2016

Berichten: 4940
Geregistreerd: 11 feb 2011 19:17
Woonplaats: west-vlaanderen
Leeftijd: 23
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor Lou » 25 mei 2016 13:09
Quote
Toen ik 18 was en ik mijn eerste vriendin had, voelde ik de druk om me thuis te outen. Niet dat mijn ex-vriendin hier moeilijk over deed, ze gaf me de tijd die ik nodig had. Ik had er meer problemen mee en vond het het zelf vervelend dat ik steeds uitvluchten moest bedenken. Ik voelde me steeds schuldiger over het feit dat ik "loog" tegen mijn ouders en vroeg of laat zou ik mezelf hierdoor in de problemen werken. Ik moest het dus zeggen om mezelf te kunnen zijn en om geen leugens meer te vertellen.
Honderd keer sta je 's avonds klaar met trillende handen, "nu ga ik het zeggen". Maar dat lef had ik niet, ik kon het niet over mijn lippen krijgen om het onder woorden te brengen omdat ik mij er voor schaamde. Ik besloot een briefje te schrijven en dit in de brievenbus te deponeren als ik naar school vertrok. Ik wist dat mijn mama alleen thuis, zij zou dus de brievenbus legen. Ik wou me op een veilige afstand begeven van haar reactie en haar de tijd gunnen om het te laten bezinken. Ik kreeg een super lief berichtje terug en na het avondeten nam ze me mee naar mijn kamer. We moeten even praten over het briefje van deze morgen? Hierna volgde een goed gesprek. Mijn mama verwachtte dat ik mijn broer en zus zo snel mogelijk op de hoogte bracht.
Achteraf bekeken zou ik dit nooit meer doen, de lange uren waarop je op een antwoord wacht, de rit naar huis en de confrontatie als je de deur open doet. Wat moet je zeggen? Hoe moet je je gedragen? Ik was op van de zenuwen maar tegelijk viel er zo een grote last van mijn schouders.
Lou
New user
New user

Berichten: 6
Geregistreerd: 16 apr 2016 20:47
Leeftijd: 28
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor sprankeltje » 29 mei 2016 23:09
Quote
Gewoon heel simpel: Niet.

Ik heb de durf niet... Geen idee hoe ik het zou moeten aanpakken... *zucht* Op dat soort momenten wou ik dat ik wat meer lef had...
Het moment dat je beseft dat een stel tieten prachtig is
Avatar gebruiker
sprankeltje
New user
New user

Berichten: 63
Geregistreerd: 15 nov 2015 00:02
Leeftijd: 16
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor stille waters » 30 mei 2016 19:11
Quote
sprankeltje schreef:Gewoon heel simpel: Niet.

Ik heb de durf niet... Geen idee hoe ik het zou moeten aanpakken... *zucht* Op dat soort momenten wou ik dat ik wat meer lef had...

En een briefje? Dat heb ik gedaan en dan hoef je het nog niet meteen letterlijk uit te spreken.
stille waters
New user
New user

Berichten: 20
Geregistreerd: 05 sep 2015 11:29
Woonplaats: Itegem
Leeftijd: 17
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor sprankeltje » 31 mei 2016 22:32
Quote
Dat vind ik dan weer zo onpersoonlijk, maar dat is mijn mening. Zelfs dan durf ik het eigenlijk niet. Ik denk dat ik er op dit moment nog niet klaar voor ben...
Het moment dat je beseft dat een stel tieten prachtig is
Avatar gebruiker
sprankeltje
New user
New user

Berichten: 63
Geregistreerd: 15 nov 2015 00:02
Leeftijd: 16
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor Mustang » 31 mei 2016 22:37
Quote
----
Mustang
New user
New user

Berichten: 9
Geregistreerd: 31 mei 2016 12:20
Woonplaats: Aalst
Leeftijd: 35
Geslacht: Man

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor stille waters » 01 jun 2016 12:40
Quote
sprankeltje schreef:Dat vind ik dan weer zo onpersoonlijk, maar dat is mijn mening. Zelfs dan durf ik het eigenlijk niet. Ik denk dat ik er op dit moment nog niet klaar voor ben...

Nooit doen als je er nog niet klaar voor bent natuurlijk. Maar als het vooral om niet durven draait: bij mij heeft het geholpen dat twee leerkrachten het al wisten en ik daardoor een soort deadline had waarbinnen ik het 'moest' zeggen, maar mijn verhaal staat hier ook ergens.
Een briefje kan inderdaad iets onpersoonlijker overkomen, maar ik heb heel sterk vanuit mijn gevoel geschreven en zat erbij terwijl ze het lazen en dat compenseert dat weer.
stille waters
New user
New user

Berichten: 20
Geregistreerd: 05 sep 2015 11:29
Woonplaats: Itegem
Leeftijd: 17
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor sprankeltje » 01 jun 2016 14:47
Quote
Oh, als je erbij zat is het toch weer wat anders.
Bij mij weten ook twee leerkrachten het, maar ik heb niet zoiets als een deadline daardoor. Ze weten het, maar voor de rest niets.
Maar goed, mijn ouders zullen nog eventjes moeten wachten :P
Het moment dat je beseft dat een stel tieten prachtig is
Avatar gebruiker
sprankeltje
New user
New user

Berichten: 63
Geregistreerd: 15 nov 2015 00:02
Leeftijd: 16
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor Kleerkastkast » 08 jun 2016 11:32
Quote
Euhm euhm euhm mijn ma kwam het te weten toen ze polste naar de persoon die destijds mijn vriendin was.. De eerste keer lachte ik het weg, maar de tweede keer gaf ik toe.. Ze reageerde geweldig en zei dat ik haar eens mee naar huis moest nemen. ^.^

Papa.. was anders.. Na onze breuk zat ik er geheel onderdoor waardoor ik constant kortaf en kwaad reageerde. Mijn ma wist wat er was, mijn pa kon ik het moeilijk vertellen aangezien hij van niets wist. Toen ik op een avond naar kot ging, vertelde mijn ma me dat ze het mijn pa ging vertellen, omdat hij toch zag dat er iets was.. Zelf durfde ik het niet te vertellen, aangezien ik verwachtte een slechte reactie te krijgen.. Niets was minder waar, bleek. :D
I'll tear you down
I'll make you bleed, eternally
Avatar gebruiker
Kleerkastkast
Experienced user
Experienced user

Berichten: 515
Geregistreerd: 14 okt 2011 16:55
Woonplaats: Aarschot / Antwerpen (kot)
Leeftijd: 22
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor jeldz94 » 17 jul 2016 20:22
Quote
Hallo,
Ook ik zal mijn verhaal eens vertellen.
Ik ben nu al 4 jaar geleden uit de kast gekomen. Ik voelde al even dat er iets anders was aan mij dan aan andere meisjes. Ik heb nog geen relatie gehad maar ben wel al verliefd geworden op een meisje. Voor de rest is het bij mij meer een buikgevoel zoals ze dat zeggen.

Ik heb het eerst aan mijn oma verteld in de vorm van een gedicht, zij ging er heel goed mee om en vond het belangrijk dat ik mij gelukkig voelde, hoe of met wie maakte haar niet uit.
Het heeft even geduurd voordat ik het aan mijn moeder vertelde, haar reactie was niet zo goed. Ondertussen is ze hard bijgedraaid en aanvaard ze het zo goed als ze kan. Mijn stiefvader ziet het wel maar kan er niet over praten.

Bij vrienden ben ik pas een jaar later beginnen in te lichten, voor sommigen kwam het aan als een totale verrassing, er waren er ook bij die al een vermoeden hadden.

Ik heb moeilijke perioden gehad in de tijd dat ik het niet zeker wist. Nu gaat het makkelijker maar lang niet altijd...

Zo dit was mijn verhaal.
jeldz94
New user
New user

Berichten: 3
Geregistreerd: 03 jul 2016 21:09
Geslacht: Vrouw

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor Springbal » 14 aug 2016 12:27
Quote
Destijds, intussen al bijna 9 jaar geleden (time flies), vroeg ons moeke dat zelf aan mij. Ze merkte dat ik soms stil was, en als ons vake een opmerkign gaf over iets van homo's of als mijn broer weer bij zijn beste vriend was, dan zei ons pa soms "oeh, hij is weer bij sijn friendje". Ons vake merkte die reacties niet direct, ons moeke wel dus na enkele maanden vroeg ze het met de nodige omwegen. We hebben het woord toen niet uitgesproken, ik kon het nog niet, maar nadien wel kunnen over praten. Zoveel hebben we er niet over gepraat eigenlijk. Had er eigenlijk weinig nood aan. Bij mijn broer outte ik me door vlak voor ik voor een week op congres vertrok een flyer van de toenmalige jongerengroep klaar te leggen (hij sliep nog) met een briefje "als je wil weten waar ik gisteren heb gezeten, klik op de link en je zal het snel weten". Op de trein kreeg ik dan een sms "ik had al een vermoeden, maar ge zijt en blijft mijn broer. Dikke knuffel". Bij ons vake was dan weer enkele maanden later, aan tafel, met het hele gezin.
"Ik moet iets zeggen. Ik ben verliefd... Op T.".
'ah en wie is T?'.
"Dat is een kei lieve jongen uit R."
'Van R. begot' (dat ligt bijna 120km van waar we woonden :) )
Onderzoek wees uit dat een man depressief wordt als zijn vrouw meer verdient dan hij. Daarom wordt een homo koppel in het Engels a Gay couple genoemd

Wall schreef:Zo gevaarlijk lijkt Springbal niet.
Avatar gebruiker
Springbal
I have no life
I have no life

Berichten: 11022
Geregistreerd: 09 jul 2007 16:30
Woonplaats: Willebroek
Leeftijd: 30
Geslacht: Man


Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor AmillionFaces23 » 16 aug 2016 00:31
Quote
interessante verhalen om te lezen allemaal!

oké, ik zal ook mijn (kleine) duit in het zakje doen:

Toen ik zeker was dat ik op jongens (of eerder op jongens) viel ben ik al snel begonnen met enkele datingapp's (grindr, tinder,...) wat tot gevolg had dat ik in een korte periode redelijk wat afspraakjes had met jongens (meestal niet meer dan gewoon ergens iets gaan drinken en nadien te denken 'nope'). Op die manier heb ik uiteindelijk dan toch iemand leren kennen (die dan nog eens vlakbij bleek te wonen ook) en vond ik het tijd om dat ook thuis te vertellen. Ik weet niet meer wanneer ik het exact gezegd heb maar toen mijn mama in de keuken stond te koken heb ik gezegd 'mama ik heb iemand leren kennen waarmee het goed klikt en het is een jongen en geen meisje en verder wil ik daar geen woord meer aan vuilmaken' (ik had op dat moment écht nog geen zin in gênante gesprekken :smile: ). Ik denk wel dat ze even verschoten was aangezien ik toch enkele vriendinnetjes (en langere relaties) gehad heb maar ze zei: 'geen enkel probleem ik had dat alleen niet verwacht'. Vanaf toen heb ik mijn lief gewoon mee naar huis genomen en klikte het meteen tussen mijn mama en hem. Pas een hele tijd later vond ik het ook tijd dat mijn papa(die niet meer thuis woont) het wist maar ik had zelf weinig zin om te zeggen dat ik een vriend had in plaats van een vriendin. Mijn mama heeft het dan maar tegen hem gezegd en de volgende dag is hij tezamen met mijn lief en de rest van het gezin thuis blijven eten: allemaal zeer prettig en gemoedelijk.

Ik heb geen enkel probleem om met mijn ouders over mijn lief te praten maar ik huiver over gesprekken die rechtstreeks over het 'homo zijn' als seksualiteit gaan('hoe ben je het te weten gekomen', 'heb je geen schrik dat je leerlingen het weten',...) dus die gesprekken weiger ik thuis dan ook te voeren :p (gelukkig lijken mijn ouders hier ook totaal geen behoefte aan te hebben). Al bij al een aangename, eenvoudige 'comming out' dus!

Op mijn Grootmoeder na (ik denk toch dat ze het niet weet :hmm: ) weet de rest van de familie het ook maar ook met hen voer ik daar geen gesprekken over. Ik weet nog niet of ik mijn grootmoeder wel ga inlichten: ze zou het zeker accepteren maar ik denk dat ze zich suf zou piekeren over van alles en nog wat (als ik al zie hoe ze over pietluttigheden kan piekeren :roll: ). Waarschijnlijk zal het oude dametje tot het einde van haar dagen denken dat ik een hopeloze vrijgezel ben!

Soit, dat was het zo'n beetje!
Happiness is but a state of mind.
Anytime you want, you can cross the state line.
Avatar gebruiker
AmillionFaces23
Experienced user
Experienced user

Berichten: 465
Geregistreerd: 11 dec 2014 18:03
Woonplaats: Leuven
Geslacht: Man

Re: Hoe ben jij thuis uit de kast gekomen?

Berichtdoor Sikort » 17 aug 2016 10:42
Quote
Heb zelf nog geen verhaal maar wil er binnenkort wel 1 plaatsen. Ik ben vanplan om uit de kast te komen bij mijn ouders maar weet nog niet goed hoe! Alvast mooie voorbeelden gelezen!
Sikort
New user
New user

Berichten: 11
Geregistreerd: 17 aug 2016 10:19
Geslacht: Man

 
49 berichten • Pagina 2 van 31, 2, 3

Keer terug naar In & uit de kast



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 4 gasten